خبرگزاری هرانا
امروز یکشنبه ۳۰ شهریور ۱۳۹۳, 17th of August 2018      آخرين بروز رسانی در ۱۳۹۳/۰۶/۳۰ ساعت ۱۴:۴۱:۲۲

    خانه  > بهداشت و محیط زیست  >  نگرانی فعالان محیط زیست از واگذاری برخی مناطق چهارگانه محیط زیست به شکارچیان

نگرانی فعالان محیط زیست از واگذاری برخی مناطق چهارگانه محیط زیست به شکارچیان

خبرگزاری هرانا – فعالان محیط زیست در حالی خبرهایی مبنی بر واگذاری بلند مدت برخی مناطق چهارگانه تحت حفاظت محیط زیست به تورهای شکار و صید می‌دهند که کار‌شناسان و مسئولان بار‌ها شکار و صید را یکی از مهم‌ترین عوامل آسیب به حیات وحش و انقراض گونه‌های ارزشمند عنوان کرده‌اند.

به گزارش هرانا به نقل از مهر، بر اساس اطلاعات دریافتی، از چندی قبل مذاکراتی مبنی بر واگذاری بلندمدت تعدادی از مناطق چهارگانه محیط زیست از جمله پناهگاه حیات وحش حیدری نیشابور و منطقه حفاظت شده ارس سیستان (هزار مسجد) در شهرستان کلات به یک شرکت برگزارکننده تورهای شکار انجام شده است و این مذاکرات در حال حاضر مراحل پایانی خود را طی می‌کند.

مذاکرات درحالی بصورت کاملا مخفیانه و محرمانه در حال انجام است که بر اساس شنیده‌ها تاکنون مابین مدیران حفاظت محیط زیست استان خراسان رضوی و رئیس موسسه برگزار کننده تورهای شکار، چندین جلسه برگزار و توافقاتی نیز در این زمینه حاصل شده است.

بر اساس اطلاعات دریافتی در حال حاضر توافقاتی مبنی بر عقد قراردادی ۱۵ ساله برای واگذاری پناهگاه حیات وحش حیدری به رئیس موسسه برگزار کننده تورهای شکار به منظور حفاظت و بهره برداری از منطقه در ازای صدور سالیانه تعدادی پروانه ویژه شکار برای شکارچیان داخلی و خارجی صورت پذیرفته است.

مدیر دیده‌بان محیط زیست و حیات وحش کشور در این باره می‌گوید: گزارشات دریافتی حاکی است از روز پنجشنبه (۱۳۹۳/۶/۲۷) گروهی چهار نفره متشکل از مدیران شرکت مذکور و کار‌شناسان سازمان محیط زیست جهت بازدید از پناهگاه حیات وحش حیدری، بررسی تاسیسات و امکانات موجود و وضعیت حیات وحش، عازم این منطقه شده و تا چند روز آینده نیز در حیدری حضور خواهند داشت.

به گفته وی، این گروه برای اقامت چند روزه خود در مهمانسرای پناهگاه مستقر نشده‌اند و شب گذشته را در خانه یکی از محیط بانان قدیمی و بازنشسته در روستای برماهون واقع در منطقه حیدری سپری کرده‌اند.

کیوان هوشمند می‌افزاید: همچنین هفته گذشته یکی از کار‌شناسان حوزه معاونت محیط طبیعی سازمان از تهران به خراسان رضوی سفر کرده و از پناهگاه حیات وحش حیدری و منطقه حفاظت شده هزار مسجد در این خصوص بازدید کرده است.

آنطور که این فعال محیط زیست می‌گوید: بر اساس اطلاعات دریافتی، مذاکرات و توافقات حاصله برای واگذاری بلند مدت مناطق به شرکت برگزار کننده تورهای شکار با هماهنگی و موافقت معاونت محیط طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست صورت گرفته است.

وی با اشاره به اینکه بحث واگذاری پناهگاه حیات وحش حیدری نسبت به منطقه ارس سیستان جدی‌تر است و یا به عبارتی متولیان تورهای شکار تمایل بیشتری به در اختیار گرفتن حیدری دارند تأکید می‌کند: محیط بانان پناهگاه حیات وحش حیدری پس از شنیدن اخباری مبنی بر واگذاری منطقه به شکارچیان شدیدا سرخورده و بی‌انگیزه شده‌اند.

منطقه حیدری به دلیل وجود خالص ترین‌نژاد قوچ اوریال از پیش از انقلاب اسلامی مورد حفاظت قرار گرفت و پس از انقلاب سال ۱۳۷۳ به عنوان منطقه شکار ممنوع و سپس طی مصوبه شماره ۲۲۸ مورخ ۱۳۸۱/۳/۲۱ شورای عالی محیط زیست با مساحت ۴۶ هزار و ۳۵۰ هکتار بعنوان پناهگاه حیات وحش به مناطق تحت مدیریت سازمان حفاطت محیط زیست اضافه شد.

این منطقه به دلیل داشتن خالص ترین‌نژاد قوچ اوریال همواره مورد توجه شکارچیان بوده است. شهرت قوچ‌های حیدری تا به ‌آنجا است که برخی شکارچیان خارجی این منطقه را بهشت قوچ دنیا نام گذاشته‌اند.

به غیر از قوچ و میش اوریال گونه‌های شاخص دیگری از جمله پلنگ، کفتار، آهو، گربه‌ وحشی، گربه پالاس، سمور، گرگ، گراز، روباه، شغال، خارپشت گوش بلند، سنجاب زمینی، تشی، پایکا، عقاب طلایی، دلیجه، هما، بالابان، تیهو، کبک و غیره در این منطقه زندگی می‌کنند.

پیش از این در دوره مدیریت قبلی سازمان حفاظت محیط زیست در دولت گذشته بحث‌هایی بر سر واگذاری قرق‌های اختصاصی به اشخاص حقیقی و متقاضیان در مناطق آزاد و عرصه‌های خارج از محدوده تحت مدیریت سازمان محیط زیست (مناطق چهارگانه) مطرح شد که با واکنش و مخالفت کار‌شناسان و طرفداران محیط زیست روبرو شد.

اما حالا مطرح شدن دوباره واگذاری مناطق چهارگانه به شکارچیان آنهم ارزشمند‌ترین زیستگاه‌های منحصر بفرد کشور یا گلچین مناطق توسط متولیان محیط زیست بسیار عجیب و بحث برانگیز است.

در حالیکه نیروهای یگان محیط زیست و محیط بانان که ضابط قضایی محسوب می‌شوند همه روزه مورد هجوم متخلفان قرار می‌گیرند و شکارچیان غیرمجاز هیچ ابایی از ورود به مناطق، انجام شکار غیر قانونی و درگیری با ضابطان قضایی ندارند، گروهی که خود شکارچی هستند و هیچ گونه وجاهت قانونی و قضایی ندارند آیا می‌توانند و آیا می‌خواهند در مقابل هجوم متخلفین از حیات وحش و عرصه‌های طبیعی محافظت کنند؟

این اقدام نه تنها در راستای حفاظت مشارکتی از عرصه‌های طبیعی با همراهی مردم بومی و استفاده از ظرفیتهای بخش خصوصی و سازمان‌های مردم نهاد نیست بلکه اقدامی در جهت ایجاد یک شکارگاه اختصاصی و بهره برداری گروهی خاص از منافع و منابع ملی محسوب می‌شود و نتیجه‌ای جز تاراج و نابودی سرمایه‌های ارزشمند طبیعی و ملی به همراه ندارد.

مطالب مرتـبط

بدون نظر

نظر بگذارید