خبرگزاری هرانا
امروز دوشنبه ۲ اسفند ۱۳۸۹, 12th of December 2017      آخرين بروز رسانی در ۱۳۸۹/۱۲/۰۲ ساعت ۲۲:۴۶:۰۵

    خانه  > سایر گروهها  >  زندگی مجردی دختران، تمرین مسوولیت‌پذیری/ مریم نظری

زندگی مجردی دختران، تمرین مسوولیت‌پذیری/ مریم نظری

روزهایی نه چندان دور، دختران تنها به شرط پوشیدن لباس سپید عروس، از خانه پدر می‌رفتند اما این روزها مستقل شدن دختران پیش از ازدواج، رواج یافته است. آمارهای رسمی سازمان ملی جوانان در بهار امسال نشان می‌دهد که ۳۰ درصد جوانان تهرانی به تنهایی زندگی می‌کنند. کمتر از ۹ ماه پیش بود که از یکسو برخی مسوولان سازمان ملی جوانان روی آوردن جوانان کشور به زندگی مجردی را آسیبی رو به گسترش خواندند.

مدیرکل فرهنگی این سازمان اعلام کرد که ۳۰ درصد از جوانان ساکن ۶ کلانشهر کشور شامل تهران، شیراز، مشهد، اصفهان، تبریز و اهواز به زندگی مجردی روی آورده‌اند. از سوی دیگر مسوولان دیگری از جمله رییس سازمان ملی جوانان استان اصفهان معتقد بودند که نباید اذهان عمومی را درباره این موضوع آشفته کرد. جامعه‌شناسان می‌گویند که خانواده‌ها خواسته یا ناخواسته زمینه را برای زندگی مجردی فرزندانشان فراهم می‌کنند.

عده‌یی دیگر نیز معتقدند که افزایش سن ازدواج به این پدیده دامن زده است تا آنجا که دیگر بسیاری از جوانان زندگی مستقل و مجردی را به تشکیل خانواده ترجیح می‌دهند. جوانانی که به زندگی مجردی روی می‌آورند ۲ دسته هستند. دسته نخست آنانی که این سبک زندگی را دوست دارند و با وجود داشتن خانواده، مسکن دیگری برای خود اختیار می‌کنند و دسته دوم کسانی که به اجبار به زندگی مجردی سوق داده می‌شوند. بخش اعظم دسته دوم را دانشجویان میهمان شده در شهرهای غیربومی خود تشکیل می‌دهند.

پرواز پرنده از آشیانه
توران ولی‌مراد، جامعه‌شناس و دبیر ائتلاف اسلامی زنان این نوع از زندگی را با نگاهی مثبت می‌نگرد. او در این باره به «ملت ما» می‌گوید: «نگاه امروز ما در جامعه دارای یک اشکال است و این اشکال در این است که ما ۲ موضوع خانواده‌محوری و برقراری عاطفه را با مسوولیت‌پذیری یکی می‌دانیم. در حالی که این دو مساله به کلی از یکدیگر جدا هستند.»

ولی‌مراد می‌افزاید: «شیوع تک‌زیستی را به فال نیک بگیریم؛ چرا که آنهایی که از خانواده جدا می‌شوند و به تنهایی زندگی می‌کنند، استقلال شخصیت و استقلال اقتصادی را تجربه می‌کنند. تمایل به بیرون آمدن از خانواده نشان می‌دهد که جوانان ما حس مسوولیت‌شناسی دارند و این نشان می‌دهد که در این زمینه رشد داشته‌ایم. بهتر آن است که ما جوانان خود را اینگونه تربیت کنیم که زندگی مستقل، رای و نظر مستقل داشته باشند. برای مثال چه اشکالی دارد جوانی که شغلی دست و پا کرده است و محل کارش تا منزل خانواده ۲ ساعت فاصله دارد، خانه نزدیکی را اجاره کند و علاوه بر استفاده از وقت، مسوولیت‌پذیری را نیز تجربه کند و به کار ببندد؟»

وی معتقد است: «خانواده‌ها به دلیل رفتارهای افراطی خود همواره بار جوانان را به دوش می‌کشند که این مساله در زندگی مشترکی که جوان‌ترها در آینده تشکیل می‌دهند بسیار تاثیرگذار است. جوان‌ها تا زمانی که در خانه هستند، بسیاری از مشکلاتشان بر دوش خانواده‌هاست. این مساله حاصل آن است که در فرهنگ ما محبت کردن تعادل ندارد و خانواده‌ها بدون توجه به اثرات مخرب این رفتار، گمان می‌کنند که عاطفه برقرار کرده‌اند و به فرزند خود عشق ورزیده‌اند.» دبیر ائتلاف اسلامی زنان می‌افزاید: «جوانی که از خانواده مستقل می‌شود مثل پرنده‌یی است که از آشیانه پرواز کرده است. او ارتباطات بین‌فردی را تجربه می‌کند و در این زندگی آبدیده می‌شود. اگرچه مشکلاتی پیش‌رو دارد اما باید به جنگ مشکلات برود و زندگی مستقل خود را بسازد. پیش از آغاز این زندگی مستقل خانواده باید او را مسوولیت‌پذیر بار بیاورد. جوان‌ها نباید منتظر ازدواج بمانند تا پس از آن مسوولیت‌پذیری را تجربه کنند؛ چرا که بسیاری از مشکلاتی که در زندگی‌های نوپا وجود دارد به دلیل عدم تمرین مسوولیت‌پذیری پیش از ازدواج است و بسیاری از ضربه‌ها به زندگی، اینگونه وارد می‌شود که طرفین مسوولیت‌های خود را به گردن شریک خود می‌اندازند.»

زندگی مجردی، گسترش آسیب‌ها
اما دیدگاه‌های متفاوتی نیز وجود دارد. مریم وحدانی یک پژوهشگر مسائل زنان با بیان اینکه رشد پدیده تک‌زیستی دختران بویژه در کلانشهرها می‌تواند بستری مناسب برای رشد آسیب‌های اجتماعی و اخلاقی باشد به فارس می‌گوید: «رشد پدیده تک‌زیستی به روشنی از تغییرات فرهنگی در مناسبات خانوادگی حکایت می‌کند که به سادگی نمی‌توان از کنار آن گذشت.» او می‌افزاید: «با گسترش رسانه‌ها و تبدیل آنها به مهمترین ابزار گذراندن اوقات فراغت، مرجعیت خانواده در انتقال ارزش‌ها به نسل آتی رنگ باخته است و والدین، رسانه‌های جدید را به منزله یکی از مهمترین منابع خود برای آشنایی با شیوه‌های تربیت و جامعه‌پذیری فرزندان برگزیده‌اند؛ از این رو الگوی هویت‌پذیری نسل جدید تا حد زیادی از اوقات فراغت و محصولات فرهنگی فراغتی تاثیر می‌گیرد.»وحدانی در ادامه می‌گوید: «اگر امروز با کاهش انگیزه ازدواج و افزایش شمار دختران و پسران مجرد روبرو هستیم که گاه به مشکلات اقتصادی مربوط می‌شود، این موضوع بیش از هر چیز به دلیل جایگزینی ارزش‌های جهان مدرن یعنی فردگرایی و ابا‌حه‌گرایی در تضاد با ارزش‌های ریشه‌دار گذشته، همچون تعهد و همراهی است.»

این پژوهشگر مسائل زنان با بیان اینکه رشد پدیده تک‌زیستی دختران بویژه در کلانشهرها می‌تواند بستری مناسب برای رشد آسیب‌های اجتماعی و اخلاقی باشد، عنوان می‌کند: «رشد پدیده تک‌زیستی به روشنی از تغییرات فرهنگی در مناسبات خانوادگی حکایت می‌کند که به سادگی نمی‌توان از کنار آن گذشت.»وحدانی تغییر رفتار فرزندان را تحت تاثیر شبکه‌های ماهواره‌یی دانسته و ادامه می‌دهد: «رسانه‌های جدید در تغییر نگرش به زندگی و تحول در ارزش‌های اخلاقی نقش بسیاری را ایفا می‌کنند؛ امروزه خانواده‌های نگران، مشاهده می‌کنند که فرزندانشان در محافل به بحث از آثار ارایه‌شده در محصولات رسانه‌یی جدید که بیشتر از شبکه‌های ماهواره‌یی و اینترنت پخش شده است، می‌پردازند و گاه بروز تغییرات رفتاری را در فرزندان خود می‌بینند.»

وی با اشاره به اینکه تحول در عرصه اعتقادات و ارزش‌ها، ظهور گرایش‌های فرقه‌یی، عرفان‌های شرقی، شیطان‌پرستی و خرافات از تحولات هویتی حکایت می‌کند، می‌گوید: «این تحولات تا حد زیادی متاثر از فضای رسانه‌یی جدید است؛ چنانکه تغییر استانداردهای زیبایی در جامعه ایرانی که کشورمان را به دومین کشور در جراحی زیبایی جهان و هفتمین مصرف‌کننده مواد آرایشی با حدود ۲ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۷ تبدیل کرد، از این فضا تاثیر پذیرفته است.»

 

مریم نظری

روزنامه ملت ما

مطالب مرتـبط

    بدون نظر

    نظر بگذارید