خبرگزاری هرانا
امروز چهارشنبه ۱۸ فروردین ۱۳۸۹, 18th of November 2017      آخرين بروز رسانی در ۱۳۸۹/۰۱/۱۸ ساعت ۴:۲۵:۳۹

    خانه  > سایر گروهها  >  کارگر قربانی سیاستهای غلط اقتصادی /سید مهدی کاظمی

کارگر قربانی سیاستهای غلط اقتصادی /سید مهدی کاظمی

خبرگزاری هرانا – سایت آفتاب در یادداشتی با اشاره به تناقض میان حذف یارانه‌ها و افزایش اندک دستمزد کارگران در سال ۸۹ وضعیت این قشر اجتماعی در طرح تحول اقتصادی را بررسی کرده‌است.

حداقل دستمزد کارگران برای سال ۸۹ ، مبلغ ۳۰۳ هزار و ۴۸ تومان تعیین شد. خط فقر زندگی شهری در سال ۸۸ بنا به اعلام رسمی مرکز آمار ایران ۸۷۵ هزار تومان بر آورد شده بود.

حال با یک محاسبه ساده می توان دریافت که یک خانواده کارگری ساکن در شهر های بزرگ چگونه باید این معادله دو “معلومی” و هزار ” مجهولی” را حل کند ؟ چگونه باید بین این دو رقم ارتباط منطقی برقرار کند تا دیگر زیر خط فقر نباشد؟ اختلاف بین این دو عدد باید از کجا جبران شود؟

از طرف دیگر سال جاری نیز سالی است که قرار است طرح تحول اقتصادی اجرایی شود. طرحی که مسئولان آن را به عنوان ” جراحی بزرگ” سیستم اقتصادی کشور نامیده اند. با توجه به هدفمندی یارانه ها و آزاد سازی قیمت ها قطعا خط فقر جهش خواهدداشت و این در حالی است که دستمزد ها ثابت خواهد ماند.

حداقل دستمزد ها توسط شورای عالی کار برای این سال که سال حذف یارانه ها است برای کارگران ۳۰۳ هزار تومان تعیین شده است. بر اساس این مصوبه که به تایید و امضای تمامی اعضای شورای عالی کار رسیده است حداقل مزد کارگران در سال جدید ۱۵ درصد افزایش یافت. این افزایش برمبنای نرخ تورم ۱۱درصدی بانک مرکزی صورت گرفته است.

در حالی که بنا به اعتراف تمامی کارشناسان اقتصادی با هر نوع نگرش اقتصادی _ سیاسی تورم در سال جاری بعد از اجرایی شدن طرح تحول اقتصادی و حذف یارانه ها و آزاد سازی قیمت کالا ها قطعا افزایش خواهد داشت.

با توجه به این نکته سوال این جا است که این اختلاف افزایش ۱۵ در صدی و افزایش حداقل ۴۰ درصدی ( مطابق گفته برخی اقتصاد دانان مجلس ) را خانوار های کارگری باید از کجا تامین کنند؟

در حدود ۶۰ درصد از کارگران شاغل در ایران در مناطق شهری متوسط، بزرگ و بسیار بزرگ و ابرشهرها به کار اشتغال دارند که ۵۰درصد از آنان در همین مناطق و ۱۰ درصد بقیه در روستاها و شهرهای کوچک سکونت دارند. بخش اعظم کارگران، در شهرهای بزرگ، درمحله های کم درآمد و فقیرنشین و بخش اندکی درمحله های متوسط زندگی می کنند. بنابراین در نظر گرفتن هزینه های خانوار شهری به عنوان پایه ی بحث می تواند برای برآورد سطح حداقل دستمزد و سطح دستمزد مورد نیاز برای قرار گرفتن در بالای خط فقر نسبی و مطلق مناسب باشد.

 پس با توجه به اعلام رسمی مقامات دولتی در سال گذشته اکنون اختلاف سطح در آمدی و دستمزد ها در مقابل سطح هزینه ها رقمی است در حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ هزار تومان، حال باید صبر کرد و دید که بعد از آن چه خواهد شد؟ در حالی که هنوز هم طرح تحول اجرا نشده است و بعد از اجرایی شدن این طرح باید دید وضع به چه شکلی می شود؟

 اما متاسفانه به نظر می رسد در بحث حداقل مزد سال ٨٩ نیز، شورای عالی کار بدون توجه به وضع معاش کارگران در سال هدفمند سازی یارانه ها با افزایش ١۵ درصدی حداقل دستمزدها موافقت کرده است. با این حال بدون در نظر گرفتن تبعات این تصمیم باید در نظر گرفت که با افزایش جزئی دستمزدها، سال ٨٩ برای کارگران از نظر تامین هزینه‌ها و ابتلا به آسیب‌های اجتماعی اقتصادی سال پرچالشی ‌خواهد بود.

 همگان در این امر اتفاق نظر دارند که طرح تحول اقتصادی یا همان ” جراحی بزرگ” اقتصاد کشور باید اجرا شود. اما در شکل و چگونگی اجرا شدن آن اختلاف نظر وجود دارد. در این بین کارگران که همواره جز ضعیف ترین اقشار جامعه هستند ،نباید در این جراحی بزرگ آسیب پذیر باشند.

مطالب مرتـبط

    بدون نظر

    نظر بگذارید