خبرگزاری هرانا
امروز چهارشنبه ۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۹, 24th of October 2017      آخرين بروز رسانی در ۱۳۸۹/۰۲/۲۹ ساعت ۱۳:۴۵:۴۷

    خانه  > اندیشه و بیان  >  جوابیه ی علی صارمی به اظهارات جعفری دولت آبادی، دادستان تهران

جوابیه ی علی صارمی به اظهارات جعفری دولت آبادی، دادستان تهران

خبرگزاری هرانا – علی صارمی اواسط شهریورماه سال ۸۶ و چند روز پس از برگزاری مراسم یادبود قربانیان اعدام های سیاسی سال ۶۷  توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت شد و در دی ماه سال ۸۸ پس از ۲۸ ماه بلاتکلیفی به اتهام “ارتباط با سازمان مجاهدین خلق” از سوی دادگاه انقلاب به اعدام محکوم شد.

به تازگی عباس جعفری دولت آبادی، دادستان تهران از تایید و قطعیت حکم اعدام علی صارمی سخن به میان آورده و درمورد این زندانی سیاسی اظهاراتی نادرست ارائه کرده است.

بر همین اساس این زندانی سیاسی ۶۲ ساله ی محکوم به اعدام که در زندان رجایی شهر کرج، محبوس است، با انتشار نامه ای در صدد پاسخگویی به دادستان تهران برآمده است.

به گزارش فعالین حقوق بشر و دموکراسی متن جوابیه ی مذکور به شرح زیر است:

بنام خدا

از میان مردمان صادق گروهی در راستای وفای به عهد و پیمانشان با خدا و مردمشان بشهادت رسیدند و گروهی دیگر در انتظارند (قرآن)

و من از منتظرانم

هر حقی که پایمال گردد مقاومتی را ایجاد می کند که ظالمان مجبورند به دنائت روی بیاورند و سرکوب را پیشه کنند.

هموطنان عزیز،دادستان تهران دولت آبادی در مصاحبه ای با مجلۀ موسوم به پنجره که در کیهان مورخ ۲۶ /۲ /۸۹ درج شده است، اتهام مرا ارتباط با سازمان مجاهدین خلق و تاریخ دستگیری مرا شهریور ۸۸ اعلام کرده است یعنی بعد از قضایای انتخابات.

در حالی که تاریخ دستگیری اینجانب علی صارمی ۱۳ / ۰۶/ ۸۶ یعنی ۲ سال قبل از انتخابات و رفتن من به شهر اشرف جهت دیدار با پسرم در سال ۸۴ بوده و به خاطر آن دیدار چند روزه به ۱ سال حبس محکوم شدم.

دستگیری من در سال ۸۶ بخاطر حضورم در گورستان خاوران بر سر مزار اعدام شدگان سال ۶۷ بود. ولی آیا واقعا حضور بر سر مزار و یا هواداری یک سازمان ویا دیدار پدری با فرزندش از نظر شما محاربه و حکمش اعدام است؟

به همین دلیل اظهارات دادستان تهران بی اساس تر از آن است که نیازی به توضیح داشته باشد و به قدری این اتهام بی اساس است که حاضر نیستند حتی حکم را به وکیلم ابلاغ کنند. حکم را بدون امضای من و وکیلم به تجدید نظرصوری و فرمایشی برده و تایید کرده اند.

با این حال فریاد می زنم که آنها حتی با اعدام و حلق آویز کردنم نمی توانند مرا و هموطنان آزاده ام را بترسانند چرا که آن قدر آنها را ترسانده ام که مجبورند اعدامم کنند. چون تنها دلیل صدور چنین حکم هایی ترس آنها از وضعیت متزلزلشان است، نه انصاف و عدالت.

حال به عنوان پدری که فرزندانش امثال فرزاد،علی ،فرهاد،شیرین و مهدی را تازه به دار آویخته اند و هزاران فرزند دیگر را پیشتر از این، از من چه انتظاری می رود جز آنچه به عنوان یک ایرانی موحد و آزاده فریاد بر آورم.

تنم گر بسوزی

به تیر آن بدوزی

کجا

کی توانی

ز قلبم ربایی

تو عشق میان من و میهن من

اگر در طول حیاتم و حتی ۲۳ سال زندان بودنم،نتوانستم وظیفه ام را در قبال خدا ،مردم و میهنم انجام دهم شاید اعدامم در بیداری مردمم موثر باشد.

خطاب به مردم و میهنم ،باز هم فریاد می زنم

در راه تو کی ارزشی دارد این جان ما

پاینده باد خاک ایران ما

والسلام

زندانی سیاسی علی صارمی

اردی بهشت ۱۳۸۹

مطالب مرتـبط

    بدون نظر

    نظر بگذارید