خبرگزاری هرانا
امروز چهارشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۳۸۹, 25th of June 2017      آخرين بروز رسانی در ۱۳۸۹/۰۲/۲۲ ساعت ۵:۳۹:۰۸

    خانه  > سایر گروهها  >  احمد باطبی در خصوص اعدام‌های اخیر: هدف، تحریک مردم و ایجاد فضای نظامی بود

احمد باطبی در خصوص اعدام‌های اخیر: هدف، تحریک مردم و ایجاد فضای نظامی بود

بامداد روز یک‌‌شنبه، ۱۹ اردی‌بهشت ماه ۱۳۸۹ خبر اعدام «فرزادکمانگر»، معلم اهل کردستان و چهار شهروند دیگر کرد، چنان در میان خبرهای دیگر، سر و صدا کرد که گویی پیش‌درآمدی بود بر سالگرد حوادث خردادماه سال گذشته و در پی آن، اعتراضات گسترده‌ای در داخل و خارج از ایران صورت گرفت که هم‌چنان ادامه دارد. به نظر می‌رسد که برخی از جریان‌های امنیتی – نظامی درون حاکمیت جمهوری اسلامی، با اجرای این احکام در آستانه سالگرد انتخابات جنجالی ریاست جمهوری، به دنبال اهداف از پیش تعیین شده‌‌ای هستند. در این خصوص با «احمد باطبی» به گفت‌و‌گو نشسته‌ایم.

آقای «باطبی» در پاسخ به پرسش رادیو کوچه در مورد این که آیا گروهی از داخل حاکمیت، از اجرای این اعدام‌ها هدف خاصی را دنبال می‌کند یا خیر، پاسخ می‌دهد:

«انتخاب ایشان برای حکم اعدام، قطعن هدف بزرگی را دنبال می‌کند. و آن هدف هم این است که حاکمیت بتواند شرایط موجود را به هم بریزد. کردستان منطقه‌ای بود که در این دوران یکی از آرام‌ترین دورانش را سپری می‌کرد. حتا در انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته و اتفاقاتی که در پی آن بود هم، ما می‌بینیم اتفاق خاصی در کردستان نیفتاده بود، اما در عین حال، فضا فضای نیمه نظامی در کردستان همیشه بود و ادبیات سلاح در آن‌جا زنده بود. حکومت با توجه به آن «بک‌گراند» سنتی که دارد، به این نتیجه رسیده که کنترل فضای آرام سخت تر از فضای همراه با خشونت است.»

«احمدباطبی» با تاکید بر این‌که برای شناخت بیشتر این موضوع باید به ساختار امنیتی جمهوری اسلامی آگاهی داشت، به دوران حذف برخی نیروهای تندرو و ایدئولوژیک از سیستم امنیتی و به خصوص، وزارت اطلاعات در سال‌های آغازین دهه‌ی هفتاد اشاره و در تبیین آن اضافه می‌کند:

«بعد از روی کار آمدن دولت آقای «احمدی‌نژاد»، فضا به همان حالت قبل برگشت و نیروهایی که ایدئولوژیک‌تر بودند نسبت به مسایل امنیتی و قالب‌های عرفی نظام‌های امنیتی در دنیا را رعایت نمی‌کردند و همان طیفی که به هر حال ظاهر آن «سعیدامامی» بود به وزارت اطلاعات برگشت. در انتخابات ریاست جمهوری، باز وزارت اطلاعات بود که امور امنیتی مملکت را در دست داشت، اما بعد از انتخابات، بین سپاه پاسداران و وزارت اطلاعات درگیری آغاز شد و سپاه پاسداران عملن هژمونی پیدا کرد به نظام امنیتی کشور و در واقع تصمیم‌گیرنده و مدیر، سپاه و جریان قالب در سپاه بود.»

«باطبی» در مورد این تفکر امنیتی و دلایل حرکت اخیر و اعدام – مشخصن – شهروندان کرد می‌گوید:

«ادبیات و منطق این‌ها متعلق به دهه شصت است. یعنی کنترل فضایی که در آن خشونت و رفتار و ادبیات نظامی و سلاح باشد، ساده‌تر است تا فضای مسالمت‌آمیز و آن راهی که جنبش سبز ایران به عنوان مبارزات غیرخشونت‌آمیز در پیش گرفته است.

بهترین جایی که به صورت بالفطره می‌توان این حالت را ایجاد کرد، همان کردستان بود. به هر حال بخشی از کردستان به خاک عراق متصل می‌شود و به نوعی کردها در این منطقه فعال هستند. می‌شود در آن‌جا درگیری ایجاد کرد و در آن‌جا حضور داشت. در عین حال دلیل و بهانه کنترل برای نیروهای امنیتی و نظامی خیلی ساده‌تر است. می‌گویند آن‌جا کردهای مسلح هستند و ما هم باید حضور داشته باشیم. دامنه‌ی این درگیری نظامی، قطعن به سرتاسر کشور کشیده می‌شود و از آن به بعد هم خیلی راحت‌تر می‌شود مخالفین را در قالب هم‌کاری با جریان‌های نظامی به این شکل متهم کرد و به داخل زندان فرستاد. لذا تحلیل بر این است که حاکمیت، چند نفر از کردهای ایرانی را برای اعدام انتخاب کرده است – کسانی که نه تنها در منطقه کردستان، بلکه در ایران و مشخصن در قبال آقای «فرزادکمانگر»، در دنیا هم در مورد آن‌ها حساسیت وجود داشت – تا خشم مردم را در آستانه انتخابات تحریک کند و بتواند از فضای نظامی، برای تسلط بیش از پیش و سرکوب استفاده کند.»

«احمدباطبی» که خود در وقایع پس از ۱۸ تیر ۱۳۷۸ و در پی منتشر شدن عکس وی با در دست داشتن پیراهن به خون آغشته یکی از هم‌کلاسی‌هایش بر جلد مجله اکونومیست دست‌گیر شد و به مدت ۹ سال تحت شدیدترین شکنجه‌های جسمی و روحی قرار گرفت، معتقد است که رفتار خشونت‌بار حکومت ایران، بر خلاف باور معمول، هم‌واره در پاسخ به عدم تعامل کشورهای خارجی با دیپلماسی جمهوری اسلامی بوده است. او بر این باور است که ایران هر‌گاه چراغ سبزی از جامعه جهانی دریافت کرده، رفتار داخلی بهتری داشته و اگر در برخوردهای جامعه جهانی، ناموفق بوده، به سرکوب و فشار در داخل روی آورده است.

مطالب مرتـبط

    بدون نظر

    نظر بگذارید