خبرگزاری هرانا
امروز یکشنبه ۲۶ دی ۱۳۸۹, 23rd of October 2017      آخرين بروز رسانی در ۱۳۸۹/۱۰/۲۶ ساعت ۱:۲۴:۴۹

    خانه  > سایر گروهها  >  کارگران گارگاه‌های کوچک بدون حقوق قانونی کار/ حسین کرمانی

کارگران گارگاه‌های کوچک بدون حقوق قانونی کار/ حسین کرمانی

کارگران گارگاه‌های کوچک بدون حقوق قانونی کار/ حسین کرمانی

خبرگزاری هرانا – از کارگران تعهدنامه‌هایی گرفته می‌شود که طبق آن “حق مطالبه هیچ‌گونه حقوقی در صورت بروز حادثه” را ندارند. خبرنگار حوزه کار در تهران می‌گوید اخذ چنین تعهدنامه‌هایی در کارگاه‌‌هایی با کمتر از ده کارگر بسیار رایج است.

براساس قوانین کار ایران، کارگاه‌هایی با کمتر از ۱۰ کارگر مشمول قانون کار نمی‌شوند. معافیت این کارگاه‌ها از رعایت حقوق کارگران باعث به‌وجود آمدن مشکلات جدی برای کارگران این کارگاه‌ها شده است. خبرنگاران و فعالین حوزه کارگران “دریافت نکردن حقوق”، “نداشتن بیمه”و… را از جلمه تبعات اجرای چنین قانونی می‌دانند.

خبرگزاری ایلنا روز شنبه ۲۵ دی‌ماه، دبیر خانه‌کارگر ساوه از مشاهده تعهد محضری کارگرانی خبرداده که “حق مطالبه هیچ گونه حقوقی” در صورت بروز حادثه هنگام کار را ندارند. مهدی زمانی نوری همچنین به قراردادهایی اشاره می‌کند که “سفید‌امضا” هستند، یعنی تاریخ شروع و پایان کار کارگران در آن‌ها نوشته نمی‌شود. دبیر خانه کارگر ساوه از حداقل ۵ واحد صنعتی خبر می‌دهد که در این شهر حقوق کارگران را ماه‌ها است پرداخت نکرده‌اند.

در همین زمینه سیامک طاهری خبرنگار حوزه کارگران در تهران در گفت‌و‌گو با دویچه وله، این اتفاق را در کارگاه‌‌هایی با کمتر از ده کارگر گسترده می‌داند و اضافه می‌کند: «چند سال پیش مجلس ایران قانونی را وضع کرد که بر مبنای آن، کارگاه‏هایی که تعداد کارگران‏شان زیر ۱۰ نفر هستند، از شمول قانون کار معاف می‏شوند و شامل قانون کار نیستند. یکی از مضرات این طرح، قراردادهای سفید امضا است. موارد دیگری هم بسیار زیاد است، این‌که کارگرها با حقوق بسیار اندکی استخدام می‏شوند، هر شش ماه یک‏بار اخراج می‏شوند و کارگران جدیدی استخدام می‏شوند. به این ترتیب، به علت وجود این قانون چنین حالتی پیش آمده و تقریباً در کارگاه‏های زیر ۱۰نفره، می‏توان گفت از وسعت بسیار زیادی برخوردار است.»

خبرنگار حوزه کارگران درباره این‌که در صورت بروز حادثه برای کارگران ایرانی چه مرجعی برای رسیدگی به وضع آن‌ها وجود دارد می‌گوید: «معمولاً مرجع رسیدگی به این امور وزارت کار است و کارگر باید در درجه‏ی اول به آن‏‏جا مراجعه کند. البته در مواردی و تحت شرایطی می‏توان به دادگستری هم مراجعه کرد. ولی یکی از مشکلات بزرگ در ایران این است که کارگران به حقوق‏شان آگاه نیستند و نمی‏دانند اصلاً باید به کجا مراجعه کنند. مواردی پیش می‏آید که کارفرما با پرداخت مبلغی بسیار جزیی به کارگر، حتی او را خوشحال هم می‏کند و او دیگر دنبال قضیه را نمی‏گیرد. حتی ممنون کارفرما هم می‏شود که این مبلغ جزیی را به او داده است.»

حقوق ۶۰ هزار تومانی

در این میان، با اجرای طرح هدفمندسازی یارانه‌ها و افزایش قیمت‌ها هنوز رقمی به عنوان حداقل دستمزد‌ها در سال ۱۳۹۰ برای حدود ۸ میلیون کارگر ایرانی تعیین نشده، اما طبق آن‌چه سال پیش از سوی مقامات دولتی ایران اعلام شده کارگران ایرانی باید حداقل حدود ۳۲۰ هزار تومان در ماه حقوق بگیرند.

سیامک طاهری اما این اعداد را واقعی نمی‌داند و از حقوق ۶۰ هزار تومانی در ماه برای کارگران در بعضی شهرستان‌های ایران خبر می‌دهد. او چنین می‌گوید: «طبق قانون کار حداقل دستمزد حدود ۳۲۰هزار تومان است اما بازهم شامل کارگاه‏های زیر ۱۰ نفر نمی‏شود. موارد بسیار زیادی را می‏شود، به‏خصوص در شهرستان‏های کوچک‏تر مثال زد که کسانی با ۶۰، ۷۰ و ۸۰ هزارتومان حقوق در ماه کار می‏کنند.»

همه از همدیگر طلب‏کارند

آیا شرایط امروز اقتصادی ایران، کم شدن رونق واحدهای تولیدی می‌تواند دلیلی بر اتفاقات اخیر حوزه کارگری باشد؟ روزنامه‌نگار حوزه کارگری در تهران در پاسخ به این سوال رکود اقتصادی را یکی از دلایل وضعیت امروز کارگران می‌داند و ادامه می‌دهد: «الان در ایران با یک رکود اقتصادی مواجه هستیم. علت آن هم بدهی‏های دولت است که مسئله‏ی عمده‏ی گردش پولی در ایران را رقم می‏زند. وقتی دولت بدهی‏های خود به بخش خصوصی، بخش‏های دولتی و بخش‏های عمومی پرداخت نمی‏کند، در نتیجه‏ آن‏ها هم تعهدات‏شان را نسبت به کارگاه‏ها و بنگاه‏های تولیدی زیر دست خود انجام نمی‏دهند. الان وضعیت بسیار بدی که در اقتصاد ایران به‏وجود آمده به این شکل است که همه از همدیگر طلب‏کارند و در این میان پولی ردوبدل نمی‏شود.»

بیمه کردن کارگران هم از دیگر مواردی است که در قانون کار ایران کارفرمایان مجبور به رعایت آن هستند اما تا چه حد کارفرمایان ایرانی به آن پایبند هستند؟ سیامک طاهری: «در مورد کارگران سفید امضا و کارگرانی که تا شش ماه استخدام هستند و کارگرانی که شامل قانون کار نمی‏شوند به‏خصوص در شهرستان‏ها، این امر زیاد رواج ندارد. با توجه به نوع قراردادهایی که با کارگران می‌بندند، کارفرمایان راه‏ها را پیدا می‏کنند برای این‏که از زیر بیمه کردن کارگران شانه خالی کنند.»

اما مهم‌ترین اتفاق حوزه کارگری یک‌سال گذشته در ایران به گفته این روزنامه‌نگار حوزه‌کارگری، پرداخت نکردن حقوق بسیاری از کارگران است. سیامک طاهری از مهم‌‌ترین اتفاق حوزه کارگری در یک سال گذشته می‌گوید: «به‌علت وضعیت تورمی، به‏خصوص در سال گذشته افزایش حقوق‏ها بسیار پایین بود. وضعیت معیشتی‏ کارگران روز به‏روز بدتر می‏شود. مسئله‏ی بزرگی که امروزه برای بسیاری از کارگران مطرح است و زندگی روزمره‏ی آن‏ها را تحت تأثیر قرار می‏دهد، پرداخت نکردن حقوق‏ها است. در بسیاری از موارد این حقوق‏ها پرداخت نمی‏شوند. در مجموع وضعیت و معیشت زندگی کارگران ما رو به سراشیبی است.»

حسین کرمانی
منبع: دویچه وله

 

مطالب مرتـبط

    بدون نظر

    نظر بگذارید