خبرگزاری هرانا
امروز سه شنبه ۱۵ فروردین ۱۳۹۶, 24th of May 2019      آخرين بروز رسانی در ۱۳۹۶/۰۲/۲۴ ساعت ۲۱:۳۰:۱۶

    خانه  > slide, زندانیان  >  تصور کن، دلنوشته ای از جعفر اقدامی

تصور کن، دلنوشته ای از جعفر اقدامی

خبرگزاری هرانا ـ جعفر (شاهین) اقدامی، زندانی سیاسی محبوس در زندان رجایی شهر کرج پیش تر در اعتراض به بازرسی نامتعارف خانواده ها و کودکان خردسال منجمله برادرزاده های خود در سالن ملاقات زندان رجایی شهر کرج با تراشیدن سر به مدت محدودی دست به اعتصاب غذا زد. این زندانی با نگارش دلنوشته ای خطاب به خواهرزاده های خود از حال و هوای روزهای زندانش خبر داده است.

متن کامل نامه جعفر اقدامی را که در اختیار هرانا قرار گرفته است در ادامه بخوانید:

برداشتی آزاد از ترانه تصور کن ( imagine ) جان لنون

برای رها و هستی imagine there is no heaven

تصور کن بهشتی وجود ندارد سخت نیست اگر بخواهی.

بهشت و زندگی با دختران همیشه باکره ارزانی خودتان حقیقتا زندگی ابدی با حوری و پری و قلمان وعسل و مربا و درختانی که در زیر آن نهرها جاریست چقدر کسالت بار است. یار با ماست چه حاجت که زیادت طلبیم محبت دولت آن مونس مارا بس.

آنگاه که بهشت و جهنم را باور کردی سوداگران دین تو را احاطه خواهند کرد خاییدن مغز آغاز کرده روحت را پریشان و در بند کرده و جیب هایت را خالی میکنند.

No hell bellow us , above only sky

حقارتی بالاتر از این برای انسان نیست که آدم گونه زیستن را به واسطه ترس و وحشت بپذیرد و چه خدای حقیری است خدایی که می خواهد با داغ و درفش و شکنجه آدمی را وادار به پرستش خود کند.

وه که چه زیباست آسمان لایتناهی و بی کرانه و جنبش های عظیمی که لحظه به لحظه در آن جاری می شود . دلم می خواهد سوار نور شوم و به خورشید سفر کنم و در تولد یک ستاره پایکوبی کنم.

Imagine all the people living for today

ترجمه:

تصور کن همه مردم دنیا فقط در امروز زندگی میکردند.

تنها یک روز برای زندگی کردن کافی است آنگاه که اکسیر عشق را بیابیم . آن روز رویین تن می شویم و نامیرا به جاودانگی می پیوندیم.

Imagine there is no country

It isn’t hard to do , nothing to kill or die for and no religion too

تصور کن کشوری وجود نداشت تصورش سخت نیست چیزی برای کشتن و کشته شدن وجود نداشت و هیچ دینی هم نبود.

زمانی می پنداشتم مرزهای سیاسی ثبات و آرامش و امنیت و پیشرفت را به ارمغان خواهد آورد . پرچمها به احتزاز در آمدند و غرور سرزمینی فربه شد مرزها با خطوط قرمز پررنگ گردید.

آنچه خود را بدان اعتبار بخشیده بودیم به مثابه واقعیتی مسلط بر ما حاکم شد . جنگهای خونین در گرفت و سیل خون جاری شد.

آری زخمهای تردید ما انسانها چند هزار ساله است !! تصور کن هنگامی که مرزها برچیده شود و همگان خود را به جامعه بشری متعلق بدانند آن زمان دردهای آدمی از اقصی نقاط دنیا در جانت می ریزد چه درد عظیم و باشکوهی.

تصور کن دینی وجود نداشت:

جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه

چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند

با شنیدن صدای این واژه کلمات و واژه هایی رعب آور در ذهنم رژه می رود کلماتی مثل: تکفیر مرتد تازیانه سنگسار آدم سوزی کتاب سوزی تفتیش عقاید.

و هنگامی که با قدرت آمیخته شود از هر بمبی مخرب تر و از هر طاعونی کشنده تر می شود و برخورد پروکروتسی با انسان را کلید می زند.

(پروکروتس نام راهزنی است در اساطیر یونان که قد قربانیان خود را با تخت خواب خود اندازه میکرد)

Imagine all the people living life in peace you may say I am a dreamer , but I am not the only one I hope someday you join us and we will be life as one

صلح و آرامش و زندگی در سایه شیرین آن شیرین ترین رویای بشری است.

مهمترین نکته ای که در مفهوم صلح نهفته است و از اهمیت بسیاری برخودار است به رسمیت شناختن یکدیگر و احترام به حق حیات و زندگی و همینطور پذیرش تفاوتها و گوناگونی انسانها و جوامع و سبکهای زندگی است.

تحقق رویاها به باور و ایمان بستگی دارد ( تخیل و رویا از علم قوی تر است ) آنان که به قول حضرت حافظ سرهایشان به دنیا و عقبی فرو نمی آید و فتنه ها در سر دارند آنان که مشتاق تغییر و دگرگونی اند و با جنبش های درونی ذرات جهان و پویایی کیهانی همنوا و هماهنگ اند به رویاهایشان دست خواهند یافت. چرا که رویای ما بدون ما نیز ادامه خواهد یافت و محقق خواهد شد حتی روزی که در کاسه چشمانمان گیاه روییده باشد و آن روز در کنسرتی بزرگ سمفونی زندگی توسط انسانها نواخته خواهد شد.

Imagine no possessions

I wonder if we can , no need for greed

Non hunger a brother hood of men

Imagine all the people sharing all the world

تصور کن مالکیتی وجود نداشت بعید می دانم بتوانی. نیازی به آزمندی نبود و گرسنه ای وجود نداشت. تصور کن همه مردم برادر گونه می زیستند. و تمام مردم دنیا تمام دنیا را باهم قسمت می کردند

می گویند ریشه بسیاری از نابسامانی ها در اصل مالکیت نهفته است. برای آنکه این مفهوم درک و فهم شود و قابل لمس گردد می بایست نگاه مالکانه مردان نسبت به زنان را در طول تاریخ مورد مطالعه قرار داد و حق کشی و ستمی که بر آنان روا داشته شده را دید و رد تازیانه مردان بر پشت زنان را مشاهده کرد و همینطور خورد شدن و شکستن استخوانهای کارگران و زحمتکشان در چرخ دنده های حرص و آزمندی مالکان ابزار تولید را نیز می توان شنید و از آن ملموس تر رفتار مالکانه حاکمیت استبداد مذهبی بر سرزمینمان را می توان مثال زد . ویرانی فساد بحران های خرد و کلان و نزدیک شدن به فاجعه همه از این نگاه بر می خیزد و راه نجات همانست که شاعر گفت تقسیم عادلانه جهان.

(من بزرگتر از تمام دلتنگی های جهانم –پر از صداهای بی پاسخ – لبانم ترک خورده اند – دستانم بی صداست – تو پروانه رویای من باش)

دختران عمو هستی و رهای عزیزم امیدوارم وقتی بزرگ شدید و توانستید این متن را بخوانید و درک کنید همگان شاهد روزگار بهتری باشیم موسم دیگری باشد موسمی که در آن بتوانیم هوای تازه تری تنفس کنیم.

عاشق زنجیریتان

عمو شاهین

زندان رجایی شهر کرج

فروردین ۱۳۹۶

جعفر اقدامی آخرین بار در هشتم شهریور ماه ۱۳۸۷ و در حالی که تنها چهار ماه از آزادی اش می گذاشت، پس از شرکت در مراسم سالگرد قربانیان دهه شصت در خاوران بازداشت و به زندان اوین منتقل شد، وی از سوی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی مقیسه به پنج سال زندان محکوم شد و این حکم پس از اعتراض دادستانی در مرحله ی تجدید نظر به ده سال افزایش یافت.

این زندانی سیاسی پس از حدود دو سال از بند ۳۵۰ اوین به زندان رجایی شهر کرج و همراه با سایر زندانیان سیاسی به سالن ۱۲ این زندان انتقال یافت.

شاهین (جعفر) اقدامی پیش از این نیز نیز در سال های ۱۳۷۸ و ۱۳۸۰ بازداشت و زندانی شده بود، وی در تیرماه ۱۳۷۸ و همزمان با اعتراضات کوی دانشگاه، وی از سوی نیروهای لباس شخصی دستگیر و به زیرزمین ساختمان ژاندارمری الغدیر (نام قدیم مرکز) منتقل شد و پس از یک ماه با تودیع کفالت آزاد شد.

آقای اقدامی در سال ۱۳۸۰ نیز به دلیل فعالیت هایش از سوی نیروهای وزارت اطلاعات بازداشت و به ۶ سال زندان محکوم شد و پس از پایان حبس در اردیبهشت ماه ۱۳۸۷ آزاد شد.

این زندانی سیاسی هم اینک، در هشتمین سال حبس خود در زندان رجایی شهر کرج نگهداری می شود.

مطالب مرتـبط

بدون نظر

نظر بگذارید