خبرگزاری هرانا – حکم اخراج و چهار سال محرومیت از تحصیل رضا دالمن، دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف که پیشتر در شورای تجدیدنظر این دانشگاه تأیید شده بود، توسط شورای انضباطی مرکزی سازمان امور دانشجویان وزارت علوم قطعی و امروز یکشنبه برای اجرا به دانشگاه ابلاغ شد.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از فارس، حکم اخراج و محرومیت از تحصیل رضا دالمن، دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف تایید شد.

بنا بر این گزارش، حکم اخراج و چهار سال محرومیت از تحصیل این دانشجو، توسط شورای انضباطی مرکزی سازمان امور دانشجویان وزارت علوم قطعی شد و روز یکشنبه ۲۵ مردادماه برای اجرا به دانشگاه صنعتی شریف ابلاغ شد. براساس این حکم، آقای دالمن از دانشگاه صنعتی شریف اخراج و به مدت چهار سال از تحصیل در تمامی دانشگاه‌های کشور منع شده است.

در این گزارش به نقل از معاونت دانشجویی دانشگاه صنعتی شریف آمده است که حکم صادره با اتهامات «اخلال در نظم عمومی و امنیت آموزشی محیط دانشگاه» و «توهین به مقدسات اسلامی و ملی» علیه این دانشجو صادر شده است. مصادیق این اتهامات نیز مواردی از جمله «حضور متعدد در تجمعات غیرقانونی، سردادن شعار، توهین به دانشجویان دیگر، سوزاندن پرچم رسمی کشور و توهین به مقامات رسمی ملی و دینی» در جریان اعتراضات دانشجویان در اسفندماه سال گذشته، عنوان شده است.

در اطلاعیه‌ای که معاونت دانشجویی دانشگاه صنعتی شریف در این خصوص منتشر کرده، ادعا شده است: «رسیدگی به پرونده در چارچوب ضوابط انضباطی و در دو مرحله بدوی و تجدیدنظر انجام شده و دانشجوی مذکور نیز در جلسات رسیدگی حضور یافته و دفاعیات خود را ارائه کرده است.»

رضا دالمن، در خردادماه امسال با حکم شورای تجدیدنظر دانشگاه دانشگاه صنعتی شریف به اخراج و محرومیت از تحصیل در تمامی دانشگاه‌های کشور به مدت چهار سال محکوم شد. محرومیت از تحصیل این دانشجو در رای شورای بدوی این دانشگاه پنج سال در نظر گرفته شده بود.

رضا دالمن در تاریخ ۲۸ اسفندماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و حدود یک ماه بعد با تودیع وثیقه آزاد شد.

لازم به ذکر است، در اسفندماه ۱۴۰۴ و همزمان با بازگشایی دانشگاه‌ها پس از اعتراضات سراسری دی‌ماه، تجمعات اعتراضی گسترده‌ای توسط دانشجویان در بسیاری از دانشگاه‌های کشور برگزار شد.

صدور احکام انضباطی سنگین، از جمله اخراج و محرومیت از تحصیل، همواره با نگرانی‌هایی در خصوص حق دسترسی به آموزش، حق دادرسی منصفانه در فرایندهای انضباطی دانشگاهی و آزادی‌های آکادمیک همراه بوده است. بر اساس استانداردهای بین‌المللی حقوق بشر، هرگونه محدودیت بر حق تحصیل باید از پشتوانه قانونی روشن، فرایند رسیدگی عادلانه و امکان اعتراض موثر برخوردار باشد.