خبرگزاری هرانا – مطلب احمدیان، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، در شانزدهمین سال حبس خود با وخامت وضعیت جسمانی و عوارض ناشی از سرطان مواجه است. جراحی‌های متعدد و آسیب‌های واردشده به اندام‌های داخلی وی، امکان انجام جراحی مجدد را با محدودیت‌های جدی مواجه کرده است. علیرغم تأیید عدم تحمل حبس توسط پزشکی قانونی و تأکید مکرر این نهاد بر ضرورت پیگیری درمان در خارج از زندان، دادستان تهران همچنان با توقف اجرای حکم یا اعزام وی به مرخصی استعلاجی مخالفت می‌کند.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، مطلب احمدیان، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، به دلیل ابتلا به سرطان و عوارض ناشی از آن، با وضعیت نامناسب جسمانی و محدودیت‌های جدی در روند درمان مواجه است.
بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، آقای احمدیان تاکنون چندین بار به دلیل عوارض ناشی از توده سرطانی تحت عمل جراحی قرار گرفته است. در جریان این جراحی‌ها، کیسه صفرای وی برداشته شده و بخش‌هایی از کبد و روده او نیز تحت جراحی قرار گرفته‌اند. تعدد این جراحی‌ها و آسیب‌های واردشده به دستگاه گوارش، انجام جراحی مجدد را با خطرات جدی همراه کرده است؛ به‌گونه‌ای که احتمال از دست رفتن کنترل دفع نیز از جمله پیامدهای احتمالی جراحی مجدد عنوان شده است.
در آخرین مراجعه این زندانی به پزشکان فوق‌تخصص و جراحان، پس از بررسی وضعیت جسمانی وی، به او اعلام شده است که دیگر امکان انجام جراحی برایش وجود ندارد. این در حالی است که بنا بر اطلاعات دریافتی، وضعیت جسمانی او نیازمند انجام فوری یک عمل جراحی است. جراحی موردنیاز فعلی ارتباط مستقیمی با جراحی اصلی توده سرطانی ندارد، بلکه به دلیل عوارض و پیامدهای ناشی از آن ضروری شده است.
همچنین پزشکی قانونی طی چندین نوبت به قاضی ناظر بر زندان و دادستانی تهران اعلام کرده است که با توجه به وخامت وضعیت جسمانی آقای احمدیان، پیگیری درمان بیماری‌های متعدد وی در خارج از زندان ضرورت دارد. با این وجود، دادستان تهران تاکنون با توقف اجرای حکم یا اعزام او به مرخصی استعلاجی موافقت نکرده است. ادامه این وضعیت، با توجه به محدودیت‌های درمانی و نیاز فوری وی به رسیدگی پزشکی، نگرانی‌ها درباره سلامت و جان این زندانی را افزایش داده است.
آقای احمدیان علاوه بر سرطان اثنی‌عشر، از بیماری‌های دیگری از جمله فتق دیافراگم، تنگی کانال نخاع و عفونت مجاری ادراری رنج می‌برد. با وجود این شرایط و تأیید عدم تحمل حبس از سوی پزشکی قانونی، وی همچنان در زندان اوین نگهداری می‌شود.
در خردادماه سال جاری، در پی تشدید بیماری، آقای احمدیان به بیمارستان منتقل و تحت چند عمل جراحی قرار گرفت. وی پس از طی یک دوره بستری، مجدداً به زندان اوین بازگردانده شد. یک منبع مطلع پیشتر به هرانا گفته بود که تأخیر در اعزام این زندانی به مراکز درمانی موجب بدخیم شدن توده‌ای شده که در ابتدا خوش‌خیم تشخیص داده شده بود و این بیماری به کبد و کیسه صفرای وی سرایت کرده است.
همچنین گزارش‌های پیشین از لغو دست‌کم سه نوبت اعزام این زندانی به بیمارستان و محرومیت وی از دسترسی مناسب به دارو و خدمات درمانی حکایت داشتند.
زمستان سال گذشته، مطلب احمدیان در نامه‌ای از تشدید درد و وخامت وضعیت جسمانی خود خبر داده بود. او در بخشی از این نامه نوشته بود: «این متن را در حالتی می‌نویسم که تمام اعضای بدنم به منتها درجه خود درد می‌کند، یا لااقل امیدوارم این حد از درد، حد نهایی آن باشد؛ چون تجربه‌ای از این دردناک‌تر در زندگی‌ام نداشته‌ام. از آخرین نامه‌ای که نوشتم، اوضاع جسمانی‌ام نه تنها بهتر نشده که بدتر هم شده است.»
هرانا پیشتر در گزارش‌های متعددی از وخامت وضعیت جسمانی آقای احمدیان و محرومیت او از رسیدگی‌های پزشکی خبر داده بود. وی همچنین در اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۴، در اعتراض به مخالفت دادستان تهران با توقف اجرای حکم برای درمان و محرومیت از رسیدگی‌های پزشکی، دست به اعتصاب غذا زده بود.
آقای احمدیان در سال ۱۳۹۷، توسط شعبه یک دادگاه کیفری یک استان کردستان به اتهام «مشارکت در قتل» به هشت سال حبس تعزیری و پرداخت نصف دیه کامل و به اتهام «ضرب و جرح عمدی» از بابت همان پرونده به یک سال حبس و پرداخت ۲۰ میلیون تومان دیه محکوم شد. پس از ابلاغ حکم در زندان سنندج، ابتدا به زندان اوین و سپس به زندان رجایی‌شهر کرج منتقل شد. وی پس از تعطیلی زندان رجایی‌شهر، مجدداً به زندان اوین انتقال یافت.
مطلب احمدیان، حدوداً ۳۹ ساله و اهل شهرستان بانه، در تاریخ ۱۳ مهرماه ۱۳۸۹ به اتهام محاربه از طریق عضویت در یکی از گروه‌های اپوزیسیون بازداشت و به ۳۰ سال حبس در تبعید محکوم شد. او ابتدا در زندان میناب نگهداری می‌شد و سپس در سال ۱۳۹۵ به زندان سقز منتقل شد. وی همچنین در سال‌های ۱۳۸۷ و ۱۳۹۰ به دلیل تردد غیرمجاز از مرزهای کشور به جزای نقدی و یک سال حبس محکوم شده بود.
بدون نظر
نظر بگذارید