خبرگزاری هرانا

    خانه  > کارگران  >  کارگران پرریس پنج ماه است که حقوق نگرفته‌اند

کارگران پرریس پنج ماه است که حقوق نگرفته‌اند

خبرگزاری هرانا – کارگران کارخانه ریسندگی پرریس از اول سال جاری تاکنون فقط دستمزد فروردین ماه خود را دریافت کرده‌اند و مدت ۵ ماه است که دستمزدهای آنان پرداخت نشده است.

به گزارش منابع کارگری، این کارگران همچنین عیدی سال گذشته خود را نیز دریافت نکرده‌اند. کارفرمای این کارخانه از پرداخت بیمه این کارگران به سازمان تامین اجتماعی نیز خودداری کرده و همین امر باعث عدم تمدید دفترچه‌های درمانی آنان از سوی سازمان تامین اجتماعی شده است به همین دلیل این کارگران در حال حاضر با مشکلات عدیده درمانی مواجه هستند.

 

این گزارش همچنین حاکی است که کارگران این کارخانه در شرایط حاضر به دلیل عدم پرداخت دستمزد‌هایشان از سوی کارفرما با مشکل مالی ثبت نام فرزندان خود در مدرسه مقطع پیش دبستانی مواجه شده‌اند و تاکنون نتوانسته‌اند فرزندان خود را در این مقطع تحصیلی ثبت نام کنند. در صورت ادامه این وضعیت و بدلیل اجباری بودن طی دوره پیش دبستان برای ثبت نام در سال اول دبستان، فرزندان این کارگران در همین اوان کودکی از ادامه تحصیل باز خواهند ماند.

این گزارش می‌افزاید: در سال ۱۳۸۷ و پس از عدم تمکین کارفرمای کارخانه پرریس به رای دیوان عدالت اداری مبنی بر بازگشت به کار کارگران اخرجی این کارخانه و ترفندهایی که با همکاری اداره کار سنندج برای مستاصل کردن کارگران به کار گرفته شد، کارفرما موفق به خسته کردن آنان شد و با پرداخت مبالغی به این کارگران از به‌کارگیری آنان امتناع کرد و بدنبال آن اقدام به استخدام ۱۵ کارگر زن و ۱۵ کارگر مرد کرد و با خاموش کردن صدای اعتراض کارگران در این کارخانه، شرایط مشقت باری را بر آنان تحمیل کرد.

 

بررسی موارد حقوقی نقض شده در این گزارش:

بخش د ماده ۷ میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی،
بخش الف ماده ۷ میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی،
بند ۱ ماده ۲۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر
•    بخش د ماده ۷ میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی:
استراحت‌ ـ فراغت‌ و محدودیت‌ معقول‌ ساعات‌ کار و مرخصی‌ ادورای‌ با استفاده‌ از حقوق‌ و همچنین‌ مزد ایام‌ تعطیل‌ رسمی کارگران‌ به رسمیت شناخته شود.
•    بخش الف ماده ۷ میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی:
اجرتی که‌ لااقل‌ مزایای‌ کافی‌ برای‌ کارگران و خانواده‌شان‌ طبق‌ مقررات‌ این‌ میثاق، محیا می‌کند؛ ‌به رسمیت شناخته شود.
•    بند ۱ ماده ۲۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
هر شخصی حق دارد کار کند، کار خود را آزادانه برگزیند، شرایط منصفانه و رضایت بخشی برای کار خواستار باشد و در برابر بی‌کاری حمایت شود.

 

مطالب مرتـبط

بدون نظر

نظر بگذارید