خبرگزاری هرانا
امروز شنبه ۲۹ آبان ۱۳۸۹, 26th of May 2018      آخرين بروز رسانی در ۱۳۸۹/۰۸/۲۹ ساعت ۳:۰۳:۵۴

    خانه  > سایر گروهها  >  همسر یک زندانی اهل سنت: یک سال سکوت کردیم، حتی یک روز مرخصی ندادند

همسر یک زندانی اهل سنت: یک سال سکوت کردیم، حتی یک روز مرخصی ندادند

یک سال سکوت کردیم، ولی حتی یک روز هم اجازه مرخصی به همسرم ندادند تا حداقل فرزند پنج ساله ام از حق دیدن پدر محروم نماند و در این یک سال دچار افسردگی شدید روحی نشود.

این گفته همسر آرش سقر یکی از اعضای ارشد ستادانتخاباتی میرحسین موسوی  در مناطق سنی نشین کشور است که نام او نیز مانند بسیاری دیگر از زندانیان پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران کمتر در رسانه های خبری مطرح شده است. شماری از زندانیان سیاسی که به دنبال  اعتراضات مردمی به انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته  دستگیر شده بودند  تاکنون  موفق به برخورداری از حق مرخصی نشده اند. احمد زیدآبادی، محمد داوری، مهدی محمودیان، عیسی سحرخیز، مسعود باستانی از جمله این  زندانیان شناخته شده هستند که از روز دستگیری تا کنون حتی یک روز هم به مرخصی نیامده اند.  در میان آنها زندانی سیاسی دیگری به نام  حمید رضا محمدی نیز در اوین  محبوس است که پس از گذران شش سال  زندان از داشتن حق حتی یک روز مرخصی نیز محروم بوده است.

برخی از این زندانیان  به دلیل سکوت خبری، کماکان ناشناس باقی مانده اند، آرش سقر فعال سیاسی ترکمن یکی از آنهاست که از اول آذرماه سال گذشته پس از آنکه در ساعات اولیه صبح در منزل خود بازداشت شده بود، تا امروز همچنان در بند ۲۰۹ اوین  به عنوان یک زندانی بی مرخصی به سر می برد.

آزاده  قرنجی همسر آقای سقر  ، دلیل ناشناس ماندن این زندانی سیاسی ترکمن را عدم موافقت خودشان برای مصاحبه با رسانه ها عنوان می کند و می گوید: ما نمی خواستیم ماجرای زندانی شدن همسرم را با مصاحبه های خبری پیچیده کنیم، همیشه نگران بودیم که اگر حرفی بزنیم ممکن است به ضرر همسرم تمام شود برای همین سکوت کردیم اما علی رغم همه اینها باز برای  همسرم  حکم هشت سال زندان صادر کرده اند و حتی با درخواست های مکرر ما برای مرخصی هم موافقت نکرده اند.

گفتگوی تلفنی کوتاه جرس با آزاده قرنجی، همسر آرش سقر در پی می آید:

با گذشت یک سال  از بازداشت آقای آرش سقر چرا تا کنون ایشان از امکان مرخصی بهره مند نبوده اند و پیگیری های شما چگونه بود؟

حقیقت این است که خودمان هم نمی دانیم. ما هر کاری که خواسته بودند را گوش دادیم تا پرونده همسرم دچار مشکل نشود، یعنی در این یک سال مصاحبه ای انجام ندادیم و سکوت کردیم به این امید که حسن نیت مان را نشان دهیم که جز آزادی همسرم نمی خواهیم اما هیج فرجی حاصل نشد و حتی در عید نوروز که خودشان گفته بودند که احتمال اعطای مرخصی وجود دارد باز هم ما چشم به راه ماندیم و ایشان سال نو را هم در اوین ماند.

یعنی وثیقه صادر شد و مراحل اعطای مرخصی انجام شده بود؟

به ما گفته بودند بروید وثیقه جور کنید ما هم رفتیم و نزدیک به صد میلیون وثیقه فراهم کردیم اما نشد.

همسر شما آیا فعالیت سیاسی دیگری هم  داشت؟  در واقع دلیل بازداشت و محکومیت وی چه عنوان شده است؟

ایشان عضو فعال ستاد آقای موسوی بودند. یعنی نماینده اهل تسنن در این ستاد انتخاباتی بودند ولی در پرونده ایشان اتهام جاسوسی را مطرح کرده اند در حالی که هیچ مدرکی در این مورد واقعا وجود ندارد و همسرم نیز همه اتهامات را در بازجویی ها رد کرده است ولی ما ترجیح دادیم این پرونده روال عادی را طی کند تا هم بی گناهی همسرم ثابت شود و هم حسن نیت ما که به دنبال سیاسی کردن و رسانه ای کردن این ماجرا نبودیم به مقامات قضایی اثبات شود.  دلمان می خواست بعد از این همه مدت سکوت حداقل یک روز به ایشان مرخصی می دادند تا خانواده از نگرانی خارج شوند.

شما خودتان مشخصا در مورد وضعیت پرونده ایشان چه پیگیری هایی انجام داده اید؟ آیا دیدار با دادستانی، گفتگو با قاضی پرونده و یا کار خاصی که بتواند کمکی به این وضعیت بکند انجام داده اید؟

چندین بار با آقای صلواتی قاضی پرونده صحبت کرده ایم، حتی نامه ای  را به تازگی فرستاده ام و در این نامه نوشته شده که من و همسرم هر دو ترکمن ایرانی و از اهل سنت (هموطنان و همدینان) شما هستیم که در پی دستگیری غیرقانونی و محاکمه ناعادلانه همسرم،  بسیار مظلوم واقع شده ایم و حقوق ما به شدت و به طور گسترده پایمال شده است.  در این نامه همچنین نوشته شده : من طی یک سال گذشته مصائب و مشکلات بسیار شدید مالی، جسمی و روحی را تحمل نموده  ام اما اکنون توان از کف داده  ام . همچنین به علت عدم توانایی پرداخت اجاره بها و بی  جواب گذاشتن درخواست صاحبخانه برای اجاره  اش مجبور شدم منزل مسکونی را تخلیه و اندک وسایل زندگی خود را در منزل یکی از دوستان به طور موقت جابجا نموده و به امانت بسپارم. .

وضعیت خانواده شما از روز دستگیری ایشان تا امروز  چگونه بوده است؟

از اول آذر ماه سال گذشته تا امروز هم پدر و مادر ایشان و هم فرزند پنج ساله ام شرایط خوبی ندارند. پسر پنج ساله ام به شدت دچار افسردگی شده است و مدام ناخن هایش را می جود. به عنوان یک مادر واقعا نمی دانم برای یک کودکی که هیچ گناهی ندارد چه باید بکنم تا از حق دیدار پدرش بهره مند شود.

مطالب مرتـبط

    بدون نظر

    نظر بگذارید