خبرگزاری هرانا
امروز سه شنبه ۲۱ شهریور ۱۳۹۶, 22nd of September 2017      آخرين بروز رسانی در ۱۳۹۶/۰۶/۲۱ ساعت ۲۱:۱۴:۱۷

    خانه  > اندیشه و بیان, زندانیان  >  عفو بین الملل خواستار آزادی راحله راحمی پور شد

عفو بین الملل خواستار آزادی راحله راحمی پور شد

خبرگزاری هرانا – عفو بین الملل امروز با انتشار اطلاعیه ای گفت مقامات ایران باید فورا و بدون قید و شرط مدافع حقوق بشری را که شب گذشته در خانه اش بازداشت شده و پیشتر به خاطر فعالیتهای مسالمت آمیزش هدف برخورد قرار گرفته، آزاد کنند.

سازمان عفو بین الملل طی این بیانیه مدعی شد:

راحله راحمی پور سالها تلاش کرده است که از حقایق مربوط به سرنوشت برادر و برادرزادهایش پرده بردارد. آنها از اوایل دهه شصت زمانی که در زندان اوین بودند، قربانی ناپدیدشدگی اجباری شده اند.

این فعال حقوق بشر در زمستان سال گذشته به خاطر این تلاشها به یک سال زندان محکوم شد و در انتظار رای دادگاه تجدید نظر بوده است.

مگدلینا مغربی معاون بخش خاورمیانه و شمال آفریقا عفو بین الملل گفت: “خانم راحمی پور به خاطر ناپدیدشدگی اجباری عزیزانش متحمل  رنج و اضطراب شده است و به خاطر تلاش برای اطلاع از سرنوشت آنها حکم ناعادلانه یک سال زندان گرفته است. بازداشت وی گواه دیگری است بر عزم مقامات ایران برای وادار کردن او به سکوت و تحمیل رنج مستمر” مگدلینا مغربی افزود: “مقامات ایران باید به جای تاختن بر خانواده های دردمند که در جستجوی عزیزانشان هستند، خواستهای به حق آنها  “در زمینه حقیقت و دادخواهی را به جا آورند”.

شب گذشته سه مامور امنیتی با حکم قضایی صادر شده توسط دادسرای اوین، وارد خانه راحله راحمی پور شدند. ماموران، که گمان میرود از وزارت اطلاعات بودند، خودشان را معرفی نکرده و دلیلی برای بازداشت ارائه نکردند. آنها تنها گفتند که راحله راحمی پور را برای بازجویی میبرند. از زمان بازداشت، او اجازه ی تماس با وکیل را نداشته است.

در زمستان ۱۳۹۵ راحله راحمی پور به اتهام تبلیغ علیه نظام توسط دادگاه انقلاب تهران به یک سال زندان محکوم شد. دادگاه مصاحبه های او با رسانه ها در مورد ناپدیدشدگی اجباری اعضای خانواده اش و شرکت او در تجمعات صلح آمیز با در دست داشتن پلاکاردی که بر آن نوشته بود ” برادرم را کشتید، با فرزندش چه کردید؟” را به عنوان مدرک جرم قلمداد کرد. سازمان ملل پیشتر از مقامات ایران خواسته بود تا آزار و اذیت راحله راحمی پور را متوقف کنند.

برادر زاده ی راحله راحمی پور، گلرو، در اردیبهشت ۱۳۶۳ متولد شد اما ظاهرا بعد از ۱۵ روز به بهانه ی آزمایش پزشکی از مادرش جدا شد. به خانواده راحمی پور گفته شد که او فوت کرده است، اما مقامات هرگز گواهی فوت یا اطلاعاتی درباره ی شرایط مرگ یا دفن وی ارائه ندادند.

پدر او، برادر راحله راحمی پور، در سال ۱۳۶۲ همراه با همسر باردارش به خاطر وابستگی به یک گروه مخالف سیاسی بازداشت شد. یک سال بعد خانواده ی او تماسی تلفنی از زندان اوین داشتند که از آنها میخواست برای گرفتن وسائل شخصی اش به زندان بروند و در آن تماس گفته شد که حسین راحمی پور “به درک واصل شده است”. پیکر حسین راحمی پور هرگز به خانواده تحویل داده نشد و هیچ گواهی فوتی برای او صادر  نشد.

اطلاعات تکمیلی؛

پرونده راحله راحمی پور به همراه پرونده چندین مدافع حقوق بشر دیگر در گزارش اخیر عفو بین الملل با عنوان “گرفتار در گرداب سرکوب” درباره سرکوب فعالیتهای حقوق بشری در ایران مستند شده است.

ناپدید کردن اجباری یک جرم بین المللی محسوب میشود. نهادهای بین المللی حقوق بشر تاکید کرده اند که رنج و اضطرابی ناشی از ناپدیدشدگی اجباری برای کسانی که بستگانشان قربانی این جرم میشوند میتواند چنان شدید باشد که حق مستقل آنها در خصوص محافظت در برابر شکنجه و دیگر رفتارهای بیرحمانه، غیرانسانی و خشن نقض شود

مطالب مرتـبط

بدون نظر

نظر بگذارید