خبرگزاری هرانا

    خانه  > بهداشت و محیط زیست, سایر گروهها  >  خطر آب‌های آلوده در کمین حاشیه‌نشین‌های تهران/ شکایت اداره حفاطت محیط زیست از پالایشگاه تهران

خطر آب‌های آلوده در کمین حاشیه‌نشین‌های تهران/ شکایت اداره حفاطت محیط زیست از پالایشگاه تهران

خبرگزاری هرانا – طی چند روز اخیر انتشار خبر «آبیاری مزارع سبزی جنوب تهران با آب آلوده به مواد نفتی» که از پالایشگاه تهران و تأسیسات نفتی جنوب تهران نشت پیدا کرده، نگرانی‌های زیادی را در بین مردم ایجاد کرده است. حسن خلیل‌آبادی رئیس شورای شهر ری می‌گوید «در این محدوده که بخش وسیعی از منطقه جنوب شرقی تهران را دربرمی‌گیرد، آلودگی‌ها تنها معطوف به نفت نشده و قیر، بنزین و مخازن گاز نیز در محوطه‌ای بزرگ موسوم به باقرشهر، اهالی زیادی از روستاهای مجاور را درگیر کرده است».

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از ایران، برخی معتقدند که بخش زیادی از سبزی‌های بسته‌بندی شده تهران از این مزارع تأمین می‌شود، بعضی آمارها از تولید سالانه ۲۴۰ هزار تن سبزی از طریق مزارع جنوب تهران حکایت دارد.

با این همه موج جدید نگرانی‌ها از جایی شروع شد که این آلودگی‌ها به تأیید سازمان ناظر یعنی سازمان حفاظت محیط زیست رسید. درست همان وقتی که زهره عبادتی، رئیس اداره محیط زیست شهرستان ری، در گفت‌و‌گو با ایرنا آلودگی سبزی و صیفی جات اطراف تأسیسات نفتی جنوب تهران را تأیید کرد، حالا اما یک عضو شورای شهر تهران، پرده از ابعاد دیگری از این ماجرا برمی‌دارد.

او اتفاقاً برخلاف سایرین که نسبت به آلودگی سبزی‌ها و صیفی جات اطراف پالایشگاه، هشدار داده‌اند، از وضعیت دامداری‌ها، میدان‌های دام و مهاجران ساکن در روستاهایی انتقاد می‌کند که بیشتر در معرض این وضعیت تأسف‌آور قرار دارند. بویژه مهاجران حاشیه‌نشین اهل افغانستان که به شبکه آب بهداشتی دسترسی ندارند.

«حسن خلیل‌آبادی» که رئیس شورای شهر ری هم هست، با تأکید بر اینکه هیچ نگرانی از بابت سبزی‌های کشت شده در این نواحی وجود ندارد، به «ایران» می‌گوید: «در این محدوده که بخش وسیعی از منطقه جنوب شرقی تهران را دربرمی‌گیرد، آلودگی‌ها تنها معطوف به نفت نشده و قیر، بنزین و مخازن گاز نیز در محوطه‌ای بزرگ موسوم به باقرشهر، اهالی زیادی از روستاهای مجاور را درگیر کرده است.»

هم‌اکنون روستاهای مجاور باقر شهر از «ده نو» گرفته تا «درسون آباد»، «قمصر»، «اسماعیل‌آباد»، یعنی روستاهایی که به کمربندی دوم تهران منتهی می‌شوند تا روستاهای «اسماعیل‌آباد» و «عظیم‌آباد» به علت نشت این مواد نفتی و پساب‌های پالایشگاه، مورد تهدید قرار گرفته‌اند، به حدی که آب و نفت درهم تنیده شده و چربی مواد نفتی به طور واضح روی آب مشخص است. با این توصیف آیا نباید نگران مزارع سبزی بود که در این نواحی کشت و بسته‌بندی می‌شوند؟

خلیل آبادی در این باره این‌طور توضیح می‌دهد: «نگرانی اصلی متوجه مزارع سبزی نیست، چراکه در این ناحیه جز ذرت وگندم، چیز دیگری کشت نمی‌شود و این دو محصول نیز از طریق مواد نفتی تهدید نمی‌شوند. اگر هم احیاناً کشت برخی سبزی‌ها دیده شده، به علت کاشت قاچاقی آنها بوده که عدد قابل اعتنایی نیست و بسیار محدود است. خوشبختانه نظارت وزارت بهداشت و فرمانداری روی کشت سبزی و صیفی جات، بسیار جدی است و به این راحتی‌ها محصولی نمی‌تواند در آب و خاک آلوده کشت شود.»

وی با ابراز تأسف از اینکه هم‌اکنون کل آب های زیرزمینی و سطحی این منطقه به رسوبات پالایشگاه و صنعت نفت آلوده شده است، می‌گوید: «شما براحتی می‌توانید بر دیواره نهرهای آب، آثار نفت را ببینید. اما از آنجا که آب آشامیدنی منطقه از آب تهران تأمین می‌شود، خطری از این بابت ساکنان منطقه را تهدید نمی‌کند.»

خلیل آبادی، اگرچه خیال مردم منطقه را از بابت آب آشامیدنی راحت می‌کند، اما نسبت به وضعیت مهاجران و ساکنان سکونتگاه‌های غیررسمی و موقت منطقه هشدار می‌دهد. به گفته او، این افراد که بیشترشان مهاجران افغانستانی هستند، از آنجا که به شبکه آب منطقه‌ای وصل نیستند، به ناچار از آب چاه استفاده می‌کنند که همین موضوع، خطر ابتلای آنها را به انواع بیماری‌ها بالا می‌برد.

کارشناسان وزارت بهداشت می‌گویند که مواد نفتی موجود در سبزیجات، عامل انواع سرطان هستند.

خلیل آبادی با بیان اینکه در این منطقه حاشیه‌نشینی بیداد کرده و در روستاهای اطراف تعداد زیادی حاشیه‌نشین ساکن هستند، می‌گوید: «اخیراً مهاجران پاکستانی را از این منطقه بیرون کرده‌اند، اما اهالی افغانستانی که کارت سکونت داشته و قانونی هم در تهران زندگی می‌کنند، عموماً به شبکه‌های آب شرب دسترسی ندارند و مجبور به استفاده از آب چاه می‌شوند.»

وی همچنین از کارگران و ساکنان اطراف کارخانه‌های جنوب شرقی تهران، به‌عنوان دومین قربانیان این وضعیت نام می‌برد و می‌گوید: «در این محدوده تعداد زیادی کارخانجات، دامداری، کارگاه‌های صنعتی و میدان‌های دام قرار دارد که آنها نیز از آب چاه بهره‌برداری می‌کنند، البته حدود ۲-۳ کشتارگاه صنعتی هم در منطقه راه‌اندازی شده که خوشبختانه آنها به آب شرب دسترسی دارند.»

برای مثال هم‌اکنون در محدوده «دهنو» کارخانه ذوب پلاستیک قرار دارد که پسماندهای جمع‌آوری شده سطح شهر را به مواد پلاستیکی بازیافتی تبدیل می‌کند، کارگران این کارخانه همگی در معرض این مواد آلوده قرار دارند. میدان‌های دام که اغلب دام خود را از طریق کامیون‌های سربسته از دشت مغان و تبریز به تهران می‌آورند، مهم‌ترین مصرف‌کنندگان آب چاه‌های آلوده محسوب می‌شوند.

خلیل‌آبادی ادامه می‌دهد: “بیش از ۵۰ میدان دام در این محدوده واقع شده که دام خود را حداقل ۴-۵ روز در منطقه نگهداری می‌کنند و در این مدت قطعاً از همین آب‌های مسموم می‌نوشند. او اگرچه درباره بازار پرسود این دام‌ها در تهران اطلاع زیادی ندارد، اما معتقد است که بخش زیادی از این محصولات در پایتخت، بازار خوبی را در انحصار خود دارند. به این ترتیب باید نگرانی‌ها را از سمت سبزیجات و صیفی‌جات به سمت دام‌ها برد. چه، آنکه آلودگی که از این طریق منتشر می‌شود، پنهان بوده و به مراتب خطرناک‌تر است”.

این عضو شورا البته نسبت به آلودگی خاک هم هشدار داده و معتقد است که اگر این وضعیت به همین منوال ادامه یابد، حتی خاک مناسب کشت ذرت و گندم هم نخواهد بود!

جالب اینکه خلیل‌آبادی، عمر این آلاینده ها را به حدود ۳دهه گذشته مربوط می‌داند که به تازگی در پایتخت اطلاع‌رسانی شده است!

با این توصیف باید از وزارت جهاد کشاورزی و سازمان دامپزشکی پرسید که در طول این چند دهه، چگونه از این وضعیت بی‌اطلاع بوده و حتی کوچک ترین سختگیری در زمینه توزیع دام‌ها از این ناحیه نداشته‌اند.

شکایت محیط زیست از پالایشگاه تهران/ ماجرای سبزی‌های نفتی پایتخت به کجا رسید؟

به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان، تاسیسات نفت جنوب شهر تهران واقع در باقرشهر به دلیل فرسودگی، نشت داشته و همین موضوع باعث آلودگی چاه‌های آب اطراف پالایشگاه نفت شده است.

در چند روز گذشته گزارشی مبنی بر نشت نفت پالایشگاه تهران در مزارع کشاورزی جنوب پایتخت منتشر شده بود که موجب شد بسیاری از دستگاه ها از جمله اداره کل محیط زیست، آب منطقه ای، شبکه بهداشت شهرستان ری و اداره جهاد کشاورزی برای حل این معضل دست به کار شوند.

بنابر این گزارش، تاسیسات نفتی جنوب شهر تهران واقع در باقرشهر به دلیل فرسودگی، نشت داشته و همین موضوع باعث آلودگی چاه های آب اطراف پالایشگاه نفت شده است.

براساس گزارشات مردم منطقه باقرشهر و کهریزک، نشت نفت این پالایشگاه موجب خشک شدن بسیاری از مزارع کشاورزی نیز شده است.

البته باید گفت که بخشی از زمین های مربوط به کشت سبزیجات و صفی جات در سال های گذشته با فاضلاب آبیاری می شدند که معضل نشتی نفت پالایشگاه و خشک شدن این مزارع نیز بر مشکلات منطقه افزود.

براساس این گزارش، شدت نشت نفت به گونه ای است که کشاورزان با احداث حوضچه هایی مواد نفتی را از آب مصرفی جدا کرده و از آب باقی مانده برای آبیاری مزارع خود استفاده می کنند.

کیومرث کلانتری مدیر کل اداره محیط زیست استان تهران اظهار کرد: “بخشی از اراضی کشاورزی واقع در ضلع غربی پالایشگاه نفت تهران به دلیل نشت نفت به ۳ چاه آب کشاورزی آلوده به نفت شده است”.

وی افزود: “متاسفانه بخشی از اراضی کشاورزی زیر کشت هستند که در این رابطه اداره حفاظت محیط زیست شهرری طرح شکایتی علیه مدیرعامل پالایشگاه نفت شهید تندگویان داشته و پیگیر رفع مشکل بوده است”.

کلانتری در ادامه گفت: “پالایشگاه نفت تهران باید پاسخ گوی طرح دعوی باشد و براساس تصمیماتی که در اداره کل محیط زیست شهرستان ری اتخاذ شده، مقرر شد با پیگیری شبکه بهداشت شهرستان ری محصولات کشت شده اگر آثار آلودگی نفتی در آن دیده شود معدوم شود و همچنین محیط زیست نیز برنامه پایش از چاه های اطراف پالایشگاه را در دستور کار خود قرار داد”.

وی افزود: “پالایشگاه نفت تهران ملزم به ارائه برنامه های کنترل آلودگی و پاکسازی اراضی آلوده به مواد نفتی شده است که تا این لحظه هیچ گزارش مستندی واصل نشده است. مسائل کیفری این موضوع در دستگاه قضایی تحت پیگیری است”.

مدیر کل اداره محیط زیست استان تهران تصریح کرد: “پالایشگاه مکلف است که هم به دستگاه ها پاسخگو باشد و هم باید برنامه های خود را برای کنترل آلودگی ها و پاکسازی اراضی منطقه به محیط زیست ارائه کند”.

وی ادامه داد: “اداره کل محیط زیست استان نیز در این زمینه طرح دعوا به مقام قضایی کرده و پیگیر این موضوع خواهد بود و نتیجه ای که دریافت می شود را اطلاع رسانی خواهد کرد”.

کلانتری گفت: “اداره جهاد کشاورزی باید از تداوم آبیاری اراضی توسط چاه مخلوط با آب آلوده به نفت جلوگیری کند, سازمان آب منطقه ای نیز باید چاه های آلوده را پلمب و از گردونه بهره برداری حذف کند تا زمانی که مشکل مواد نفتی در چاه حل شود. شبکه بهداشت نیز باید محصولاتی که در اراضی دارای آلودگی کشت شده را اطلاع رسانی کند”.

لازم به یادآوری است که پیشتر محمد قانبیلی عضو شورای عالی استان‌ها گفته بود که تمام منابع آبی روستاهای شهرستان پردیس به دلیل ورود فاضلاب شهر بومهن و پردیس غیرآشامیدنی است و جان مردم در خطر است. قانبیلی در جلسه روز یکشنبه گذشته در پردیس اعلام کردم که بحث آلودگی آب را رسانه‌ای خواهیم کرد زیرا جان مردم در خطر است، اما مدیران شرکت آب این مسئله را امنیتی می‌دانند و اجازه نشر را نمی‌دهند و مشکل را هم حل نمی‌کنند.

مطالب مرتـبط

بدون نظر

نظر بگذارید