خبرگزاری هرانا
امروز یکشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۸۹, 15th of December 2017      آخرين بروز رسانی در ۱۳۸۹/۰۱/۲۲ ساعت ۴:۳۷:۵۰

    خانه  > سایر گروهها  >  درخواست بیش از صد فعال رسانه ای: همکاران دربندمان را هرچه سریعتر آزاد کنید

درخواست بیش از صد فعال رسانه ای: همکاران دربندمان را هرچه سریعتر آزاد کنید

خبرگزاری هرانا –  بیش از صد روزنامه‌‌نگار و وب‌نگار ایرانی، با انتشار نامه‌ای سرگشاده به رییس قوه قضاییه خواستار آزادی همکاران در بند خود شده‌اند.این درخواست روزنامه‌نگاران مورد حمایت بسیاری از وکلای مدافع حقوق روزنامه‌نگاران نیز قرار گرفت.

 به گزارش کلمه، روزنامه‌نگاران در این نامه با اشاره‌ای کوتاه به شرایط امنیتی که پس از انتخابات در ایران رخ داد و تا امروز همچنان ادامه دارد، از صادق آملی لاریجانی به‌عنوان بالاترین مقام قضایی خواسته‌اند که هرچه سریعتر شرایط آزادی و بازگشت دوباره را به کانون گرم خانواده و تحریریه رسانه‌ها فراهم کند.

در این نامه که خطاب به رییس قوه قضائیه، آیت‌الله صادق آملی‌لاریجانی نوشته شده، آمده است:” همانطور که استحضار دارید پس از انتخابات دهمین دوره ریاست‌جمهوری در تابستان سال گذشته، حوادثی در ایران رخ داد که غیرمنتظره و گاه رنج‌آور بود.این حوادث از یک سو با اعتراضات آرام و گسترده‌ی بخش‌های کثیری از مردم ایران آغاز شد، اعتراضاتی که تا امروز هم ادامه دارد و از سوی دیگر در همان زمان با برخوردهای دولتی همراه شد.دستگیری‌های گسترده، محاکمه‌ها و زندان‌هایی که همه، زیر نظر دستگاه قضایی و یا ظاهراً توسط ضابطان قضایی انجام ‌شد و همچنان ادامه دارد، بخشی از این برخوردها است.”

در این میان آنچه مایه‌ نگرانی و تأسف مضاعف ماست، برخورد با روزنامه‌ها و روزنامه‌نگاران منتقد با جریان حاکم است.روزنامه‌ها و نشریات متعددی توقیف شد؛ وب‌سایت‌های بسیاری فیلتر و ده‌ها روزنامه‌نگار منتقد بازداشت شده‌اند. برخی از روزنامه‌نگاران در دادگاه‌های انقلاب، بدون حضور هیأت منصفه و بعضاً حتی بدون وکیل، محاکمه و محکوم شده‌اند و بسیاری هنوز ماه‌هاست بلاتکلیف، در بازداشت موقت به سر می‌برند وگروهی از آنان نیز با سپردن وثیقه‌های سنگین به طور موقت از زندان خارج شده‌اند.

در بخشی دیگری از نامه این روزنامه نگاران با اشاره به وضعیت دبیر انجمن صنفی روزنامه نگاران در زندان نوشته اند:” ماه‌ها پیش دفتر «انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران» پلمپ و چندی بعد دبیر محترم تنها نهاد صنفی مورد اعتماد روزنامه‌نگاران؛ سرکار خانم بدرالسادات مفیدی، بازداشت شد و همچنان هم بدون اینکه در دادگاه صالحه محاکمه و یا برای تبدیل قرار بازداشت او به قرار مناسب برای آزادی اقدامی صورت گیرد در زندان به‌سر می‌برد. جنابعالی به روشنی واقفید که بازداشت موقت در زمره موارد استثنایی است و اصل بر صدور قرار حتی در صورت احراز اتهام بوسیله وثیقه یا کفالت است که این موضوع در مورد روزنامه‌نگاران مشکل پذیرفته می شود.”

آیا پلمپ دفتر رسمی تنها انجمن صنفی مورد اعتماد روزنامه‌نگاران، زندانی بودن دبیر این انجمن و به زندان افتادن ده‌ها روزنامه‌نگار و وب‌نگار به این معنی تلقی نمی‌شود که جمهوری اسلامی ایران، تحمل روزنامه‌نگاران و انتقادات علنی آنها را ندارد؟ و این برداشت در افکار عمومی، آیا بدترین نوع تبلیغ علیه نظام و خشن و غیر منطقی جلوه‌دادن چهره‌ آن نیست؟

 آیا تعیین عناوین مجرمانه و توسعۀ جرم‌انگاری توسط دستگاه‌های ذیربط که تنها وظیفه‌شان اجرای قوانین مصوب مجلس شورای اسلامی است، دخالت در وظایف قوای مربوطه (مقننه و قضائیه) و در نهایت رویه‌ای علیه استقلال دستگاه قضایی و به معنی مخدوش کردن چهره نظام نیست؟

اگر نوشتن یک مقاله در یک نشریه یا وب‌سایت و یا مصاحبه با یک رسانه‌ی غیر ایرانی حسب ادعا منجر به مخدوش شدن چهره‌ی نظام می‌شود، آیا ماه‌ها برخورد با روزنامه‌ها و روزنامه‌نگاران و وب‌نگاران زندانی که ضوابط دادرسی عادلانه در مورد آنها رعایت نشده است، خدشه‌ای بر چهره‌ی نظام وارد نمی‌کند؟

 در انتها این روزنامه نگاران در این نامه آورده اند:” با گذشت حدود چهار ماه از بازداشت دبیر انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران و با توجه به اخبار منتشر شده، نگرانی از وضعیت ایشان افزایش یافته است و در شرایطی که همزمان با سرکار خانم مفیدی بسیاری از همکاران و دوستان روزنامه‌نگار و وب‌نگار دیگر در زندان به سر می‌برند، این نگرانی‌ها روزبه‌روز بیشتر می‌شود.

 ما روزنامه‌نگاریم. وظیفه‌ ما خبررسانی و تحلیل اوضاع سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور است. وظیفه‌ ما ترسیم سیمای واقعی از هرآن چیزی است که در حال اتفاق افتادن است. و البته انتقاد بدیهی‌ترین «حق» ماست.”

 دوستان و همکاران ما را آزاد کنید تا به وظیفه‌ خود عمل کنند.

 ۲۱ فروردین‌ماه ۱۳۸۸

 

مطالب مرتـبط

    بدون نظر

    نظر بگذارید