خانه  > slide, اندیشه و بیان  >  نامه نرگس محمدی در خصوص تعرض جنسی به زنان بازداشتی

نامه نرگس محمدی در خصوص تعرض جنسی به زنان بازداشتی

خبرگزاری هرانا – نرگس محمدی، فعال حقوق بشر محبوس در زندان اوین، با نگارش نامه ای سرگشاده با شرح چند روایت، از تعرض جنسی به زنان بازداشتی توسط ماموران امنیتی در مراحل بازداشت و بازجویی، خبر داد. وی در بخشی از این نامه با اشاره به اینکه زنان عموما در محل بازداشت و بازداشتگاه‌های موقت، مورد تعرض جنسی و فحاشی‌ های رکیک جنسی قرار میگیرند، این اقدامات را “شیوه سرکوبگرانه جمهوری اسلامی علیه زنان” عنوان کرد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، نرگس محمدی با انتشار نامه ای از رسانه ها و نهادهای حقوق بشر خواست تا تعرضات جنسی صورت گرفته علیه زنان بازداشت شده در جریان اعتراضات را در جوامع بین المللی منعکس کنند تا این افشاگری، عامل تضعیف و عقب راندن حکومت متعرض تبدیل شود.

وی در بخشی از این نامه نوشت: “یکی از دختران پس از بازداشت در خیابان در تجمعات اعتراضی توسط ۲ نیروی امنیتی سوار موتور می شود. یک‌ مامور به عنوان راننده در جلو و یک‌ مامور به عنوان مراقب پشت سر او می نشینند و دختر، بارها در میان راه مورد اذیت و ازار و تعرض جنسی فیزیکی قرار می گیرد. یکی دیگر از زنان بازداشتی در تجمعات، در سلول بازجویی در زندان قرچک مورد تعرض فیزیکی از ناحیه سینه هایش توسط بازجو قرار می گیرد که پس از داد و فریاد و اعتراض زن، مرد بازجو از سلول بیرون می رود”.

متن کامل این نامه، عینا در ادامه می‌آید:

یکی از دختران پس از بازداشت در خیابان در تجمعات اعتراضی توسط ۲ نیروی امنیتی سوار موتور می شود. یک‌مامور به عنوان راننده در جلو و یک‌ مامور به عنوان مراقب پشت سر او می نشینند و دختر، بارها در میان راه مورد اذیت و ازار و تعرض جنسی فیزیکی قرار می گیرد. یکی دیگر از زنان بازداشتی در تجمعات، در سلول بازجویی در زندان قرچک مورد تعرض فیزیکی از ناحیه سینه هایش توسط بازجو قرار می گیرد و پس از داد و فریاد و اعتراض زن، مرد بازجو از سلول بیرون می رود.

زنان عموما در محل بازداشت در کوچه و خیابان و همچنین بازداشت گاه های موقت و حین بازجویی در سلول با فحاشی های رکیک جنسی و الفاظ الت جنسی مواجه شده اند. یکی از عوامل ایجاد و امکان تعرض جنسی فیزیکی و کلامی به زنان، اعزام انها از زندان قرچک به آگاهی شاپور است. آگاهی شاپور یکی از بدنام ترین و مخوف ترین بازداشت گاه های تهران است که محل به اصطلاح اعمال بازجویی های فنی است و ضرب و شتم و آویزان کردن و شکنجه های فیزیکی برای گرفتن اقرار و اعتراف در آن امری رایج است و آمار چشمگیری از کشته شدگان در بازجویی را دارد. اغلب، بازداشت شدگانی با اتهامات سنگین سرقت، قتل و شرارت به آگاهی شاپور برده می شوند تا بازجویی فنی صورت بگیرد و جای طرح این سوال جدی وجود دارد که چرا دختران ۱۷، ۱۸ ساله به اگاهی شاپور برده می شوند؟

واقعیت این است که بازگو کردن این تعرضات بی شرمانه از سویی می تواند موجب ایجاد ارعاب و وحشت در میان خانواده ها شود و از سویی دیگر بازگو نکردن آن سرپوشی بر جنایات حکومت بوده و افشا نکردن آن موجب تداوم این شیوه سرکوبگرانه علیه زنان می شود. لذا به نظر می رسد که می بایست تعرض به زنان فعال و مبارز و معترض در ایران را به شکل گسترده و قدرتمند در سطح جهانی بازگو کرد تا با افشای آن، عامل و باعث توقف آن شویم و مسئله تعرض به زنان را از عامل تهدید و عقب نشینی زنان به عامل تضعیف و عقب راندن حکومت متعرض تبدیل کنیم. اینجاست که تاکید دارم شجاعت و جسارت و ایستادگی و مبارزه چنانچه با انعکاس رسانه ای و نهاد حامی حقوق بشر همراه گردد، تاثیر کارسازی خواهد داشت و دستاورد به همراه خواهد آورد. به ویژه اینکه در وضعیت فعلی به دلیل سرکوب گسترده حکومت، نهادهای مدنی مستقل مردمی تحت فشار بوده و فعالان‌ مدنی در حوزه های مختلف در بازداشت و زندان به سر می برند در فقدان نهادهای مدنی قدرتمند مستقل مردمی، توجه و حمایت رسانه ها و نهادهای حامی بین المللی حقوق بشر و افکار عمومی جهانی امری ضروری است.

در پایان به عنوان یک زن فعال مدنی که برای گذار مسالمت امیز مردم از حکومت دینی و استبدادی و زن ستیز و برای تحقق دموکراسی و حقوق بشر و آزادی تلاش می کنم و خود طعم تلخ تعرض به زن را در ۳ دی ماه ۹۸ در زندان اوین چشیده و اعتراض کرده ام، باور دارم که ما زنان جسور و مقاوم و سرزنده و امید وار در ایران علی رغم آگاهی از شیوه های سرکوبگرانه و خشونت آمیز حکومت و امکان تعرض و حتی تجاوز به خیابان ها امده و به مبارزه ادامه خواهیم داد و تا لحظه پیروزی یعنی استقرار دموکراسی و صلح و حقوق بشر و پایان دادن به استبداد عقب نشینی نخواهیم کرد.

دی ماه ۱۴۰۱/نرگس محمدی/زندان اوین

خانم محمدی در تاریخ ۲۵ آبان‌ماه ۱۴۰۰، در جریان برگزاری مراسم یادبود دومین سالگرد جانباختن ابراهیم کتابدار، از جانباختگان اعتراضات آبان ۹۸ توسط نیروهای امنیتی در کرج بازداشت شد. وی در تاریخ ۱ آذرماه جهت تفهیم اتهام به دادسرای اوین اعزام شده و مجدد به سلول انفرادی بازگردانده شده بود. وی نهایتا از این بازداشتگاه امنیتی به زندان قرچک ورامین منتقل شد.

نرگس محمدی توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ۸ سال حبس تعزیری، ۷۴ ضربه شلاق، ۲ سال تبعید و سایر محرومیت‌های اجتماعی محکوم شده بود. این حکم به دنبال عدم ارائه درخواست تجدیدنظر توسط او از سوی دادگاه انقلاب تهران قطعی و در زندان به او ابلاغ شد.

خانم محمدی بابت پرونده جدیدی که در دوران حبس علیه وی گشوده شده، در مهر ماه سال جاری توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به یک سال و سه ماه حبس تعزیری به همراه سایر مجازت های تکمیلی محکوم شد.

وی در پرونده ای دیگر بین سالهای ۹۴ تا ۹۹ تحمل حبس کرده بود.

در رابطه با اعتراضات سراسری ۱۴۰۱

بازداشت مهسا امینی زن جوان ۲۲ ساله به بهانه بدحجابی توسط پلیس امنیت اخلاقی و سپس جان باختن او در زمان بازداشت به موج گسترده ای از اعتراضات سراسری در ایران دامن زد. معترضان در طولانی ترین اعتراض سراسری-پیوسته در عمر جمهوری اسلامی، با شعار محوری “زن، زندگی، آزادی” از ۲۶ شهریور ۱۴۰۱ در اعتراض به عملکرد، قوانین و ساختار حکومت به خیابانها آمدند. هزاران بازداشت شده، صدها کشته و زخمی از جمله نتایج برخورد خشونت آمیز نهادهای امنیتی-انتظامی با معترضان است.

مطالب مرتـبط

بدون نظر

نظر بگذارید