خبرگزاری هرانا
امروز چهارشنبه ۲۲ دی ۱۳۸۹, 18th of December 2017      آخرين بروز رسانی در ۱۳۸۹/۱۰/۲۲ ساعت ۹:۴۹:۱۶

    خانه  > زندانیان  >  بلاتکلیفی نازنین خسروانی، روزنامه نگار دربند

بلاتکلیفی نازنین خسروانی، روزنامه نگار دربند

بلاتکلیفی نازنین خسروانی، روزنامه نگار دربند

خبرگزاری هرانا – اعظم افشاریان، مادر نازنین خسروانی که ۱۲ روز پیش و پس از دو ماه بازداشت موفق به ملاقات با این روزنامه نگار شده بود به “روز” می گوید که بعد از این ملاقات هیچ خبری از وضعیت دخترش ندارد.

نازنین خسروانی، روزنامه نگار، ۱۲ آبان ماه بعد از تفتیش منزلش بازداشت شد وقبل از ملاقات اخیر، تنها ۶ روز پس از بازداشت، یک تماس تلفنی چند ثانیه ای با خانواده خود داشت.

مادر او می گوید: چهارشنبه هفته گذشته به ما گفتند پرونده نازنین را با پیک ویژه به دادگاه فرستاده اند اما وکیل نازنین که مراجعه کرد در دادگاه گفتند پرونده نیامده وبه شما اشتباه گفته شده است. تا امروز هم پرونده به دادگاه نرفته. نمیدانم چرا چنین برخوردی می کنند.

از خانم افشاریان درباره وضعیت روحی و جسمی دخترش می پرسم؛ می گوید: روز ملاقات وضعیت روحی اش خوب بود  اما می گفت داروهایش را به موقع به او نداده اند و دچار مشکل شده و دو بار به بهداری اوین رفته است. نازنین بیماری قلبی دارد و باید به موقع داروهایش را مصرف کند که متاسفانه به موقع به او نداده اند. ضمنا می گفت خیلی سرد است و لباس گرم به او نداده اند. این در حالیست که ما قبلا برای نازنین لباس گرم برده بودیم و از ما گرفته بودند اما به نازنین نداده اند.

مادر نازنین خسروانی می افزاید: نازنین می گفت ۲۸ آذر آخرین تفهیم اتهامش صورت گرفته و او هیچ یک از اتهامات را قبول ندارد. قاعدتا می بایست وقتی تفهیم اتهام شد پرونده به دادگاه برود و با قید ضمانت آزاد شود اما او همچنان در شرایطی که بازجویی هایش تمام شده بلاتکلیف است.خودش هم می گفت بازجویی ها تمام شده؛ چرا مرا آزاد نمی کنند؟

“اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ عهلیه نظام” دو اتهامی است که به گفته خانم افشاریان به نازنین خسروانی تفهیم شده و این روزنامه نگار گفته است آنها را قبول ندارد.

به گفته خانم افشاریان، این روزنامه نگار از سلول انفرادی به سلولی دو نفره منتقل شده و اکنون با یک زندانی دیگر هم سلول است.

مادر نازنین خسروانی، که هفته گذشته در قم به دیدار مراجع و علمای این شهر رفته، می گوید: فکر کردم تنها کاری که از دست من بر می آید این است. روز جمعه به دیدن علما رفتم و توانستم با تعدادی از آنها ملاقات کنم.وضعیت نازنین و سایر زندانیانی را که اطلاع داشتم توضیح دادم و آنها هم ابراز امیدواری کردند که وضعیت بهتر شود.

مطالب مرتـبط

بدون نظر

نظر بگذارید