خبرگزاری هرانا – سحرگاه روز گذشته، حکم یک زندانی که پیشتر از بابت اتهام قتل به اعدام محکوم شده بود، در زندان گرگان به اجرا در آمد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز چهارشنبه ۲۰ آبان ماه، یک زندانی در زندان گرگان اعدام شد.

هویت وی، ابراهیم بزی، ۴۲ ساله و پدر دو فرزند احراز شده است.

این زندانی پیشتر در جریان یک نزاع مرتکب قتل همسایه خود شده بود. وی سپس بازداشت و توسط دادگاه کیفری به اعدام محکوم شده بود. ابراهیم بزی در طول دوران حبس خود در زندان همواره بر اینکه قصد کشتن همسایه خود را نداشته، تاکید می‌کرده است.

پس از اجرای حکم، شماری از هم‌طایفه‌ای‌های ابراهیم بزی در شبکه‌های اجتماعی با انتشار مطالبی به این اعدام واکنش نشان دادند. آنان مدعی شدند که معتمدان و ریش‌سفیدان دو طایفه برای جلوگیری از اجرای حکم وارد مذاکره شده و حتی بر سر گذشت از اعدام به توافق رسیده بودند، اما این توافق توسط طرف مقابل رعایت نشد. به گفته آنان، با وجود وعده‌های داده شده، خانواده مقتول در نهایت خواستار اجرای حکم شدند. این روایت‌ها به طور مستقل تأیید نشده‌اند، اما نشان می‌دهند که اجرای اعدام در میان بخشی از نزدیکان بزی با احساس بی‌اعتمادی و نارضایتی همراه شده است.

در مناطقی که مناسبات طایفه‌ای نقش پررنگی در روابط اجتماعی دارد، چنین اتفاقی می‌تواند پیامدهایی فراتر از یک پرونده قضایی داشته باشد. اگر بستگان فرد اعدام شده، خانواده مقتول را مسئول نقض توافق و مرگ او بدانند، احتمال دارد اختلاف اولیه به خصومت میان دو طایفه تبدیل شود. در چنین شرایطی، اجرای قصاص نه تنها لزوما به پایان منازعه منجر نمی‌شود، بلکه ممکن است زمینه کینه‌ورزی، تهدید و اقدامات تلافی‌جویانه را فراهم کند و افراد دیگری را نیز که نقشی در درگیری اولیه نداشته‌اند، درگیر پیامدهای آن کند.

بر پایه گزارش سالانه وضعیت حقوق بشر در ایران، که توسط واحد آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران منتشر شده است، در سال ۱۴۰۴، دست کم ۲٬۴۸۸ شهروند از جمله ۶۳ زن و ۲ کودک-مجرم اعدام شدند. از این میزان حکم ۱۳ نفر در ملاعام به اجرا درآمد. همچنین طی این تاریخ، ۱۳۰ تن دیگر از جمله ۱۰ زن و ۱ کودک-مجرم به اعدام محکوم شدند.