خبرگزاری هرانا
امروز شنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۰, 17th of October 2018      آخرين بروز رسانی در ۱۳۹۰/۰۳/۲۸ ساعت ۱۰:۱۰:۳۷

    خانه  > سایر گروهها  >  نگاهی گذرا به یک سال و نیم وزارت حاجی بابایی/بهلولی

نگاهی گذرا به یک سال و نیم وزارت حاجی بابایی/بهلولی

اینکه کارگزاران دولتی، از ارج و ارزش پیشهٔ ما فرهنگیان و بزرگداشت جایگاه آموزش و پرورش سخن گفته و بگویند، پدیدهٔ تازه‌ای نیست. سال هاست ما فرهنگیان، در مراسم و مناسبت‌های گوناگون، از این دست ستایش‌ها شنیده‌ایم و گوشمان پر است از جایگاه مهم و برجسته‌ای، که در پرورش نسل آینده داریم. همچنین بار‌ها و بار‌ها برایمان بازگوشده است که ما – مسئولان – از دشواری‌های معیشتی شما آگاهیم و این نارسایی‌ها را می‌پذیریم و از این رو در پی بهبود آنیم. نیز گفته‌اند و شنیده‌ایم، آموزگاران – از ابتدایی تا دبیرستان – در ساختار متمرکز آموزش و پرورش و در تصمیم گیری‌ها، نقشی شایسته و بایسته ندارند و بنابراین دولت مردان در تلاشند تا فرهنگیان از جایگاه درخور، برخوردار گردند. تنها برای نمونه‌ای از این ادعا‌ها، می‌توان به بخشی از سخنان حاجی بابایی، وزیر آموزش و پرورش، در جلسهٔ رای اعتماد خود، نگاهی انداخت که از برنامه‌های آینده‌اش چنین می‌گوید: «بازآفرینی مرجعیت معلم، بهبود جایگاه حرفه‌ای و ارتقاء منزلت اجتماعی/ تلاش مستمر به منظور استفاده از قابلیت‌های درون و برون سازمانی در جهت ارتقاء و بهبود وضعیت معیشتی معلمان/ تلاش در جهت رشد اعتبارات سرانه واحدهای آموزشی و هدفمند سازی آن‌ها».

اکنون یک سال و نیم از وزارت حاجی بابایی می‌گذرد و هنوز از انجام وعده‌هایش، هیچ نشانی نیست. روشن است که نقش فرهنگیان در مدیریت آموزش و پرورش، هیچ گونه بهبودی نیافته است. مدیریت انتخابی مدارس و مناطق، که یکی از خواسته‌های دیرینهٔ فرهنگیان است، سراسر به کناری رفته، فراموش شده است. مدیریت نهادهای مهمی همچون صندوق ذخیرهٔ فرهنگیان، همچنان دور از دسترس آموزگاران است و از آنچه که بر این مراکز اقتصادی می‌گذرد هیچ گونه شفاف سازی انجام نگرفته است. درخور درنگ سخنان حاجی بابایی است به هنگام نمایندگی مجلس ششم، که دربارهٔ مدیریت همین صندوق می‌گفت: «۶۱۳ هزارمعلم عضو صندوق ذخیره فرهنگیان هستند، آیا یک معلم نیست که مدیرعامل شود؟ که برود عضو هیئت مدیره شود؟» دربارهٔ سرانهٔ مدارس نیز که‌‌ همان کاستی و کمبودهای همیشگی پابرجاست. اکنون که در پایان سال تحصیلی هستیم هنوز بسیاری مدارس کشور، سرانهٔ سال گذشته را کامل دریافت نکرده‌اند و شاید هیچ‌گاه دریافت نخواهند کرد. یکی – دو ماه دیگر، باز از یک سو، شاهد هشدارهای مسئولان وزارت خانه خواهیم بود که در مدرسه‌های دولتی، هیچ مدیری نباید از پدر و مادران پولی دریافت کند و از سوی دیگر، گله‌های مدیران را می‌شنویم که پس با این حساب، دست کم، سرانه را درست و به هنگام و به اندازه بدهید!؟

به هر رو، پس از گذشت یک سال و نیم از وزارت حاجی بابایی، به جرات می‌توان گفت که آموزش و پرورش در‌‌ همان خانهٔ پیشین بسر می‌برد. این رویداد، زمانی چشمگیر‌تر می‌شود که شعار «تحول بنیادین در آموزش و پرورش» وزیر را به یادآوریم. براستی اکنون باید پرسید ایشان در این راستا، چه گام بنیادینی برداشته است و با کدام اندیشه و دورنمای علمی و کارشناسانه‌ای به پیش می‌رود؟

اما شاید تنها کار ایشان تاکنون- که تا اندازه‌ای به نزد فرهنگیان، مثبت ارزیابی شده است – را بتوان‌‌ همان «بیمه طلایی» دانست. هرچند در سنجش با بیمه‌های بسیاری دیگر ازکارمندان دولت، چندان کار شگفتی هم نمی‌نمایاند اما، به هر رو، با پذیرش نسبی فرهنگیان روبرو شده است. ولی دربارهٔ این بیمه، از‌‌ همان روزهای نخست، ابهام و کاستی‌هایی به چشم می‌خورد. برای نمونه، در روزهای اول، سهم هر نفر نزدیک به ۶۰۰۰۰ ریال اعلام گردید که پس از چندی به ۱۲۰۰۰۰ ریال افزایش یافت. بازنشستگان فرهنگی نیز حق عضویت نیافتند. اما از این‌ها که بگذریم رویداد شگفتی از دو ماه پیش، دربارهٔ این بیمه روی داده است. از آغاز اردیبهشت امسال، کارت‌های بیمه طلایی فرهنگیان از اعتبار افتاده، اما همچنان از آن‌ها حق بیمه کسر می‌گردد! هنگامی که فرهنگیان، به مراکز درمانی می‌روند باید بدون یارانهٔ این بیمه درمان شوند اما در‌‌ همان زمان، ماهانه نفری ۱۲۰۰۰۰ ریال نیز باید حق بیمهٔ طلایی بپردازند!

از نخستین روزهای اردیبهشت امسال، وزیر و دیگر مسئولان آموزش و پرورش از آماده شدن کارت‌های بیمه جدید خبر می‌دهند که به زودی! به دست فرهنگیان خواهد رسید اما تاکنون که از این کارت‌ها خبری نشده است. درخور توجه اینکه در فروردین ماه، وزیر آموزش و پرورش گفت: «فرهنگیان بازنشسته از یکم تیرماه امسال به مدت یک سال به همراه خانواده‌هایشان تحت پوشش بیمه طلایی قرار می‌گیرند و علت آغاز پوشش بیمه‌ای این افراد از اول تیرماه، هماهنگی با وزارت رفاه و فراهم آوردن تمهیدات لازم در این زمینه است.» اما اکنون که گویا از این بیمه نیز خبری نیست، به نظر می‌رسد که این هماهنگی و تمهیدات لازم، به زمان بیشتری نیازمند بوده است!

مطالب مرتـبط

    بدون نظر

    نظر بگذارید