خبرگزاری هرانا – دست‌کم ۲۳ زن زندانی محبوس در زندان اوین، با محرومیت‌های سه تا ۹ هفته‌ای از ملاقات با خانواده‌های خود مواجه شده‌اند. این محدودیت‌ها عمدتاً در واکنش به اعتراض زندانیان نسبت به شرایط داخل بند، نحوه رفتار مأموران و برخی محدودیت‌های اعمال‌شده توسط مسئولان زندان صورت گرفته است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، دست‌کم ۲۳ زن زندانی در بند زنان زندان اوین با محرومیت‌های چند هفته‌ای از ملاقات با خانواده‌های خود مواجه شده‌اند.

بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، گلرخ ایرایی و سکینه پروانه هر یک به مدت ۹ هفته، غزل مرزبان به مدت هفت هفته و نسیم سیمیاری به مدت شش هفته از ملاقات محروم شده‌اند.

همچنین شکیلا منفرد، محبوبه رضایی، زهرا صفایی، پخشان عزیزی، مرضیه سارینا آقالر، فاطمه پرنیان هاشم‌پور، اکرم غزل یوسفی، زهرا شهیدی، زهرا کرمی، خدیجه شادی شادمان، فاطمه عباسی، فاطمه پناه رضایی، بیتا علی همتی، سمیرا کوچکی، مینا کوچکی، کیمیا داودی، تارا داودی، رضوانه احمدخان‌بیگی و مطهره گونه‌ای هر یک به مدت سه هفته از ملاقات با خانواده محروم شده‌اند.

هرانا گزارشاتی دریافت کرده که نشان می‌دهد این محرومیت‌ها عمدتاً در واکنش به اعتراض زنان زندانی به شرایط حاکم بر بند و نحوه رفتار مسئولان و مأموران زندان اعمال شده است.

از جمله مواردی که به اعمال این محدودیت‌ها منجر شده، برگزاری مراسم در مناسبت‌های سیاسی، اعتراض به بدرفتاری مأموران هنگام اعزام به ملاقات یا مراکز درمانی و قضایی، اعتراض به کاهش زمان ملاقات به کمتر از نیم ساعت، اعتراض به نصب دوربین در فضای سرویس‌های بهداشتی، مخالفت با ورود مأموران حفاظت و اطلاعات به داخل بند و اعتراض به تذکرات مربوط به پوشش در فضای داخلی بند یا هنگام خروج از آن عنوان شده است.

در مواردی نیز این محدودیت‌ها پس از اعتراض جمعی زندانیان به برخورد مأموران یا حمایت آنان از هم‌بندیان خود اعمال شده است.

این اقدامات در حالی صورت می‌گیرد که شماری از زنان زندانی طی ماه‌های اخیر نیز به دفعات از حقوق ارتباطی خود، از جمله تماس تلفنی و ملاقات با خانواده، محروم شده‌اند. بر اساس اطلاعات موجود، اعمال این محدودیت‌ها در برخی موارد برای دوره‌های طولانی و به صورت متوالی ادامه یافته است.

وریشه مرادی از جمله زندانیانی است که طی ماه‌های اخیر برای بیش از دو ماه از هرگونه ارتباط با خانواده محروم بوده است. پس از برقراری مجدد امکان تماس نیز محدودیت‌های وی به طور کامل رفع نشده و او تنها امکان تماس با دو شماره از مجموع هفت شماره مجاز ثبت‌شده در کارت تلفن خود را دارد. مسئولان زندان تاکنون توضیحی درباره مسدود شدن سایر شماره‌ها ارائه نکرده‌اند. خانم مرادی پیشتر با حکم دادگاه انقلاب تهران به اعدام محکوم شده بود. این حکم متعاقباً توسط دیوان عالی کشور نقض و پرونده وی برای رسیدگی مجدد به شعبه هم‌عرض ارجاع شد.

غزل مرزبان نیز پس از حدود چهار ماه محرومیت از ملاقات، مجدداً با محرومیت از این حق مواجه شده است. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، وی همچنین بنا به دستور مقام قضایی و حفاظت زندان از دریافت کتاب و برخی لوازم شخصی خود محروم شده و مسئولان زندان تاکنون توضیح روشنی درباره علت و مدت این محدودیت‌ها ارائه نکرده‌اند.

پیش از این نیز شیوا اسماعیلی، مرضیه فارسی، وریشه مرادی، زهرا صفایی، الهه فولادی، سکینه پروانه، گلرخ ایرایی، شکیلا منفرد، لیندزی فورمن، ارغوان فلاحی و غزل مرزبان طی شش ماه نخست سال، به دفعات با دوره‌هایی از محرومیت از تماس تلفنی یا ملاقات با خانواده مواجه شده‌اند.

در رویدادی دیگر، معصومه فرح نساجی به مدت دو روز و مینو روزه‌دار به مدت یک روز به سلول انفرادی بند زنان منتقل شدند. این دو زندانی پس از اعتراض سایر زندانیان به این اقدام، به بند بازگردانده شدند.