خبرگزاری هرانا
امروز پنج شنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۰, 21st of August 2018      آخرين بروز رسانی در ۱۳۹۰/۰۶/۱۰ ساعت ۹:۴۵:۱۷

    خانه  > سایر گروهها  >  پدر اشکان ذهابیان: فرزندم دچار خونریزی معده شده است

پدر اشکان ذهابیان: فرزندم دچار خونریزی معده شده است

در پی آغاز اعتصاب غذای نامحدود اشکان ذهابیان دانشجوی محروم از تحصیل دانشگاه فردوسی مشهد در زندان بابل و گزارش وضعیتِ وخیم جسمانیِ این فعال دانشجویی عضو دفتر تحکیم، پدر وی از پیگیری‌های بی‌نتیجه خود پیرامون وضعیت پسرش و جوابهای نامشخص مقامات سخن گفته و می‌گوید “این شد آزادی در کشور؟ مگر نمی‌گویند اینجا خانۀ امن مردم است؟ چرا در‌ها بسته است؟ ما کجا باید بریم حرف‌هایمان را بزنیم؟‌ای کاش رسانه‌ها خبر بدهند که بچهٔ من در چه وضعیتی است.”

اشکان ذهابیان، عضو ستاد مهدی کروبی و عضو شورای عمومی دفتر تحکیم وحدت پس از گذراندن بیش از نیمی از ۶ ماه حکم حبس در زندان متی کلا بابل، در اعتراض به شرایط نگهداری در این زندان از روز سه شنبه هشتم شهریور ماه دست به اعتصاب غذای نامحدود‌تر زده است.

اشکان ذهابیان دانشجوی رشته شیمی محض، در دوران تحصیل در دانشگاه، از اعضای انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه فردوسی و علوم پزشکی مشهد بوده که پس از سفر به قم و دیدار با مراجع، دستگیر شد. بنا بر گزارش‌ها، موضوع اخذ استفتا از مراجع مبنی بر عدم حلیت محرومیت از تحصیل دانشجویان و خبری شدن این موضوع دلیل اصلی بازداشت این فعال دانشجویی بوده است.

بر اساس گزارش منابع دانشجویی، ذهابیان بدلیل شکنجه و فشار و سختی بیش از حد بازداشتگاه، بار‌ها تصمیم به اعتراض می‌گیرد، تا اینکه تصمیم قطعی خود را مبنی بر اعتصاب غذا از سحر‌گاه روز سه شنبه هشتم شهریور ماه می‌گیرد.

پدر اشکان ذهابیان طی مصاحبه‌ای پیرامون پسرش می‌گوید «او در این بند امنیت جانی ندارد. خودتان تصور کنید زندگی با ۶۰ تا آدم اعدامی.. زندانبان‌ها می‌گفتند ما روزهای اول متعجب بودیم این جوان کیست. بعد‌ها متوجه شدیم که زندانی سیاسی است. من نگران پسرم هستم، وضعیت او خیلی وخیم است.‌ای کاش رسانه‌ها خبر بدهند که بچهٔ من در چه وضعیتی است.»

مادر این فعال دانشجویی نیز، با بیان اینکه «طرفداری از میر حسین موسوی و مهدی کروبی در انتخابات جرم پسرش بوده است» می‌گوید: «به او گفتند چرا رفتی خانه آیات عظام صانعی و وحید خراسانی. شما به من بگویید این جرم است؟ این آقایان که تا چند وقت پیش آدم‌های خوبی بودند. یک دفعه آنقدر بد شدند که به دیدارشان رفتن می‌شود جرم؟»

متن مصاحبه با پدر و مادر این فعال دانشجویی به شرح زیر است:

امروز اخبار نگران کننده‌ای از آقای ذهابیان منتشر شده است، ممکن دقیقا توضیح بدهید چه اتفاقی افتاده است؟

اشکان از دو روز پیش در اعتصاب غذا بوده، دیروز دچار خون ریزی شدید معده شده و امروز پیش از ظهر هم خبر دادند که به انفرادی منتقل شده است.

اصلا چرا اعتصاب غذا کرده بودند؟

اشکان را دو ماه بود که در بند سارقین و قاتل‌ها اعدامی‌ها انداخته بودند. بار‌ها تقاضا کرده بود که مناسبت نداره در چنین بندی باشد. چندین بار اعتراض کرد که از او اخاذی شده در بند و اوضاع مناسبی ندارد. اما هیچ کس توجهی نکرد. بعد هم که اعتصاب و خون ریزی معده پیش آمد باز هم هیچ کس اعتنایی ندارد، حتی دارو به او ندادند. این حق یک زندانی سیاسی یا اصلا یک آدم است؟ این رسم برخورد است؟

آخرین بار چه زمانی با ایشان تماس داشتید؟

خودش دیروز به من زنگ زد و گفت بابا حالم خیلی بد است. فکر نکنم دیگر بتوانم به شما زنگ بزنم. وضعیت روحی و جسمی پسر من خراب است. قبل از ظهر هم که از درون زندان برایمان پیغام آوردند که بچه‌تان را بردند انفرادی. ما الان نمی‌دانیم به چه کسی باید مراجعه کنیم، که حداقل یک دکتر بالای سر این بچه ببرند.

فکر می‌کنید دلیل اصلی انتقال اشکان به این بند و فشارهای وارده بر ایشان چیست؟

در تاریخ هم از این داستان‌ها زیاد داریم. مثلا سلطان سلیم با یکی از وزرای خود مشکلی داشت، یکی دیگر از وزرا پیشنهاد داد که بهترین راه برای اینکه این فرد از موضع خودش کوتاه بیاید و تسلیم شود این است که یک هفته در بند قاتلین و اوباش باشد. سلطان سلیم پذیرفت و این کار را کرد و بعد از دو روز آن وزیر سر تعظیم فرود آورد و به سلطان گفت هر چه تو بگویی. من اشتباه کردم. حالا شما ببینید دانشجوی فرهیخته‌ای که در مرکز استعدادهای درخشان درس خوانده چه به روزش آمده است. ببینید به چه طرقی متوسل شده‌اند که مقاومتش را بشکنند. ممنوع التحصیل، ممنوع الخروج، ممنوع الزندگی.. خب یک باره بگویند برو و بمیر. اینکه نشد زندگی کردن.

با ماموران قضایی و مسئولان زندان هم تماس داشته‌اید؟

من همین حرف را من به یکی از ماموران اطلاعات هم گفتم. ما در این مدت همکاری کردیم و مصاحبه نکردیم اما ظاهرا گوش این‌ها بدهکار نیست و فایده ندارد. هر کاری که دلشان بخواهد انجام می‌دهند. هفتهٔ پیش مراجعه کردم دفتر دادستان توضیح دادم وضعیت اشکان را و گفتم لااقل منتقلش کنید‌‌ همان مرکز شهید کچویی که دو ماه پیش آنجا بود. حداقل اینکه دیگر بین اعدامی‌ها نیست. اینجا دقیقا مثل یک پادگان است با رفتارهایی که دیکتاتور‌ها هم حتی ندارند. پسر من اینجا امنیت جانی هم ندارد. خودتان تصور کنید زندگی با ۶۰تا آدم اعدامی…

جوابی هم داشتند؟

چه جوابی هست برای این پرسش که جای بچهٔ من اینجاست؟ خود زندانبان‌ها می‌گفتند ما روزهای اول متعجب بودیم این جوان کیست. بعد‌ها متوجه شدیم که زندانی سیاسی است. این شد آزادی در کشور؟ مگر نمی‌گویند اینجا خانهٔ امن مردم است؟ چرا در‌ها بسته است؟ ما کجا باید بریم حرف‌هایمان را بزنیم؟ من الان نگران پسرم هستم، وضعیت او خیلی وخیم است.‌ای کاش رسانه‌ها خبر بدهند که بچهٔ من در چه وضعیتی است.

آقای ذهابیان به شما نگفتند که در بازجویی‌ها از ایشان چه می‌خواهند و دلیل این فشار‌ها چیست؟

در واقع نمی‌دانم اصلا در بازجویی‌ها چه گذشته است. وکیلش به من گفت که هیچ چیز در پرونده‌اش وجود ندارد. آنوقت بچهٔ من را ۴۸ روز در انفرادی به بهانهٔ بازجویی نگه داشته‌اند.

پس حکمی که صادر شده است بر چه اساسی است؟

هیچ. من خودم رفتم پیش قاضی و از او پرسیدم به چه جرمی ۸ ماه حبس برای اشکان صادر شده است؟ می‌گوید برو خدا رو شکر کن هر کس برای دومین بار پیش من بیاد کمتر از ۵ سال محکومش نمی‌کنم. شانس آوردید که ۵ سال حکم ندادم.

برخورد مسئولان با شما چطور بوده است؟

اذیت کننده است من واقعا نمی‌دانم به چه کسی باید بگویم. به دادستان می‌گویم، می‌گوید رییس اطلاعات. به او می‌گویم مرا به رییس زندان حواله می‌کند. او هم باز ما را به یک جای دیگر پاس می‌دهد. مثل توپ فوتبال با ما برخورد می‌شود. مرتب ما را شوت می‌کنند به این طرف و آن طرف.

من قادر نیستم مصاحبه را ادامه دهم. اگر اجازه بدهید مادرش صحبت‌ها را ادامه دهد.

خانم ذهابیان شما پیگیری قضایی خاصی خواهید کرد؟

ما از دیروز حال خودمان را نمی‌فهمیم. قبلا به ما گفته بودند که کسی نمی‌تواند به شما کمک کند. مصاحبه نکنید ما هم گوش کردیم، گفتیم شاید اگر به توصیهٔ آن‌ها گوش کنیم زود‌تر مشکلات حل شود. اما همه چیز بد‌تر شد. من حتی نامه‌ای نوشتم برای ادارهٔ اطلاعات و دادستانی، اما انگار نه انگار.

به نظر شما اعتصاب غذا با توجه به اینکه تجربه‌های مشابه جواب نداده، راهکار مناسبی بود؟

چاره‌ای نداشت. من خودم به اشکان گفتم باید زود‌تر اعتراض می‌کردی. جان این بچه آنقدر در خطر بود که ترجیح می‌داد منتقل شود به انفرادی. و حالا که این اعتصاب غذا را انجام داده و بعد هم فرستادنش انفرادی که «آب از خدا مرگ از خدا»، معلوم نیست اگر بلایی سرش بیاید، کسی خبر دار می‌شود یا خیر.

بالاخره جرم (اتهام) آقای ذهابیان چیست؟

طرفداری از آقای موسوی و کروبی در انتخابات. پسر من کاره‌ای نیست که اینقدر از او می‌ترسند و برایشان بزرگ شده. به او گفتند چرا رفتی خانهٔ آیت الله صانعی و وحید خراسانی. شما به من بگویید این جرم است؟ این آقایان که تا چند وقت پیش آدم‌های خوبی بودند. یک دفعه آنقدر بد شدند که به دیدارشان رفتن می‌شود جرم؟

روحیهٔ اشکان چطور است؟

در آخرین ملاقات به من گفت مامان دلم می‌خواهد یک افطار یا سحر کنار شما باشم. می‌گفت فکر نکنم دوباره من را ببینی. من از همین جا اعلام می‌کنم اگر به بی‌توجهی‌هایشان ادامه دهند و به داد بچهٔ من نرسند من هم همراه بچه‌ام اعتصاب غذا می‌کنم.

نکتهٔ دیگری هم هست که لازم بدانید خوانندگان کلمه در جریان قرار بگیرند؟

دیروز صبح رییس زندان پدرش را خواست و با هم حرف زدند و قرار شد پیگیری کند. عصر که تماس گرفتیم فهمیدیم در راه مشهد است. به خودش هم گفتم که اینقدر نمی‌فهمی که بچهٔ من دارد می‌میرد و شما اصلا برایت مهم نیست و رفتی به تفریحات خودت برسی. مرتب جلوی ما می‌گوید من کاره‌ای نیستم. اما دروغ می‌گوید. خودشان هستند که تصمیم می‌گیرند و ما را به یکدیگر پاس می‌دهند. من هر جا باشم حرفم را می‌زنم. من یک مادرم. مگر می‌توانم چشمم را ببندم و بگذارم بچه‌ام از دست برود. هر کاری می‌خواهند با من بکنند دیگر برای من مهم نیست. الان فقط نجات پسرم برایم اهمیت دارد. بچهٔ من الان در اغما است. ناامید است.

سخن آخر؟

من برای همه دعا می‌کنم. برای بچهٔ من دعا کنید. هر کس می‌تواند به ما کمک کند.

 

کلمه

 

 

مطالب مرتـبط

    بدون نظر

    نظر بگذارید