خبرگزاری هرانا
امروز سه شنبه ۱۸ آبان ۱۳۸۹, 23rd of February 2018      آخرين بروز رسانی در ۱۳۸۹/۰۸/۱۸ ساعت ۱۴:۵۵:۴۷

    خانه  > سایر گروهها  >  هیچ کسی مسئولیت زنان خیابانی را نمی پذیرد

هیچ کسی مسئولیت زنان خیابانی را نمی پذیرد

افزایش زنان خیابانی عوامل متعددی دارد و از یک سو می توان به بالا رفتن خط فقر و تامین مایحتاج زندگی، بالا رفتن طلاق و بی سر و سامانی، بحران معنویت و کمرنگ شدن هنجارهای دینی و باورهای مدنی و معنوی و از سوی دیگر داغ بودن بازار کسب و کار زنان خیابانی اشاره کرد.

چنانچه آمارازدواج بالا نرود ، تشکیل خانواده صورت نگیرد ، طلاق همچنان افزایش پیدا کند و زنان بی سرپرست در جامعه افزایش یابند به تبع این مسایل افزایش زنان خیابانی را به دنبال خواهد داشت.

وقتی که تورم بالا می رود و وضع اقتصادی بد می شود و سرپرستی برای زنان وجود ندارد چه کار باید کرد؟ قانون یا نیروی انتظامی کاری نمی توانند کند و نیروی انتظامی در این خصوص اعلام کرده که ما می توانیم ۀنها را جمع کنیم اما جایی برای آن ها نداریم.

فقر و فحشا رابطه متقابلی با هم دارند و زنان به دلیل درماندگی، طلاق، بی سرپرستی و وجود بازار کار به این کار روی می آورند و اینچنین فحشا بالا می رود.زنان به دلیل پایین بودن سطح آگاهی و عدم تکوین شخصیت و تلقین پذیری در این زمینه آسیب پذیر تر هستند.

همچنین پدیده زنان خیابانی زاییده فرار دختران و زنان از خانواده است و عمده ترین عامل فرار زنان و دختران به نابسامانی های زندگی و خانوادگی باز می گردد و این نابسامانی فقط نابسامانی اقتصادی نیست.

همچنین ضعیف شدن ارزش های دینی در میان برخی قشرهای جامعه کمرنگ شدن ارزش های دینی یکی از عوامل گسترش فحشاء در جامعه است. دین یکی از عوامل مهم جلوگیری کننده از انحرافات اجتماعی است. وقتی ارزش های دینی و هنجارها در جامعه ضعیف شود، جامعه دچار بی بند و باری خواهد شد.

از طرفی سن فحشا در کشور  ۱۰ سال پایین آمده است در صورتی که پیش از این سن زنان خیابانی ۱۸-۳۰ سال بود اما در حال حاضر میانگین و متوسط این سن  به ۱۸ سال رسیده است.

زنان خیابانی که با عنوان زنان پرخطر جنسی نیز از آنها یاد می شود می توانند به شیوع بیماری های آمیزشی و ایدز کمک کند.

با این حال هنوز زنان خیابانی متولی درستی ندارند، در حالیکه نیروی انتظامی مسئول جمه اوری انهاست اما بهزیستی هنوز نتوانسته انها را ساماندهی کند. همچنین تعریف درستی هم از این زنان وجود ندارد چون هر زنی که کنار خیابان می ایستد را نمی توان زن خیابانی دانست.

و یک نهاد در کشور وجود ندارد به صورت اصولی به بررسی مشکلات زنان خیابانی بپردازد. در نتیجه هیچ آمار قابل استنادی برای حل این مشکل نیز وجود ندارد در حالی که پدیده زنان خیابانی یکی از آسیب های مهم اجتماعی است، اما آمار رسمی ای دیده نمی شود و همین موضوع باعث طرح آمارهای غیر واقعی و مبالغه آمیز توسط برخی مسئولان می شود.

سازمان بهزیستی، وزارت کشور، وزارت رفاه، ریاست جمهوری و همه مسئولین، در برابر این معضل مسئول هستند و کسی در کشور وجود ندارد که در این زمینه مسئولیتی نداشته باشد.

باید با همکاری آموزش و پرورش به دختران آموزش داد که چگونه خود را در برابر آسیبها و خطرهای اجتماعی مصون دارند. دختر بودن در جامعه ما یک ارزش محسوب می‌‏شود و نباید با بی توجهی و سهل انگاری ارزش زنان و دختران جامعه پایین بیاید.

باید توجه داشت که بحث زنان خیابانی منحصر به زمان و مکان خاصی نیست. اما دسترسی به آمار آسیب ها و معضلات اجتماعی علاوه بر اینکه به افزایش اطلاعات مردمی و تقویت نهادهای پیشگیری کننده از معضلات منجر می شود بلکه خانواده ها را به چالش روش های تربیتی در پیش گرفته وادار می سازد تا به درستی این روش ها و نادرستی آن آگاه شوند. مشاوران نیز در این راستا توسط نهادهای دولتی تقویت خواهند شد مخفی کردن شمار زنان خیابانی به افزایش روز افزون این رقم بیافزاید.

هیچ‌گاه هیچ دولتی در ایران با روشهای فعلی نخواهد توانست با معضل زنان خیابانی در جامعه مبارزه و آن‌را ریشه‌کن کند، چراکه این معضل ریشه در فرد ندارد بلکه از جامعه و مشکلات آن نشات می‌گیرد. و برخوردهای قهری با این آسیب اجتماعی، راهکاری سطحی و بی‌نتیجه به حساب می‌آید.

نیروی انتظامی پس از جمع‌آوری باید آنها را به مرجعی مشخص تحویل دهد، اگر این مرجع مشخص دست‌کم برای گروهی از این زنان، بهزیستی باشد، ‌باید دید که آیا بهزیستی توانایی نگهداری از آنها را دارد؟ که متاسفانه بهزیستی توانایی نگهداری و ارائه خدمات به همه این زنان را ندارد و نگهداری از این گروه، به ردیف اعتباری و درآمد نیاز دارد.

باید توجه داشت که برخورد قانونی و امنیتی برای بازگرداندن زنان خیابانی به زندگی طبیعی موثر نیست زیرا نمی توان با زنان خیابانی برخورد قانونی کرد و زمانی که زنی نمی تواند مایحتاج زندگی اش را تامین کند تنها کالای او همین است.

از طرفی اگر صرفا نگهداری این زنان در مراکز بهزیستی، تاثیری در اصلاح آنها داشت، چرخه رفت و برگشت کنونی‌شان، بین مراکز ساماندهی و خیابان‌ها، پدید نمی‌آمد. بنابراین باید تصمیمی درست در اینباره اتخاذ کرد.

استاد دانشگاه و جامعه شناس

مطالب مرتـبط

    بدون نظر

    نظر بگذارید