خبرگزاری هرانا
امروز چهارشنبه ۷ دی ۱۳۹۰, 21st of August 2018      آخرين بروز رسانی در ۱۳۹۰/۱۰/۰۷ ساعت ۱۵:۰۲:۴۶

    خانه  > سایر گروهها  >  هرانا؛ اثبات بی گناهی متهم پرونده موسوم به جاسوس آمریکایی

هرانا؛ اثبات بی گناهی متهم پرونده موسوم به جاسوس آمریکایی

روز بیست و ششم آذرماه سال ۱۳۹۰ وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران، طی اطلاعیه ای از شناسایی و دستگیری یک جاسوس! سازمان سیا در ایران خبر داد. در این اطلاعیه که تقریبا در تمام خبرگزاری های ایران منتشر گردید و بازتاب بسیار گسترده ای در رسانه های ایرانی و حتی خارجی داشت آمده بود؛ سازمان سیای آمریکا با «سرمایه‌گذاری سنگین و طراحی پیچیده و گسترده‌ای» با هدف «نفوذ در تشکیلات اطلاعاتی جمهوری اسلامی» به امیر میرزایی حکمتی مأموریت محول کرده و او را عازم ایران کرده بود.

این شخص «سوابقی همچون فعالیت در واحدهای اطلاعاتی ارتش آمریکا و حضور در پایگاه نظامی این کشور در افغانستان و عراق دارد.» اطلاعیه وزارت اطلاعات این مأمور را «ایرانی تبار» نامیده و افزوده است که وی «پس از گذراندن آموزش‌های پیچیده اطلاعاتی در چند مرحله و ورود به منطقه … مأموریت خود را آغاز کرد» اما به محض «ورود به پایگاه بگرام افغانستان مورد شناسایی قرار گرفت و جاسوسی نامبرده و مأموریت‌های محوله به وی آشکار شد». وزارت اطلاعات می‌نویسد که مأموران اطلاعاتی ایران این شخص را پس از شناسایی و ورود به خاک ایران تحت نظر قرار داده و «همزمان با آغاز مأموریتش» وی را دستگیر کردند.

 

البته بعدها مشخص می گردد که در حقیقت امیر میرزایی حکمتی  شخصاخود را به مامورین وزارت اطلاعات معرفی کرده است و به گونه ای نبوده است که ماموران وزارت اطلاعات وی را تحت نظر داشته باشند و جالب تر اینکه امیر حکمتی قصد همکاری با جمهوری اسلامی را داشته است نه جاسوسی برای امریکا ….

روز بیست و هشتم آذر ماه خانواده امیر حکمتی برای اولین بار پس از انتشار خبر بازداشت امیر بیانیه ای صادر کرده و اتهام جاسوسی را رد کرده و اعلام نمودند که امیر بی گناه است.  آنها در بیانیه خود نوشته اند: “از آخرین باری که با پسر و برادر خود صحبت کرده ایم بیش از ۱۰۰ روز می گذرد. امیر حکمتی روز ۱۴ اوت ۲۰۱۱ به ایران سفر کرد. امیر برای اولین بار به ایران سفر می کرد تا با مادربزرگ پیر و اقوامش دیدار کند. در ادامه این بیانیه آمده است: “امیر از ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ در سپاه تفنگداران دریایی (آمریکا) خدمت می کرد. امیر با اجازه دفتر حافظ منافع ایران در واشگتن دی سی به این کشور رفت. دولت ایران امیر را روز ۲۹ اوت ۲۰۱۱ بدون اتهام بازداشت کرد و خانواده ما را با این قول که او نهایتا آزاد خواهد شد ترغیب کرد سکوت اختیار کند.” آنها گزارش اخیر تلویزیون ایران که در آن “اعترافات” امیر حکمتی پخش شد را تکان دهنده خواندند و گفتند که این اعترافات “اجباری” و اطلاعات ارائه شده در آن را “نادرست” بوده است. خانواده حکمتی در مورد ادعای دولت ایران دایر بر همکاری امیر حکمتی با سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا نوشتند: “امیر هرگز هیچ همکاری ای با سی آی ای نداشته است، و این ادعاها نادرست است. خانواده امیر امیدوار است که بتوان این سوءتفاهم را به طور مسالمت آمیز با ایران حل کرد، و امیر بتواند به خانواده و دوستانش در آمریکا که شدیدا برای او دلتنگ هستند بپیوندد و برای بازگشت او در سلامت دعا می کنند.” ویکتوریا نولاند سخنگوی وزارت خارجه آمریکا هم گفت که این کشور خواستار دسترسی به امیر میرزای حکمتی از طریق سفارت سوئیس شده است. در غیاب روابط دیپلماتیک میان ایران و آمریکا، سوئیس به امور دیپلماتیک واشنگتن رسیدگی می کند. او گفت: “ما از دولت ایران می خواهیم به سوئیس که حافظ منافع ماست اجازه دسترسی فوری به او را بدهد و بدون معطلی او را آزاد کند.” خانم نولاند گفت که خانواده حکمتی ابتدا بازداشت او را در ماه سپتامبر گزارش کردند و وزارت خارجه به بستگان او کمک کنسولی ارائه کرده است. او روز سه شنبه گفت که آمریکا اتهامات علیه امیر حکمتی را نادرست می داند و تاکید کرد که ایران هنوز اجازه دسترسی کنسولی به او را نداده است.

تلویزیون دولتی ایران نیز در ادامه اطلاعیه منتشر شده، ویدیوی موسوم به “اعترافات” امیر میرزای حکمتی است پخش کرد. در گزارش تلویزیون ایران آمده بود که آقای حکمتی در سال ۲۰۰۱ به ارتش آمریکا پیوست و پیش از ورود به ایران آموزش های ویژه دریافت کرد. تلویزیون ایران گفت که امیر میرزای حکمتی قصد داشت با نفوذ به وزارت اطلاعات ایران، اطلاعات غلط در اختیار مقام های ایران قرار دهد.

 

دادسرای شهید مقدس مستقر در زندان اوین تهران، که قضات آن تحت نظر وزارت اطلاعات، سپاه و بیت رهبری فعالیت می کنند، پس از گذشت حدود چهار ماه از بازداشت امیر حکمتی به اتهام همکاری با دولت متخاصم ماده ۵۰۸ قانون مجازات اسلامی و اقدم علیه امنیت ملی ماده ۵۰۲ همان قانون قرار مجرمیت و کیفرخواست صادر و پرونده طبق معمول همیشگی جهت صدور حکم محکومیت به شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی که این شهبه هم زیر نظر دستگاههای امنیتی است، ارجاع گردید و در نهایت روز  ششم دی ماه جلسه رسیدگی به این پرونده به ریاست آقای صلواتی برگزار شد.

ب – جلسه رسیدگی به پرونده امیر حکمتی

 

پس از برگزاری جلسه رسیدگی به پرونده امیر حکمتی، گزارشی تهیه و عینا همین گزارش در خبرگزاری های مختلف منتشر شد، تجزیه و تحلیل حقوقی فوق صرفا بر اساس اخبار و گزارش های منتشر شده، در خبرگزاری هاست و بدیهی است دسترسی به پرونده ما را با واقعیت های دیگری که پشت پرده رخ داده است آشنا می کند و چون این امکان به دلیل امنیتی بودن پرونده حتی بر وکلای دادگستری شاغل در داخل ایران میسور نیست، می توان از روح کیفرخواست و اظهارات متهم در پرونده و دفاعیات وکیل ایشان و انطباق آنها با قانون کنونی جمهوری اسلامی، به واقعیت هایی دست یافت.

در زیر به قسمت هایی از کیفرخواست، اظهارات متهم، دفاعیات وکیل مدافع متهم و انگیزه جرم، نحوه بازداشت متهم اشاره نموده و سپس به بررسی قانونی موضوع می پردازم.

 

۱- قسمتی از کیفرخواست؛

کیفرخواست صادر شده علیه امیر حکمتی متکی به گزارش مدیرکل حقوقی قضایی معاونت جاسوسی وزارت اطلاعات است.  در کیفرخواست که بدون استدلال های حقوقی و قانونی صادر شده و جنبه سیاسی – امنیتی دارد؛ آمده است:  حکمتی با هدف نفوذ اطلاعاتی به سیستم اطلاعاتی کشور وارد ایران شده و با بررسی دقیق‌تر مشخص شد که هدف وی متهم سازی ایران به دست داشتن در تروریسم است.  در این کیفرخواست همچنین آمده است که متهم از ماه می ۲۰۰۹ میلادی توسط سازمان جاسوسی آمریکا CIA استخدام شده و مأموریت‌هایی را برای جاسوسی در ایران داشته است. در این کیفرخواست با اشاره به اعزام حکمتی به پادگان بگرام افغانستان و دسترسی وی به اسناد سری و سپس اخذ مأموریت برای حضور در ایران و سپس مراجعه  به وزارت اطلاعات و برقراری رابطه با کارشناسان این وزارت به عنوان مراحل انجام مأموریت متهم ، آمده است. اقرار صریح و مقرون به واقع متهم، ارتباط با سازمان سیا و اقدام علیه امنیت کشور بوده  و انگیزه‌های همکاری با سیا محرز است؛ از این رو تقاضای اشد مجازات برای متهم امیر حکمتی شده است.

توضیح: در کیفرخواست خوانده شده عنوان مجرمانه و ماده قانونی به صورت منجز مشخص نیست. اما ادعاهای مطرح شده، حکایت از استناد دادستان به مواد ۵۰۲ و ۵۰۸ قانون مجازات اسلامی دارد و علت اصلی عدم ذکر مواد قانونی به دلیل آن است که صغری و کبری موضوعات و مسایل بیان شده تحت الشعاع مواد قانونی قرار گرفته و ذهن ها به موضوعات انحرافی جلب گردد.

۲- دفاعیات امیر حکمتی:

پس از اینکه کیفرخواست توسط نماینده دادستان خوانده شد، آقای امیر حکمتی ۲۸ ساله در دفاع از خود گفت: سال ۲۰۰۱ برای تأمین هزینه‌های دانشگاه وارد ارتش آمریکا شدم و قصدداشتم چندسال سربازی کنم تا هزینه‌های دانشگاهم فراهم شود چراکه پدرم نمی‌توانست هزینه‌های دانشگاهم را پرداخت کند.  من ۴سال سرباز بودم و ۹ ماه در عراق حضور داشتم. بعداز سربازی در یک سازمان پژوهشی برای وزارت دفاع آمریکا استخدام شدم که کارم ترجمه و پژوهش فرهنگ و زبان عربی بود. بعداز آن برای یک شرکت به منظور آموزش زبان و فرهنگ عربی و اسلامی استخدام شدم. من به سربازان آمریکایی یاد می‌دادم که چطور با مردم عرب رفتار کنند ضمن اینکه یکسری تاکتیک‌های سربازی را نیز به آنها آموزش می‌دادم.  سال ۲۰۰۹ مصاحبه‌ای با سازمان جاسوسی آمریکا CIA داشتم؛ بعداز این مصاحبه به من زنگ زدند و گفتند که می‌خواهیم رزومه شما را ببینیم؛ بعد از ارائه رزومه و چند مصاحبه دیگر با من تماس گرفتند و من برای همکاری با DAE درنظر گرفته شدم که در این شرکت ۵ماه آموزش اطلاعاتی داشتم و پس از آن به عراق رفتم و ۹ ماه آنجا بودم؛ در این مدت کارم این بود که نحوه رفتار با سربازان عراقی را به سربازان آمریکایی یاد می‌دادم.  بعداز عراق به مدت دو سه ماه در پادگان بادران افغانستان به عنوان تحلیلگر اطلاعات مشغول شدم.  به من گفتند یکسری اطلاعات را به ایران ببر و به وزارت اطلاعات بده و پول هم بگیر. این اطلاعات البته اطلاعات درستی بود. من هم فکر کردم که هیچ ضرری به ایران از این ناحیه وارد نمی‌شود و من نیز قصد نداشتم که ضرر بزنم. من فریب خوردم و قصد خودم این بود که در ایران زندگی کنم و به آمریکا برنگردم.

قاضی صلواتی از متهم پرسید: میزان حقوق دریافتی شما از ارتش آمریکا چقدر بود؟ متهم گفت: مبلغ دوهزار دلار در ماه

حکمتی ادامه داد:  در واشنگتن در مصاحبه‌ای که با مأمور CIA داشتم به بنده آموزش دادند که از کجا و چگونه وارد ایران شوم و چه اطلاعاتی بدهم و چگونه فعالیت کنم.

قاضی صلواتی به متهم گفت که به شما نقشه وزارت اطلاعات و خیابان‌های اطراف آن و همچنین نحوه برخورد با کارشناسان وزارت اطلاعات را نیز آموزش داده بودند که حکمتی پاسخ داد: به من نقشه ای که گفتید را نشان داده بودند و گفته بودند که از دبی با هواپیما به ایران بیایم و اطلاعاتی که داده بودند را به مأموران وزارت اطلاعات ایران تحویل دهم.

توضیح: این سوال کاملا تلقینی بوده و نشان می دهد متهم سوالاتی که از پیش تنظیم شده است را بنا به نظر کارشناس ضد جاسوسی پاسخ می دهد!

حکمتی د رپاسخ به سؤال قاضی صلواتی مبنی بر مدت حضورش در بگرام افغانستان ، مدت زمان دو ماه حدواسط ژوئن ۲۰۰۱ تا آگوست ۲۰۰۱ را میزان اقامتش در بگرام افغانستان ذکر کرد و در پاسخ به این سؤال که در بگرام چه می‌کردی؟ گفت: من تحلیلگر اطلاعات بودم و تخصصم طالبان بود. بیشتر گزارش می‌خواندم و می‌نوشتم و خودم نیز به گزارش‌های جاسوسی درباره ایران دسترسی داشتم.

متهم در پاسخ به این سؤال که آیا شما  به اطلاعات محرمانه درباره ایران دسترسی داشتید، با تأیید این موضوع گفت: از طریق سیستم محرمانه‌ای که وجود دارد می‌توانستم درباره تمام کشورهای دنیا گزارش‌های سری را بخوانم. یکی از منابع این سیستم سازمان CIA‌ بود همچنین از طریق منبع NSA شماره تلفن‌هایی که شنود می‌شوند را می‌توانستم مکالماتشان را بخوانم؛ بیشتر از منبع NSA و CIA گزارشات را می‌خواندم و یادداشت می‌کردم و بخشی از آنها را به ایران آوردم.

حکمتی همچنین گفت: قبل از استخدام در سازمان CIA سه مصاحبه داشتم که اولین ‌آنها با آقای مارک بود که درباره شخصیتم و علاقه‌ام به کار اطلاعاتی پرسید؛ مصاحبه دومم در واشنگتن بود که به دروغ سنج نیز متصل شدم و از نظر روانی من را آزمایش کردند؛ مصاحبه سومم نیز در واشنگتن بود که درباره کار در CIA و حقوق و بیمه و مزایای کارمندان آن با من صحبت شد.

متهم همچنین در پاسخ به سؤال قاضی صلواتی مبنی بر اینکه طبق گزارشات و اسناد شما با شرکت پژوهشی اطلاعاتی کوبیک CUBIC از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ همکاری داشته و سالانه ۸۵هزار دلار دریافت کرده‌ای، گفت: شرکت کوبیک یک شرکت خصوصی دفاعی است. من کارم در این شرکت معلمی آموزشی برای سربازان آمریکایی بود که خود این سربازان مربی سربازان عراقی و افغانی می‌شدند. مسئولیت من این بود که از نظر فرهنگی و زبانی به آنها آموزش دهم که چطور با سربازان عراقی و افغانی ارتباط برقرار کنم.

قاضی صلواتی به متهم گفت که شما در شرکت بای سیستم(BAESYSTEMS) انگلیسی نیز دوره ۵ماهه آموزشی طی کردی؛ حکمتی جواب داد: من ۵ ماه دوره آموزشی در شعبه آمریکایی این شرکت داشتم. کسی که تجربه‌ای در تحلیلگری اطلاعات ندارد این دره را می گذراند و من نیز در این دوره یاد گرفتام که چگونه با سیستم‌های محرمانه کار کنم و چگونه گزارش بنویسم و تخلیه اطلاعاتی کنم.

حکمتی در پاسخ به این سؤال که در این شرکت چه آموزش هایی در رابطه با ایران به شما داده شد گفت: درباره ایران هیچ آموزشی در این شرکت نداشتم و فقط یک دوره تحلیلگری گذراندم؛ بعد از اتمام این دوره آموزشی ۹ ماه به عراق رفتم و در آنجا کارم تحلیلگری و مصاحبه با سربازان عراقی بود.

متهم همچنین در پاسخ به این گفته قاضی صلواتی که شما به دستور CIA در شرکت X3 که در ساخت تجهیزات نظامی فعالیت دارد استخدام شدی، گفت: این شرکت یک شرکت خصوصی دفاعی است که با نیروهای آمریکایی در افغانستان قرارداد دارد و خدمات اطلاعاتی به آنها ارائه می‌دهد و من نیز به عنوان تحلیلگر در این شرکت استخدام شدم.

حکمتی در پاسخ به این سؤال که از چه زمان مأموریت ایران به شما داده شد گفت: وقتی از عراق برگشتم از CIA با من تماس گرفتند و گفتند که به هتلی در واشنگتن می‌رود تا با آنها ملاقاتی داشته باشم؛ در این هتل بامأموران CIA سه روز جلسه داشتم و هر جلسه چندین ساعت طول کشید. آنها به من گفتند که می‌خواهیم شما بروی در بگرام اطلاعات جمع کنی و سپس به ایران رفته و آنها را به وزارت اطلاعات بدهی و پول هم بگیری و وقتی برگشتی بیشتر توضیح می‌دهیم و مأموریت دیگری می‌سپاریم.

 

۴- انگیزه متهم

وقتی قاضی صلواتی پرسید انگیزه شما از این مأموریت و اقدام علیه مملکت خودت چه بود؟ حکمتی پاسخ داد: من نمی‌خواستم کاری علیه ایران انجام می‌دهم؛ من نیاز به کار داشتم؛ آنها به من گفتند برو اطلاعات بده و من هم دیدم این چیزی نیست که به ایران ضرر بزند ضمن اینکه پول هم می‌گیرم. البته قصدم این بود که در ایران ادامه زندگی بدهم و به آمریکا برنگردم چرا که من ایران را دوست دارم. اگر به من می‌گفتند مثلا برو و یک نفر را در ایران ترور کن هیچ وقت این کار را نمی‌کردم.  حکمتی در پاسخ به این سؤال که در قبال این مأموریت چقدر پول به شما پیشنهاد شد گفت: ۵۰۰ هزار دلار به من پیشنهاد کردند اما گفتند این پول را موقع برگشتن به من می‌دهند.  متهم در پاسخ به سوال قاضی صلواتی مبنی بر اینکه در قبال اطلاعات چقدر از مأموران وزارت اطلاعات پول درخواست کرده بودی؟ گفت: من اول نصف مدارک را دادم و گفتم پول نمی‌خواهم. اگر راضی بودید بقیه را هم می‌دهم و ۵۰۰هزار دلار می‌گیرم اما اگر هم پولی به من نمی‌دادند مشکلی نبود چرا که هدفم نبود. خودم قصدم این بود که پول در ایران بماند و خودم هم در ایران بمانم و برنگردم.

متهم در پاسخ به این گفته قاضی صلواتی مبنی بر اینکه اگر دستگیر نمی‌شدی همه مراحل مأموریتت را انجام می‌دادی؛ گفت: اگر دستگیر نمیشدم یک پولی می‌گرفتم و در ایران زندگی می‌کردم.

 

۵- سووالات غیر قانونی و القایی قاضی صلواتی

امیر حکمتی در پاسخ به این سؤال قاضی صلواتی مبنی بر اینکه آیا قرار بود در ازای پولی که از وزارت اطلاعات دریافت می‌کنی مدرکی هم بگیری تا پس از آن هیئت حاکمه آمریکا از این مدارک علیه ایران استفاده و جو سنگینی علیه کشورمان راه بیندازند و ایران را به ارتباط با تروریسم متهم کنند گفت: قرار بود در ازای این کارم صورتحسابی از وزارت اطلاعات دریافت کنم.

اگر دقت نمایید ملاحظه خواهید فرمود که بسیاری از سوالاتی که از متهم پرسیده می شود تلقینی است…

۶- نحوه بازداشت امیر حکمتی

حکمتی در پاسخ به این سؤال که چند جلسه با مأموران وزارت اطلاعات داشتی گفت: سه جلسه با مأموران وزارت اطلاعات برقرار کردم در اولین جلسه یکسری اطلاعات دادم؛ در جلسه دوم از من یکسری سؤال پرسیدند که از کجا ‌آمده‌ام و چه کسی هستم و من گفتم که رزومه ارائه کنم. در جلسه سوم به من گفتند رزومه خود را بنویس و امضا بده و پس از اینکه امضا دادم از آنجا که متوجه مأموریت من شده بودند گفتند یا صادقانه با ما همکاری کن یا می فرستیمت زندان.

حکمتی برخلاف اطلاعیه هایی که از سوی وزارت اطلاعات صادر شده بود، با شناسایی ماموران و از طریق تجسس های پلیسی و امنیتی و قضایی بازداشت نشده بود و ایشان شخصا خود را در معرض خطر و همکاری با جمهوری اسلامی قرار داده بودند.

 

۷- دفاع وکیل مدافع

اینکه وکیل مدافع امیر حکمتی را خودش انتخاب کرده است یا اینکه وکیل دولتی است، مشخص نیست. اما دفاع ایشان از موکلشان نشان می دهد که وکیل وابستگی خاصی به حکومت داشته و در کنار اینکه از موکلشان دفاع ناشیانه و برخلاف اخلاق حرفه ای می کرده است، منافع حکومت و به صورت خاص وزارت اطلاعات را هم به خوبی تامین کرده است، ایشان در دفاعیات خود می گویند: شنیده دارم که شیطان دشمن قسم خورده‌ای است برای اغوای انسان و در محضر رب العالمین قسم خورده به عزت و جلالش که همه را فریب می‌دهد مگر عده‌ای خاص که مخلص هستند و الا هیچ انسانی از وسوسه‌های شیطان نمی‌تواند دوری کند. امام خمینی (ره) در یک کلام زیبا ، ظریف و بی‌بدیل گفتند که آمریکا شیطان بزرگ است. آمریکا ، این روباه مکار و این عقرب جرار، فریب می‌دهد و موکل من هم می‌گوید که فریب خورده‌ام. الان هم جایی نیست که بخواهد حقایق را کتمان کند؛ اینجا محضر دادگاه عدل اسلامی است و همه چیز بر مبنای موازین قانونی و اصول است.  امثال موکل من را آمریکایی ها به دام می اندازند اما وقتی پرنده تیزپرواز هزارچشم هزار گوش مستور و پوشیده از انظار را مأموران ما ، جوانان ما و چشم و گوش های ما صید می‌کنند آمریکا در تلاش برای چه چیزی است؟ جایی که عقاب پر بریزد، از پشه لاغری چه خیزد؟ موکل من چطور می‌توانسته در سیستمی نفوذ کند که هیچ احدی راه به آنجا ندارد. میکده حمام نیست، سرزده وارد نشو.

این جملات بیش از هر چیز به مثابه کیفرخواست علیه متهم می متند تا دفاع از یک موکلی که هیچ پشت و پناهی به غیر از وکیل ندارد و حال تصور کنید وکیلی را که کار دادستان را می کند و به جای لایحه دفاعیه، کیفرخواست می نویسد و می خواند. این گونه اعمال بدترین نوع خیانت به موکل است.

آقای وکیل در ادامه برای اینکه نشان دهد نقش وکیل را هم ایفا کرده است می گوید: در گزارش وزارت اطلاعات می‌گوید حکمتی جاسوسی آمریکاست که با قصد نفوذ در سیستم اطلاعاتی کشور و با هدایت مستقیم CIA وارد ایران شده است. در بحث اقرار قابلیت تجزیه وجود ندارد نمی‌شود آنچه به نفع متهم است را رها کنیم و ‌آنجا که علیه اش است را بچسبیم. متهم می‌گوید اصل مأموریتش نفوذ در سیستم اطلاعاتی ایران و تبدیل شدن به منبع اطلاعاتی CIA بوده و انگیزه‌اش این بوده که پول بگیرد تا بتواند زندگی کند.

صمدی با طرح این پرسش که آیا قصد جرم ، جرم است؟ گفت: اگر تهیه مقدماتی انجام داد برای اینکه موصله متصله به ارکان جرم باشد، آیا می‌تواند جرم تلقی شود؟ خیلی ها خیلی قصد می‌کنند اما در اینجا قصد ایشان برای نفوذ در وزارت اطلاعات، جرم محال است؛

او تنها چند جمله برای دفاع از موکلش می گوید و باز در ادامه کیفرخواست خود می گوید< مگر می‌شود در وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران که مأموران زبده و کارشناسان ورزیده دارد نفوذ کرد؟ وزارت اطلاعات ایران هزاران فیلتر دارد وگرنه با این سیستم‌های متخاصم در جهان اساس کشور بر باد می‌رفت.  در هرکجا جنبده‌ای علیه نظام جمهوری اسلامی وجود دارد و توطئه می‌کند توسط سربازان و جان برکفان خوشنام پوشیده مرام بسیار خوش مرام کشف می‌شود. لذا آیا می‌توان در چنین سیستمی نفوذ کرد؟

و باز از موکل دفاع می کند و می گوید: لذا اینجا فقط صرف قصد جرم مطرح است و ارتکاب این جرم به نظر من جرم محال است. آموزش هایی که موکلم دیده نیز جرم نیست؛ آیا می‌توان آموزش دیدن برای جرم را جرم تلقی کرد؟ موکل من غافل از این بوده که از بدو ورود تحت نظر بوده و شناسایی شده بود. طبق تبصره یک ماده ۲۴۱ مجرد قصد ارتکاب جرم و عملیات اقدام که فقط مقدمه جرم است و ارتباط مستیم با وقوع جرم نداشته جرم نیست. وقتی هنوز نفوذ نشده و قط با کارشناسان حرف زده شده این شروع جرم نیست. وی با بیان اینکه آمریکایی ها موکل من را فریب داده‌اند و خود او را قربانی و نابود کرده‌اند اظهار داشت: موکلم ده ها بار گفته فریب خورده‌ام و اظهار ندامت و توبه کرده و ماده قانونی ۵۰۸ هیچگونه تطابق و تناسبی با اعمال موکلم ندارد.

وکیل محترم چنان ترس و واهمه از دستگاه امنیتی دارد که جرات دفاع از موکل خود را ندارد. او با ترس و لرز دفاع می کند و نمی داند چه بگوید و چه کند که به مامورین امنیت و قاضی برنخورد که اگر چنان شد احتمال بازداشت خودش نیز وجود دارد!

۸- حاشیه دادگاه

تقریبا در تمام خبرگزاری ها بدون تغییر خاصی گزارش واحدی از دادگاه منتشر شده است و جالب اینکه در انتهای گزارش آمده است: قاضی صلوتی در انتهای این دادگاه گفت: برخود لازم می‌دانم که از زحمات و تیزهوشی‌های سربازان گمنام امام زمان بویژه معاونت ضدجاسوسی وزارت اطلاعات تشکر کنم.  همانطور که مرقوم نمودم و دلایل و شواهد نشان می دهد ماموران وزارت اطلاعات کوچکترین تلاشی برای تجسس از متهم پیش از اینکه ایشان خود را معرفی و رزومه خود را ارایه دهند نکرده بودند و بنابریان نیازی هم به تشکر و سپاس و… نبود.

گفتنی است، در پایان این دادگاه، وکیل مدافع متهم از قاضی صلواتی به دلیل آزادی کامل در دادگاه برای ایراد دفاعیات تشکر و همچنین امیر میرزایی حکمتی نیز از دفاعایت وکیل ابراز رضایت کرد.

متهم بی چاره در اصل نمی داند که در دامی ناخواسته گیر افتاده و بی گناه است و برای خلاصی از این وضعیت حاضر است، ناخواسته ابراز رضایت کند.

ج- بررسی حقوقی محاکمه و حواشی آن

۱- در روزهای گذشته به صورت گسترده ای رسانه های حکومتی به انعکاس این خبر پرداختند. اعلام شد که سربازان گمنام امام زمان با تیزهوشی و دقت یک جاسوس آمریکایی را که برای جاسوسی به ایران آمده بود را بازداشت کردند. غافل از اینکه همانطور که مرقوم گردید و حال تاکید می شود؛ امیر حکمتی که جوانی بیست و هشت ساله است، خود برای اینکه اطلاعاتی را به وزارت اطلاعات بدهد، وارد این ماجرا شده و نه تنها قصدش جاسوسی برای آمریکا نبوده است بلکه می خواسته اطلاعاتی از محل خدمت خود به وزارت اطلاعات ایران بدهد و در قبالش مبلغی وجه دریافت کند. او در وضعیت مالی خوبی نبوده و گمان می کرده که می تواند از فرصتی که برایش پیش آمده و در ایران است استفاده کند و اطلاعاتی را در قبال تحصیل مبلغی واگذار کند. به همین دلیل سه بار با ماموران وزارت اطلاعات ملاقات نموده و مامورین برای تخلیه اطلاعات بیش تر او را بازداشت نموده و مدت یکصد روز در سلول انفرادی و تحت شکنجه قرار داده و در نهایت هم از این جوان سو استفاده کرده و استفاده ابزاری در سطح بین الملل می نماید هر چند این سرباز و کارمند آمریکایی هیچ اطلاعات محرمانه ای هم نداشته است که ارایه دهد والا حتما کمیته ضد جاسوسی برای رسوایی آمریکا هم شده از آن استفاده می کرد.

۲- در کیفرخواست تنظیم شده، دو عنوان مجرمانه مطرح شده است که هیچ کدام از عناوین یاد شده با آنچه در شکل و محتوای رسیدگی قضایی به پرونده، با وجود فشارهایی که بر متهم وارد شده است مطابقت نمی کند و البته جای تعجب است که چرا باید این جوان مورد عفو و رحمت قرار گیرد در حالی که مرتکب هیچ جرمی نشده است.

ماده ۵۰۲ قانون مجازات اسلامی مقرر می دارد: هر کس به نفع یک دولت بیگانه و به ضرر دولت بیگانه دیگر در قلمرو ایران مرتکب یکی از جرایم جاسوسی شود به یک تا پنج سال حبس محکوم خواهد شد.

توضیح اینکه: جرم جاسوسی یک جرم سازمان یافته و فراملی است که هر کس مرتکب این جرم شود، اطلاعات مهم، حساس و حیاطی یک کشور در زمینه های امنیتی، نظامی و سیاسی از طریق یک نظام سازمان یافته و با استفاده از نیروی انسانی در اختیار یک کشور یا کشورهای دیگر قرار می گیرد، به عبارت دیگر اگر فردی به کشورش طبق آنچه مرقوم گردید خیانت کند، جاسوس به حساب می آید. جاسوسی دارای مصادیق احصا شده  در قوانین جمهوری اسلامی است از جمله؛ مطلع کردن اشخاص فاقد صلاحیت از اسرار، ورود به اماکن ممنوعه جهت کسب اطلاعات، جمع آوری اطلاعات، بی مبالاتی در حفظ اطلاعات طبقه بندی شده از مصادیق جاسوسی است.

امیر حکمتی از بدو دستگیری تا زمان محاکمه اعلام و اظهار کرده است که قصد داشته اطلاعاتی را به دولت ایران دهد و قصد کسب اطلاع و جمع آوری اطلاعات نداشته است. مضاف به اینکه قید صدمه به امنیت ملی در این ماده قانونی حکایت از آن دارد که چنانچه صدمه به امنیت ملی احراز نگردد، این جرم نیز تحقق نخواهد یافت. نه در کیفرخواست تنظیمی و نه در اظهارات متهم، نشانی از ورود صدمه به کشور وجود ندارد و مهم اینکه امیر حکمتی در اصل می خواسته که به نفع کشور عملی را انجام دهد نه به زیان کشور جمهوری اسلامی.  بنابراین از این لحاظ به هیچ عنوان نمی توانیم عنوان جاسوسی را به این جوان منتسب نماییم چرا که نه عنصر مادی جرم و نه عنصر معنوی جرم جاسوسی در خصوص پرونده امیر حکمتی وجود ندارد.

ماده ۵۰۸ قانون مجازات اسلامی مقرر می دارد: هر کس یا گروهی با دول متخاصم به هر نحوی علیه جمهوری اسلامی ایران همکاری نماید، در صورتی که محارب شناخته نشود به یک تا ده سال حبس محکوم می گردد.

در این خصوص لازم به ذکر است:

اولا- اولا تعجب می کنم از وکیل مدافع آقای امیر حکمتی که برخلاف نظر قضات دادگاه تجدیدنظر استان تهران، به زیان موکل خود آمریکا را در دادگاه دولتی متخاصم معرفی می کند و قسمت عمده دفاعیات خود را به موضوعات بی ربط اختصاص می دهد و می گوید: شنیده دارم که شیطان دشمن قسم خورده‌ای است برای اغوای انسان و در محضر رب العالمین قسم خورده به عزت و جلالش که همه را فریب می‌دهد مگر عده‌ای خاص که مخلص هستند و الا هیچ انسانی از وسوسه‌های شیطان نمی‌تواند دوری کند. امام خمینی (ره) در یک کلام زیبا ، ظریف و بی‌بدیل گفتند که آمریکا شیطان بزرگ است. آمریکا ، این روباه مکار و این عقرب جرار، فریب می‌دهد و موکل من هم می‌گوید که فریب خورده‌ام. الان هم جایی نیست که بخواهد حقایق را کتمان کند؛ اینجا محضر دادگاه عدل اسلامی است و همه چیز بر مبنای موازین قانونی و اصول است.  امثال موکل من را آمریکایی ها به دام می اندازند اما وقتی پرنده تیزپرواز هزارچشم هزار گوش مستور و پوشیده از انظار را مأموران ما ، جوانان ما و چشم و گوش های ما صید می‌کنند آمریکا در تلاش برای چه چیزی است؟ جایی که عقاب پر بریزد، از پشه لاغری چه خیزد؟

بیان اینگونه موارد و تجزیه و تحلیل کینه جویانه از یک کشور زمانی که به نفع موکل نباشد، نیاز به بیانش در دادگاه نیست. اگر به یاد داشته باشید در پرونده رکسانا صابری دو عنوان مجرمانه امنیتی و جاسوسی به وی منتسب شد. آقای صالح نیک بخت به عنوان وکیل رکسانا دلایل بسیاری قوی در رد اتهام موکلشان ارایه داده و اثبات نمودند که دولت امریکا دولت متخاصم نیست. ایشان در مورد دفاعیات ارائه شده در دادگاه تجدید نظر به دویچه‌وله گفتند: « اعلام کردم که اولا هیچ دلیلی وجود ندارد که خانم صابری با دولت آمریکا همکاری کرده باشد. دوما در حکم اولیه، دولت آمریکا متخاصم معرفی شده، اما چنین چیزی در عرف بین‌الملل وجود ندارد. در دادگاه گفتم که آقایان عباس عبدی و حسین قاضیان هم در پرونده‌ی موسوم به “نظرسنجی”، به اتهام همکاری با دولت متخاصم محکوم شده بودند، اما از طرف دیوانعالی کشور حکم آنها نقض شد. هم رونوشت حکم آنها را ارائه کردم و هم رونوشت نامه‌ی وزارت خارجه را که اعلام شده بود به هیچ وجه ایران با هیچ کشوری در حالت مخاصمه نیست.  وزارت خارجه هم این را دوباره تایید کرد که ایران و آمریکا دو دولت متخاصم به معنای متعارف در حقوق بین‌الملل نیستند. زیرا دولت متخاصم به دولت‌هایی گفته می شوند که یا در حال جنگ، یا در مرحله‌ی توقف جنگ باشند.» حال این سووال مطرح می گردد که آیا وکیل به جای این همه گفتار به زیان موکل خود نمی توانست به پرونده های یاد شده به نفع موکلش استناد کرده و دفاعی در خور یک وکیل مدافع نماید؟

ثانیا- حتی اگر فرض را هم بر متخاصم بودن دولت امریکا بگیریم که نیست، بر اساس ماده قانونی فوق متهم می بایست علیه دولت جمهوری اسلامی ایران یا دولت متخاصم همکاری کند در حالی که در این پرونده، امیر حکمتی به نفع دولت جمهوی اسلامی ایران همکاری کرده است نه علیه این دولت! دولت جمهوری اسلامی به جای آنکه این فرد را بازداشت و محاکمه کند می بایست به او پاداش هم بدهد که اطلاعاتی از ارتش امریکا و موضوعات امنیتی امریکا در اختیار جمهوری اسلامی ایران قرار داده است. امیر حکمتی زمانی مستحق مجازات می گردد که علیه جمهوری اسلامی با دولت متخاصم همکاری کند، در حالی که محرز و مسلم است، نه هنگامی که در خارج از کشور بود علیه جمهوری اسلامی اقدامی نموده است و نه زمانی که داخل بود دست به چنین عمل مجرمانه ای زده است.  پرونده امیر حکمتی روشن و واضح است و انتشار محاکمه ایشان جای هیچ تردیدی برای بی گناهی وی نمی گذارد.

ثالثا- ملاحظه می نمایید که آقای امیر حکمتی مرتکب هیچ جرمی نشده و بی گناه است، صرف نظر از این موضوع با توجه به اینکه ایشان متهم به محاربه نشده اند و تنها به اتهام اقدام علیه امنیت کشو و جاسوسی بازداشت هستند می بایست برای وی قرار تامین کیفری مناسبی صادر گردد که بتوانند تا تصمیم دادگاه خارج از زندان باشند. نه اینکه ایشان را با قرار بازداشت موقت در بازداشت نگه داشته و او را تحت شکنجه قرار دهند.

۳- هدف اصلی از بازداشت و محاکمه امیر حکمتی، صرفا سو استفاده سیاسی بوده است چرا که از لحاظ حقوقی و قانونی امیر حکمت بر اساس آنچه مرقوم گردید حتی اگر تمام مطالبی که ایشان عنوان کردند صحت داشته باشد، عنوان مجرمانه ای برای عملکرد ایشان که به نفع دولت ایران کار کرده است نمی توان یافت. اینکه گفته می شود اگر ایشان به امریکا بر می گشت قصد جو سازی به زیان ایران را داشته است  و می خواسته جمهوری اسلامی را تروریست معرفی کند. نیز اظهاری بی پایه و اساس است چرا که در مواد قانونی یاد شده، نتیجه مجرمانه شرط تحقق جرم است و نمی توان با احتمال، حکم به محکومیت یک فرد داد. اینگونه اظهارنظر ها از مقام قضایی که واقف می بایست واقف و مسلط به قانون باشد بعید و بلکه بچه گانه است.

به هر تقدیر آقای امیر حکمتی در حال حاضر همچون بسیاری از بازداشت شدگان دیگر در بازداشتگاه امنیتی زندان اوین هستند و امیدوارم که روزی دادگاههای ایران منافع افراد دیگر را فدای عدالت نکرده و به نوعی مبادرت به صدور رای و محکومیت افراد کنند که مستند به دلایل محکمه پسند و قانونی باشد نه متکی به سفارش و منافع سیاسی….

 

محمد مصطفایی وکیل  پایه یک دادگستری

مطالب مرتـبط

بدون نظر

نظر بگذارید