خبرگزاری هرانا
امروز پنج شنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۰, 25th of May 2017      آخرين بروز رسانی در ۱۳۹۰/۰۲/۲۲ ساعت ۱۷:۳۴:۴۶

    خانه  > سایر گروهها  >  پدر شبنم مددزاده: می گویند حرف بزنید می کشیم، باتوم می زنیم و شکنجه می کنیم

پدر شبنم مددزاده: می گویند حرف بزنید می کشیم، باتوم می زنیم و شکنجه می کنیم

بعد از گذشت یک هفته از انتقال جمعی از زندانیان سیاسی زن به زندان قرچک ورامین معروف به کهریزک دوم، روز دوشنبه عده ای از خانواده ها موفق به ملاقات چند دقیقه ای با عزیزان در بند خود شدند. اما این ملاقات ها نه تنها نگرانی های آنها را کاهش نداد بلکه شرایط جسمی و روحی عزیزان دربندشان را بسیار نگران کننده توصیف کرده اند. تاکنون نیزهیچ دلیلی برای انتقال زندانیان سیاسی زن به زندان قرچک ورامین از سوی مسئولین اعلام نشده و هیچ مرجعی هم حاضر به پاسخگویی به خانواده های نگران این زندانیان نیست.

پدر شبنم مددزاده با اشاره به بی نتیجه بودن پیگیری هایش می گوید: “نه به شبنم و نه به ما هیچ علتی را نگفته اند. ابتدا این زندانیان را بدون هیچ دلیل  قانونی از تهران به زندان گوهردشت تبعید کردند الان هم که غیر منتظره آنها را به زندان قرچک منتقل کرده اند. اصلا اینها حکمشان را باید در تهران می گذراندند اما خوب می گویند حرف بزنید می کشیم و باتوم می زنیم و شکنجه می کنیم … کتک و باتوم زدن و ناخن کشیدن یک شیوه معمول و متداول در این زندان است و یک لقمه نان برای خوردن می دهند و به آنها می گویند همین هست که هست. خلاصه اینها فقط اندکی از وضعیت زندان قرچک است و بعدها معلوم خواهد شد چه بلایی به سر فرزندان ما آورده اند مانند همان کهریزک…”

قابل ذکر است، پیش از این خانواده های زندانیان سیاسی زندان رجایی شهر با انتشار نامه‌ای نسبت به شرایط دهشتناک و غیرانسانی موجود در بند زنان زندان رجایی شهر اعتراض کرده بودند ، اما به جای رسیدگی به این شرایط اکنون این زندانیان به زندانی به مراتب بدتر از زندان رجایی شهر منتقل شده اند ، زندانی که استانداردهای لازم برای زندانی کردن افراد را ندارد و به “کهریزک دوم” معروف است.

در بخشی از این نامه خطاب به ریاست قوه قضاییه، صادق لاریجانی آمده است: “آیا هدف از تبعید زندانیان سیاسی ایجاد شرایطی برای “مرگ تدریجی” آنان است؟ آیا قصد دستگاه قضایی بر این است که این افراد پس از بازگشت دوباره به جامعه، دچار بیماری‌های مختلف جسمی و روحی باشند و هرگز در قامت یک انسان سالم به جامعه بازنگردند؟ زنان و دختران محبوس در تبعیدگاهها نیز، مادران امروز و فردای جامعه هستند، آیا آنچه  در این زندانها بر عزیزان ما می‌گذرد، نادیده گرفتن جزئی‌ترین اصول انسانیت نیست؟”

همچنین زندانیان سیاسی زن در ملاقات با خانواده هایشان گفته اند در صورت عدم تغییر وضعیت موجود از روز پنج شنبه دست به اعتصاب غذا می زنند. این در حالی ست که پیش از این نیز در نامه تظلم خواهی این زندانیان به مراجع تقلید و مسئولان ، به این موضوع اشاره کرده و نوشته اند: “کماکان بر اعتصاب غذا بعنوان حق خود اصرار می ورزیم که در صورت تداوم شرایط فعلی، بیمی برای گذشتن از جان خود نداریم که اگر داشتیم هیچ کدام امروز در این جا نبودیم. اگرچه تجربه به ما ثابت کرده است که بی ارزش ترین چیزها در زندان، جان آدمی است. آن هم چنین زندانی، که اساس وجودش نه قانون، نه نظام جمهوری اسلامی، نه مقامات قضایی که اصل انسانیت را به زیر سوال برده است.”

گفتنی است، شبنم مددزاده، مریم حاجیلویی، مطهره بهرامی، معصومه یاوری، مریم اکبری منفرد، کبری بنا زاده، مهوش شهریاری و فریبا کارآبادی از جمله زندانیان زن سیاسی منتقل شده به زندان قرچک ورامین هستند و اخیرا سازمان زندان های استان تهران خبر از انتقال تمامی زندانیان زن زندان اوین به این زندان، در آینده ای نزدیک داده است.

متن کامل گفتگو با عبدالعلی مددزاده پدر شبنم و فرزاد مددزاده را در زیر می خوانیم:

آقای مددزاده بعد از انتقال شبنم به زندان قرچک ورامین اطلاعی از وضعیت او دارید؟

دیروز بالاخره خواهرش توانسته یک ملاقات هشت دقیقه ای با او داشته باشد.


ملاقات حضوری؟

نخیر از پشت شیشه، آنهم فقط به مدت هفت – هشت دقیقه و همین بس و امروز هم یک دقیقه، فقط یک دقیقه تلفن زد.

علت انتقال زندانیان سیاسی زن به زندان قرچک را به شبنم یا شما نگفته اند؟

نخیر نه به شبنم و نه به ما هیچ علتی را نگفته اند. ابتدا این زندانیان را بدون هیچ دلیل قانونی از تهران به زندان گوهردشت تبعید کردند الان هم که غیر منتظره آنها را به زندان قرچک منتقل کرده اند. اصلا اینها حکمشان را باید در تهران می گذراندند اما خوب می گویند حرف بزنید می کشیم و باتوم می زنیم و شکنجه می کنیم …


وضعیت روحی دخترتان چطور بود؟

وضعیت خوبی که ندارد. خوب در وضعیتی که سیصد چهارصد خانم را در سه چهار سوله انداخته اند.

آب آشامیدنی که شورِ شور است. وضعیت دستشویی و حمام و آب سرد و گرم که غیرقابل توصیف است. وقتی ظرف ها را در دستشویی می شویند دیگر خودتان حدس بزنید وضعیت و امکانات بهداشتی آنجا چگونه است.

آقای مددزاده از زندان قرچک با عنوان “کهریزک دوم” نام برده می شود، برخورد مسئولین زندان و زندانبانان با زندانیان چطور است؟

برخوردهای وحشتناک با زندانیان دارند. کتک و باتوم زدن و ناخن کشیدن یک شیوه معمول و متداول در این زندان است و یک لقمه نان برای خوردن می دهند و به آنها می گویند همین هست که هست. فروشگاه هم ندارند که خودشان حداقل بتوانند چیزی بخرند…خلاصه اینها فقط بخشی از وضعیت زندان قرچک است و بعدها معلوم خواهد شد چه بلایی به سر فرزندان ما آورده اند مانند همان کهریزک…

آیا زندانیان سیاسی با زندانیان غیر سیاسی و خطرناک در یک جا نگهداری می شوند؟

بله، همه در یک جا نگهداری می شوند و این مسئله بسیار ما را نگران کرده است. قاتل، قاچاقچی مواد مخدر، معتاد و مجرمین همه با زندانیان سیاسی در سوله ها با هم هستند. همه این مسائل ما را نگران و ناراحت کرده و وقتی ملاقات و تلفن نداریم نگران تر می شویم. به هر کجا هم مراجعه می کنیم دردمان را بگوییم فایده ای ندارد و کسی جواب نمی دهد. با مصاحبه سعی می کنیم گوشه ای از دردها و صدایمان را به گوش همه برسانیم تا شاید باعث شود بازرس و ناظر بیاید و این شرایط را ببینند و اقدامات لازم را انجام دهند اما تا الان هیچ بازرسی نیامده است و خود مسئولین هم که اصلا جوابی به ما نمی دهند.

خانواده زندانیان سیاسی زن هم نامه ای به ریاست کمیسیون حقوق بشر اسلامی نوشتند و در آن از وضعیت دهشتناک زندان و برخوردهای زندانبانان نوشته اند. آیا تاکنون پاسخی به این نامه داده شده است؟

نخیر تاکنون هیچ نتیجه ای از اقدامات که انجام داده ایم نگرفته ایم کسی هم نیست تا زندانیان سیاسی زن را از این وضعیت نجات دهد و مانع از تکرار وقایع کهریزک شود.

این مسائل و برخوردها را با مسئولین قضایی و دادستان مطرح کرده اید؟

اصلا نمی گذارند کسی را ببینیم. هر کجا که مراجعه می کنیم جوابمان را نمی دهند.

از وضعیت پسرتان فرزاد خبر دارید؟

پسرم زندان رجایی شهر است باز نسبتا وضعش بهتر است البته وقتی می گویم بهتر است در مقایسه با شرایط زندان دخترم می گویم نه اینکه شرایط زندان رجایی شهر خوب باشد. اما الان نگرانی شدید ما از وضع شبنم و دیگر زندانیان زن سیاسی است که به زندان قرچک منتقل شده اند.

وضعیت جسمانی شبنم چطور است؟

وضعیت جسمانی او اصلا خوب نیست، قلبش ناراحت است و چشمش مشکل دارد وقتی هم که به پزشک زندان مراجعه می کند به جای درمان به او می گویند ما شما را اینجا نیاورده ایم تا از شما پرستاری کنیم بلکه می خواهیم شکنجه اتان کنیم. خوب این وضعیت دکترهای زندان است دیگر بقیه را خودتان حدس بزنید!

با توجه به اینکه می گویید مسئولین دستگاه قضایی حاضر به پذیرفتن شما نیستند از همین تریبون حرف هایتان را با آنها بگویید.

ما نسبت به این شرایط وحشتناک و غیر انسانی اعتراض داریم. سوال من این است آیا شما خودتان فرزند ندارید؟ آیا قانون سازمان زندانها این است؟ آیا در قانون زندان آمده است که مسئولین زندان تمام این رفتارهای غیرانسانی را انجام دهند بعد هم بگویند آش خاله ات است بخوری پاته نخوری پاته؟! یک پیرمرد هفتاد و پنج ساله و مریض حال مگر کسی جز بچه هایش دارد؟ بیایند من را هم بکشند تا راحت شوم. الان فرزاد و شبنم توی زندان هستند و مادر آنها مریض حال در خانه است قبلا می رفت زندان گوهردشت بچه هایش را می دید کمی آرام می شد اما الان با این وضعیت دیگر حال و روزی برای ما نمانده است هر دو مریض شده ایم. همسرم قلبش ناراحت شده من هم بینایی یک چشمم را از دست داده ام. این فشارها و این شکنجه ها و توهین ها را که می شنویم دیگر حالی برای ما باقی نمی ماند.

 

مژگان مدرس علوم

جرس

مطالب مرتـبط

    بدون نظر

    نظر بگذارید