خبرگزاری هرانا
امروز پنج شنبه ۱۶ آذر ۱۳۹۶, 13th of December 2017      آخرين بروز رسانی در ۱۳۹۶/۰۹/۱۶ ساعت ۱۹:۰۷:۵۱

    خانه  > slide, اعدام, زندانیان  >  نامه چهار زندانی محکوم به اعدام؛ ماموران امان نامه را زیر پا گذاشتند، شکنجه و به اعدام محکوم شدیم

نامه چهار زندانی محکوم به اعدام؛ ماموران امان نامه را زیر پا گذاشتند، شکنجه و به اعدام محکوم شدیم

خبرگزاری هرانا _ چهار زندانی سیاسی-امنیتی زندان زاهدان که به اتهام اقدام علیه امنیت ملی و محاربه از طریق اقدام مسلحانه و همکاری با گروه های مخالف نظام به اعدام محکوم شده اند، طی نامه ای سرگشاده ضمن اشاره به شکنجه ها و رفتار های غیر انسانی بازجویان سپاه قدس و اداره آگاهی زاهدان از جمله “فلفل ریختن بر زخم ها و سوزن زدن به آلت تناسلی”، مدعی شدند بر اساس “امان نامه” نیروهای امنیتی خود را تسلیم کرده اند اما علاوه بر شکنجه نهایتا به اعدام محکوم شدند، فرجامی که بر خلاف وعده های دستگاه امنیتی در زمان تسلیم آنان است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، محمد شه بخش، اسماعیل شه بخش، حیات الله نیک زهی و عبدالواسط دهانی زندانیان محکوم به اعدام زندان مرکزی زاهدان با نگارش نامه ای سرگشاده به رفتار های غیرانسانی بازجویان اشاره کردند.

در این نامه از عهدشکنی ماموران نسبت به امان نامه، ضرب و شتم و اعمال انواع شکنجه ها از قبیل فلفل به زخم ریختن و سوزن زدن به آلت تناسلی برای گرفتن اعتراف از متهمان اشاره شده است.

متن رنجنامه این زندانیان را به نقل از هرانا بخوانید:

بسم الله الرحمن الرحیم

با عرض سلام و احترام

اینجانبان محمد شه بخش، اسماعیل شه بخش و حیات الله نیک زهی سه متهم یک پرونده به اتهام “اقدام علیه امنیت و همکاری با گروه های ضد نطام” در حال حاضر در زندان مرکزی زاهدان به سر می بریم.

وقتی اوضاع دردآور و نا بسامان مسلمانان قوم بلوچستان و سیستان و جنایات مامورین و مسئولین ایران را در حق این استان با چشم تر مشاهده می کردیم و دوستانمان بخاطر چند گالن گازوئیل از سوی ماموران دارند کشته می شوند و در ادارات از جوانان تحصیل کرده ی ما خبری نیست و مردم با فقر مطلق دست و پنجه نرم می کردند و افراد غیر بومی پست ها را تصاحب کرده اند و هزاران تبعیض دیگر و اینکه علیرغم شکایات و اقدامات زیاد مردم و معترضین هیچ توجهی به مطالبات ما نمی شود.

چاره ای جز بدست گرفتن سلاح برعلیه این غاصبان و متجاوزان که تبعیض را پیاده کرده بودند نداشتم، به همین خاطر به افراد سیاسی در پاکستان پیوستم و به همراه اسماعیل شه بخش و حیات الله نیک زهی دست به اقدام زدیم و از خاک خود دفاع کرده و صدای خود را به گوش مسئولین ایرانی که خود را به خواب زده اند برسانیم.

در مورد یکی از اقدام با مامورین دولتی درگیر شدیم و پس از چند ساعت درگیری و زخمی شدن اسماعیل و حیات الله از ناحیه پشت و لگن و پا و با آمدن تمام مامورین که شمارا امان می دهیم وحتی سوگند یاد کردند تسلیم شدیم.

اما متاسفانه از همان ابتدا با ضرب و شتم از ما استقبال کردند تا اینکه ما را به اطلاعات سپاه قدس تحویل دادند، اصل شکنجه ها در اینجا شروع شدند که مارا لخت کرده و از هر طرف شروع به فیلمبرداری می کردند و تهدید کردند که این فیلم ها را پخش میکنیم و روی زخم های اسماعیل و حیات الله فلفل می ریختند و به آلت تناسلی سوزن می زدنند و شیشه نوشابه و فلفل آورده و شکنجه های عجیب و غریب می کردند.

روزانه دوبار ما را به سرویس و ماهی یک بار به حمام می بردند و ناخن وموهای سر و صورتمان را کوتاه نمی کردند، خلاصه هرچه می دانستند به ما گفتند که بگویید اینکارها را ما کرده ایم و دیکته های آنها را که از آن اتهامات اطلاعی نداشتیم تکرار کردیم.

بعد از طی مراحل دادگاهی حال محکوم به اعدام شده ایم، یادآور شوم که اسماعیل شه بخش قبل از دستگیری توسط افراد معتمد قوم برای تامین (امان) به وزارت اطلاعات می آید و با اینکه می گویند به او تامین داده اند اما امان نامه او را به او نمی دهند، علیرغم پیگیری های متعدد کسی جواب نمی دهد و او هم از ترس اینکه این یک توطئه برای دستگیری من است ناچارا به کشور پاکستان می گریزد.

اسماعیل در اظهارات خود گفته است که علت رفتن من بعد از مذاکرات برای تامین، ندادن امان نامه مکتوب به من بوده است.

و اما اینجانب عبدالواسط دهانی، در پرونده ای جداگانه به اتهام همکاری با گروهک های ضد نظام در زندان مرکزی زاهدان به سر می برم و توسط اطلاعات آگاهی و نیروی انتظامی دستگیر شدم و به آگاهی استان زاهدان آورده شدم که در آگاهی استان تحت بدترین شکنجه ها قرار گرفتم، دستهای من را بسته و آویزانم کردند “جوجه کباب” شدم و به کف پاها با کابل با آخرین ضربه می زدند و کف پاهایمان را بافندک اتمی داغ می دادند، خلاصه خانواده ی مان را دستگیر کرده و تهدید کردند که باید اعتراف کرده و هرچی می گوییم قبول کنی و من تاب این همه شکنجه ها را نداشتم، مجبور به اقرار های واهی آنها شدم و حال در دادگاه محکوم به اعدام شدم، آن هم به اتهامات ساختگی.

زندانیان سیاسی محکوم به اعدام زندان زاهدان: اسماعیل شه بخش / حیات الله نیک زهی / عبدالواسط دهانی / محمد شه بخش

در مورد نویسندگان نامه لازم به توضیح است، عبدالواسط دهانی به اقدام علیه امنیت ملی از طریق محاربه به اعدام شده است، این زندانی سیاسی ۲۵ ساله هم اکنون در بند ۳ زندان مرکزی زاهدان نگهداری می شود.

اسماعیل شه بخش ۲۴ ساله ( از بند سه)، دور محمد شه بخش ۲۰ ساله (از بند پنج) و حیات الله نیک زهی ۲۶ ساله (تبعه پاکستان و حاضر در بند سه زندان) سه زندانی هستند که در یک پرونده متهم و به اعدام محکوم شده اند.

این زندانیان متهم هستند در یک درگیری مسلحانه با نیروی انتظامی مشارکت جسته اند که در این رهگذر یک سرهنگ نیروی انتظامی به قتل رسیده است. این زندانیان منکر عاملیت در قتل مامور مورد اشاره هستند با اینحال علاوه بر پرونده ای که با اتهامات امنیتی همراه است در پرونده دیگری این افراد به آمریت در قتل نیز متهم شده اند.

این زندانیان از ۲۵ ماه پیش در بازداشت به سر می برند. در زمان بازداشت نیز دو تن از آنان به نامهای اسماعیل شه بخش و حیات الله نیک زهی مورد اصابت گلوله قرار گرفته و بصورت زخمی دستگیر می شوند.

حکم اعدام این زندانیان در آبان ماه سال جاری توسط شعبه دوم دادگاه انقلاب زاهدان به ریاست قاضی “سرگل زهی” صادر شد.

بر اساس اصل ۸ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران هرگونه شکنجه برای گرفتن اقرار برای کسب اطلاع ممنوع است. اجبار شخص به شهادت، اقرار یا سوگند مجاز نیست و چنین شهادت و اقرار و سوگندی فاقد ارزش و اعتبار است.

گفتنی است بنابرگزارش سالانه سازمان عفو بین الملل، ایران به تناسب سرانه جمعیت و میزان اعدام رتبه نخست اعدام شهروندان خود در دنیا را دارد.

مطالب مرتـبط

بدون نظر

نظر بگذارید