خبرگزاری هرانا
امروز سه شنبه ۲۷ خرداد ۱۳۹۳, 25th of February 2018      آخرين بروز رسانی در ۱۳۹۳/۰۳/۲۸ ساعت ۰:۰۹:۰۰

    خانه  > اقلیت های ملی  >  نامه همسر لطیف حسنی به افکار عمومی

نامه همسر لطیف حسنی به افکار عمومی

خبرگزاری هرانا – لطیف حسنی از رهبران یئنی گاموح که به ۹ سال زندان محکوم شده در زندان مرکزی تبریز روز یک شنبه ۲۸ اردیبهشت ماه در اعتراض به نقض حقوق زندانیان سیاسی عدم رعایت اصل تفکیک جرایم در زندان‌ها و احقاق حقوق قانونی زندانیان سیاسی از جمله حق انتقال به شهر محل سکونت و استفاده از مرخصی و هم‌چنین اعتراض به آزار و اذیت خانواده‌های زندانیان سیاسی دست به اعتصاب غذا زد.

همسر این زندانی سیاسی طی نامه‌ای که یک نسخه از آن در اختیار خبرگزاری هرانا قرار گرفته می‌نویسد: “همانگونه که خودتان هم می دانید زندان مرکزی تبریز فاقد بند سیاسی است و زندانیان سیاسی را در بندهای مختلف زندان، در کنار سایر زندانیان نگه داری می کنند. از اینرو اعتراض به عدم اجرای اصل تفکیک جرائم یکی از دلایل اصلی اعتصاب همسرم است. همچنین با توجه به اینکه منزل ما در کرج است و همسرم در زندان تبریز ، من ناچارم جهت ۲۰ دقیقه ملاقات کابینی با ایشان حداقل ۸ ساعت با اتوبوس راهی تبریز شوم ، این در حالیست که من شدیدا از مشکلات دیسک کمر رنج می برم و به هیچ عنوان قادر به مسافرت با اتوبوس نمی باشم و با در نظر گرفتن هزینه‌های گزاف مسافرت‌های هوایی من طی بیش از یکسالی که ایشان در زندان تبریز در حبس هستند، تنها ۳ بار توانسته‌ام به ملاقاتش بروم.”

متن کامل این نامه را که یک نسخه از آن در اختیار خبرگزاری هرانا قرار گرفته در زیر می‌خوانید:

اعظم پیری طی نامه‌ای به افکار عمومی از وضعیت وخیم لطیف حسنی در ۲۹مین روز اعتصاب غذا ابراز نگرانی کرد

با سلام و احترام !

من اعظم پیری همسر دکتر لطیف (آراز) حسنی زندانی سیاسی آذربایجان- دبیرکل تشکیلات یئنی گاموح، می خواهم دقایقی از وقت شما را بگیرم.

نمی دانم تاکنون اخبار اعتصاب غذای همسرم به گوشتان رسیده یا نه، ایشان از روز ۲۸ اردیبهشت تا کنون (۲۹ روز) است که اعتصاب غذای خود را شروع کرده است. علت اصلی این اعتصاب اعتراض به نقض کلیه حقوق زندانیان سیاسی من جمله آزار و اذیت ، تهدید و فراخواندن و بازجویی خانواده‌های آنها از جانب نیروهای امنیتی و اداره اطلاعات و نیز پایمال شدن حقوق قانونی زندانیان سیاسی اعم از عدم تفکیک جرائم و نبود بند سیاسی در زندان تبریز، عدم موافقت با انتقال زندانیان سیاسی به شهر محل سکونت‌شان، عدم اعطای مرخصی به آنها و … می باشد.

همسرم به همراه آیت (یوروش ) مهرعلی بیگلو، بهبود قلیزاده، شهرام رادمهر، محمود فضلی ۵ فعال سیاسی آذربایجانی هستند که به اتهام تبلیغ علیه نظام و تشکیل گروه غیرقانونی هر یک به ۹ سال زندان محکوم شده اند و هم اکنون در زندان تبریز درحال سپری کردن دوران محکومیت خود می باشند. این ۵ نفر تابستان پارسال نیز به طور دسته جمعی در اعتراض به حکم ناعادلانه ۹ سال زندان و با درخواست اعاده دادرسی به مدت ۲۸ روز دست به اعتصاب غذا زده بودند که در نتیجه این اعتصاب آنها را به زندان رجایی شهر تبعید کرده ، پس از چند ماه مجددا به زندان تبریز بازگرداندند.

دلیل نوشتن این نامه برای شما نگرانی شدید من از وضعیت جسمی همسرم می باشد. طی چند روز گذاشته ایشان افت شدید فشار خون و تپش قلب شدید داشته و طی تماسی که امروز داشت متوجه شدم وضعیت جسمی‌اش وخیم تر شده است.
همسرم قبلا نیز در سال ۱۳۸۹ دستگیر شده و به مدت ۷ ماه در سلولهای انفرادی بازداشتگاه اطلاعات تبریز تحت شکنجه قرار گرفته است. یکی از شکنجه‌هایشان بیدار و سرپا نگه داشتن همسرم به مدت ۱۳ روز بود. به طوری که پس از آزادی به قید وثیقه همسرم دچار سکته قلبی شد و به مدت یک هفته در بیمارستان بستری بود که آن موقع نیز پزشکان این سکته را از نتایج شکنجه‌ها عنوان کردند.

همانگونه که خودتان هم می دانید زندان مرکزی تبریز فاقد بند سیاسی است و زندانیان سیاسی را در بندهای مختلف زندان، در کنار سایر زندانیان نگه داری می کنند. از اینرو اعتراض به عدم اجرای اصل تفکیک جرائم یکی از دلایل اصلی اعتصاب همسرم است.
همچنین با توجه به اینکه منزل ما در کرج است و همسرم در زندان تبریز ، من ناچارم جهت ۲۰ دقیقه ملاقات کابینی با ایشان حداقل ۸ ساعت با اتوبوس راهی تبریز شوم ، این در حالیست که من شدیدا از مشکلات دیسک کمر رنج می برم و به هیچ عنوان قادر به مسافرت با اتوبوس نمی باشم و با در نظر گرفتن هزینه‌های گزاف مسافرت‌های هوایی من طی بیش از یکسالی که ایشان در زندان تبریز در حبس هستند، تنها ۳ بار توانسته‌ام به ملاقاتش بروم.

لطفا در صورت امکان شما نیز در این حق خواهی با همسرم همصدا شوید و صدای اعتراضش را به گوش همه برسانید.
با تشکر
اعظم پیری
۲۵/۳/۱۳۹۳

مطالب مرتـبط

بدون نظر

نظر بگذارید