خبرگزاری هرانا
امروز دوشنبه ۲۹ مرداد ۱۳۹۷, 16th of November 2018      آخرين بروز رسانی در ۱۳۹۷/۰۵/۲۹ ساعت ۲۰:۵۹:۴۸

    خانه  > کودکان  >  گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس درخصوص ازدواج دختران در سنین پایین

گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس درخصوص ازدواج دختران در سنین پایین

خبرگزاری هرانا – دفتر مطالعات فرهنگی مرکز پژوهش‌های مجلس طی گزارشی به بررسی وضعیت موجود و ابعاد مسئله ازدواج دختران در سنین پایین پرداخته که نشان می‌دهد بدون در نظر گرفتن ازدواج‌های ثبت نشده در سال‌های ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۵ از ۴.۹ تا ۵.۶ درصد (حدود ۴۰ هزار) از کل ازدواج‌های ثبت شده در کشور در گروه سنی ۱۰ تا ۱۴ ساله بوده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از ایسنا، دفتر مطالعات فرهنگی مرکز پژوهش‌های مجلس وضعیت موجود و ابعاد مسئله ازدواج دختران در سنین پایین را مورد ارزیابی قرار داد.

در این گزارش آمده است که براساس آخرین پیمایش ارزش‌ها و نگرش‌های ایرانیان که در سال ۱۳۹۴ منتشر شده است ۴۷ درصد پاسخگویان مناسبت‌ترین سن برای ازدواج دختران را ۱۶ تا ۲۰ سال و ۳۹ درصد نیز ۲۱ تا ۲۵ سال دانسته‌اند. در سال‌های اخیر نیز بالاترین فراوانی ازدواج دختران در کشور در گروه سنی ۱۵ تا ۱۹ سال (با ۱۹۶ هزار و ۵۹۲ مورد) و گروه سنی ۲۰ تا ۲۴ سال (با ۲۰۴ هزار و ۲۰۲ مورد) ازدواج قرار دارد.

همچنین در سال‌های ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۵ از ۴.۹ تا ۵.۶ درصد (حدود ۴۰ هزار) از کل ازدواج‌های ثبت شده در کشور نیز در گروه سنی ۱۰ تا ۱۴ ساله قرار دارد. هرچند در این گروه سنی در کنار این آمار باید وجود آمار غیررسمی را نیز در نظر گرفت؛ ازدواج‌های ثبت نشده‌ای که عموماً بین مهاجرین و اتباع غیرایرانی روی می‌دهد.

این گزارش می‌افزاید: “اگرچه درخصوص مصداق ازدواج در سنین پایین اختلاف‌نظر وجود دارد و برخی حتی ازدواج‌های زیر ۲۴ سال را نیز ازدواج در سنین پایین در نظر گرفته‌اند، با این‌حال به‌طور کلی ازدواج زیر ۱۸ سال و علی‌الخصوص ۱۰ تا ۱۴ سال برای دختران به‌عنوان مصداق ازدواج در سنین پایین در نظر گرفته می‌شود.

گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس توضیح می‌دهد که ازدواج در گروه سنی ۱۰ تا ۱۴ سال برحسب سن دختران، اگرچه در تمام استان‌های کشور مشاهده می‌شود، اما به‌صورت خاص در مناطق روستایی، عشایری و حاشیه شهرها متمرکز است. نسبت ازدواج‌های این گروه سنی به کل ازدواج‌ها نشان می‌دهد که نوع این استان‌ها از نظر توسعه‌یافتگی و محروم بودن به‌گونه‌ای است که نمی‌توان حکم واحد و یکسانی را درباره آن‌ها صادر کرد.

برای مثال استان‌های محرومی چون کهگیلویه و بویراحمد و ایلام دارای رتبه بسیار پایین و استان آذربایجان شرقی و خراسان رضوی که توسعه‌یافته‌تر هستند رتبه بالاتری را در این موضوع به‌خود اختصاص داده‌اند. از همین رو به‌نظر می‌رسد نقش عامل فرهنگی در رتبه‌بندی استان‌های مختلف در این موضوع بسیار پررنگ است.

براساس این گزارش آمارهای ارائه شده طی پنج سال اخیر از سوی سازمان ثبت‌ احوال در مورد فاصله سنی زوجین در ازدواج‌هایی که زوجه در گروه سنی ۱۰ تا ۱۴ سال قرار دارد، نشان می‌دهد که بیشترین ازدواج‌های ثبت شده با فاصله سنی۱۰ سال و کمتر بوده است. به‌عبارت دیگر، بیشترین ازدواج‌های ثبت شده دختران گروه سنی ۱۴ سال و کمتر با پسران گروه سنی ۲۰ تا ۲۴ سال بوده است. بنابراین به‌نظر می‌رسد جامعه هم از لحاظ بازه سنی یعنی بالای ۱۰ سال و هم فاصله سنی ۱۰ سال و کمتر نوعی سازوکار خودکنترلی در این موضوع را اعمال می‌کند.

گزارش حاضر می‌افزاید: “با این‌حال در سال ۱۳۹۵ در فاصله‌های سنی ۲۰ تا ۲۴ سال بین زوج و زوجه ۱ هزار و ۴۸ مورد، ۲۵ تا ۲۹ سال ۱۳۸ مورد،۳۰ تا ۳۴ سال ۶۳ مورد، ۳۵ تا ۳۹ سال ۲۹ مورد،۴۰ تا ۴۴ سال و ۴۵ تا ۴۹ سال هر کدام ۷ مورد،۵۰ تا ۵۴ سال ۳ مورد و ۵۵ تا ۵۹ سال نیز ۳ مورد، ازدواج ثبت شده است که وجود این فاصله‌های سنی غیرطبیعی، آسیب‌‏زا به‌نظر می‌‏رسد.

گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس با بررسی وضعیت دختران ازدواج کرده در بازه سنی ۱۰ تا ۱۴ سال، نتایجی را در زمینه موضوعاتی همچون طلاق، محرومیت از تحصیل، مرگ‌ومیر ناشی از بارداری، رضایت جنسی، خشونت خانگی، عدم رعایت حقوق کودکی، ناتوانی در اداره امور زندگی و مداخلات آسیب‏‌زننده خانواده‌‏ها و اجباری بودن و فقدان بلوغ فکری و اجتماعی،‌ مورد ارزیابی قرار داده است.

مطالب مرتـبط

بدون نظر

نظر بگذارید