خبرگزاری هرانا

    خانه  > slide, زندانیان  >  مرتضی مرادپور و رسول رضوی به زندان تبریز منتقل شدند

مرتضی مرادپور و رسول رضوی به زندان تبریز منتقل شدند

خبرگزاری هرانا – مرتضی مرادپور در چهل و چهارمین روز از اعتصاب غذا و رسول رضوی زندانیان سیاسی زندان تبریز که مدتی قبل به ندامتگاه مرکزی کرج تبعید شده بودند، ساعتی قبل به زندان تبریز منتقل شدند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، ظهر امروز چهارشنبه ۱۷ آذرماه ۹۵، دو زندانی تبعیدی در ندامتگاه مرکزی کرج برای بازگشت به زندان تبریز، اعزام و ساعتی قبل وارد این زندان شدند.

آقایان رضوی و مرادپور مدتی قبل درپی اعتصاب غذای اعتراضی در زندان تبریز، به ندامتگاه مرکزی کرج تبعید شده بودند.

رسول رضوی درحالی که در ندامتگاه مرکزی کرج نگهداری می شد، در ۴۴‌مین روز از اعتصاب با نگارش نامه‌ای با اشاره بر وعده مساعد مسئولین قضایی، به اعتصاب غذای خود پایان داد.

آقای رضوی در پیامی کوتاه که نسخه ای از آن در اختیار هرانا قرار گرفته، گفته است: “من خود و جانم را برای وطنم میدانم و برای خودم هیچ درخواست و منفعتی ندارم .به وسیله این نوشته شایعاتی مبنی بر شکنجه و اذیت و آزار از طرف مسئولین زندان را رد کرده و دست تمامی کسانی که به خاطر من اذیت شده اند را می بوسم و بنا به درخواست دوستان و مسئولین قضایی و جناب نادر قاضی پور به امید رسیدگی به درخواست های اینجانب و به خاطر منافع آذربابجان به اعتصاب غذای خود پایان می دهم.”

اما مرتضی مرادپور هم‌چنان به اعتصاب غذای خود ادامه داده و در «سلولی انفرادی در سالن ۱۲» ندامتگاه مرکزی کرج در شرایطی بسیار نامناسب تا قبل از انتقال نگهداری می شد. وی هم اکنون چهل و چهارمین روز از اعتصاب غذایش را پشت سر گذاشته است.

فردین مرادپور در مورد وضعیت جسمی برادرش در سلول انفرادی، به گزارشگر هرانا گفته بود: “عصر روز پنجشنبه مرتضی زنگ زد. بعد از انتقال به ندامتگاه کرج این اولین تماس تلفنی او بود که با اجازه مسئولین زندان صورت گرفته است. از صدایش مشخص بود خیلی ضعف کرده است. وی از برخورد مسئولین زندان گلایه داشت و می گفت چون تاکنون زندانی سیاسی نداشته اند، نوع برخوردشان با زندانیان سیاسی را نمی دانند.

روزی دو بار فشارش توسط دکتر کنترل می شود. فشار بزرگ خون اش معمولا ۸ است. مرتضی گفت که هنوز از دسترسی مستقیم به آب آشامیدنی محروم است. به ندرت آب گرم می‌دهند. بیشتر از هر چیزی از کمبود پتو و سردی و خشکی انفرادی رنج می برد. با وجود تاکید دکتر مبنی بر دادن پتو به وی اما تا به حال پتو نداده اند. او گفت نمی داند چه دلیلی دارد، اما مسئولین کوچکترین روزنه ای در سلول وی باقی نگذاشته اند، به طوری که چشمی درب سلول را نیز از پشت پوشانده اند. مرتضی باز به اصرار بر ادامه اعتصاب غذا تا رسیدن به حق قانونی اش تاکید کرد.”

شایان ذکر است، سیزدهم آذرماه، ۱۸۳۰ فعال مدنی با امضا و ارسال نامه ای به رئیس دادگستری استان آذربایجان شرقی ضمن بر شمردن جزییاتی از پرونده و روند غیرقانونی اعمالی بر “مرتضی مرادپور” نسبت به وضعیت جسمی و سلامتی ایشان و پیامدهای اعتصاب غذای طولانی مدت وی ابزار نگرانی و بر نقش دستگاه قضایی در این موضوع تاکید کردند.

جعفر افشارنیا وکیل مرتضی مرادپور، مورخ ۵ آذر در نامه ای سرگشاده به جزئیات پرونده و بررسی اعتراض این زندانی در اعتصاب غذا پرداخته است. او در قسمتی از بررسی حقوقی خود در خصوص عدم اجرای ماده تجمیع احکام برای آقای مرادپور می گوید “استدلال قضات رسیدگی کننده غیر حقوقی و فاقد دلیل می باشد و همین عامل باعث انسداد حقوقی در روند قضایی پرونده مرتضی مرادپور شده است”.

همچنین روز ۲۵ آبان‌ماه ۹۵، سازمان عفو بین‌الملل در فراخوانی حمایتی، خواستار نامه‌نگاری به مقامات ایران و آزادی هشت زندانی در اعتصاب غذا شامل محمدعلی طاهری، آرش صادقی، مهدی و حسین رجبیان، رسول رضوی، مرتضی مرادپور، وحید صیادی نصیری و علی شریعتی شده بود.

مطالب مرتـبط

بدون نظر

نظر بگذارید