خبرگزاری هرانا – دست‌کم ۵۵ کارگر ریسندگی خاور رشت، پس از تمدید نشدن قراردادهایشان از ابتدای مهر، با آینده شغلی نامعلومی روبه‌رو شده‌اند. کارگران این کارخانه از سه ماه حقوق، دست‌کم شش ماه حق بیمه و حدود ۱۲ سال سنوات پرداخت‌نشده خبر می‌دهند.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از ایلنا، توقف تولید در کارخانه ریسندگی خاور و تعیین نشدن وضعیت بخشی از نیروها، کارگران این واحد تولید نخ پنبه‌ای را با مشکلات شغلی و معیشتی مواجه کرده است. بر اساس اظهارات کارگران، شمار نیروهای شاغل و بیکارشده این مجموعه در مجموع حدود ۱۰۷ نفر عنوان شده است.

به گفته کارگران، کارفرمای بخش خصوصی با عنوان نوسازی کارخانه، تولید را متوقف کرده و تنها حدود ۴۰ نفر را به کار فراخوانده است. یکی از آنان گفته است که پس از پیگیری برای بازگشت به کار، این فراخوان‌ها در اردیبهشت و خرداد انجام شده، اما وضعیت دست‌کم ۵۵ کارگر دیگر همچنان نامشخص مانده است. بیشتر این کارگران نیروهای متخصص با ۱۵ تا ۲۰ سال سابقه هستند.

یکی از کارگران گفته است آخرین قرارداد کاری گروه ۵۵ نفره، از ۱۴ تیرماه تا پایان شهریور اعتبار داشته و از اول مهر تمدید نشده است. به گفته او، ۱۵ زن در میان این کارگران حضور دارند که تا پایان سال جاری واجد شرایط بازنشستگی خواهند شد. کارگر دیگری نیز شمار نیروهای تعدیل‌شده‌ای را که در آستانه بازنشستگی قرار دارند، حدود ۲۰ نفر عنوان کرده است.

کارگران اعلام کرده‌اند که حقوق آنان فقط تا خردادماه پرداخت شده و سه ماه دستمزد طلبکارند. همچنین پرداخت حق بیمه تأمین اجتماعی دست‌کم شش ماه به تأخیر افتاده و حدود ۱۲ سال سنوات آنان تسویه نشده است. به گفته آنان، توقف پرداخت بیمه و صادر نشدن حکم بازگشت به کار برای بخشی از نیروها، بلاتکلیفی‌شان را تشدید کرده است.

یکی از کارگران بیکارشده گفته است این کارخانه پیش‌تر در تملک شرکت آتیه‌سازان دماوند بوده و در مرداد ۱۴۰۲ به بخش خصوصی واگذار شد. او مشکلات کارخانه از زمان واگذاری را به عملکرد کارفرمای جدید نسبت داده است. کارگران می‌گویند پرداخت به‌موقع دستمزد و تضمین امنیت شغلی از تعهدات زمان واگذاری بود که به گفته آنان عملی نشده است.

این کارگران طی دو ماه گذشته چندین بار مشکلات خود را با اداره کار، اداره صنعت، معدن و تجارت و فرمانداری در میان گذاشته‌اند. آنان می‌گویند با وجود اطلاع مسئولان گیلان و مراجعات مکرر، اقدام مشخصی برای ازسرگیری تولید و بازگشت نیروهای تعدیل‌شده انجام نشده است.

بازگشت به کار، پرداخت دستمزدهای معوق، اصلاح وضعیت بیمه‌ای و برخورداری از حمایت‌های قانونی، از مطالبات کارگران بلاتکلیف این کارخانه است.

بر اساس گزارش سالانه نهاد آمار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در سال ۱۴۰۴، گزارشات تعویق یا عدم پرداخت حقوق کارگران دستکم ۶۷۲ ماه در ۱۸۸ واحد صنعتی – خدماتی، ۲٬۴۵۷ اخراج یا تعدیل، ۶۵۸ مورد بیکاری، ۵۶۰ ماه نبود بیمه کار، ۹ مورد تعطیلی کارخانه، ۲٬۲۵۹ کارگر بلاتکلیف در حوزه کار گزارش شده است.