خبرگزاری هرانا
امروز چهارشنبه ۵ آبان ۱۳۸۹, 22nd of August 2018      آخرين بروز رسانی در ۱۳۸۹/۰۸/۰۵ ساعت ۱۲:۴۵:۵۴

    خانه  > سایر گروهها  >  بیانیه دانشجویان دانشگاه بین الملل قزوین در اعتراض به تشدید برخورد های قضایی و امنیتی

بیانیه دانشجویان دانشگاه بین الملل قزوین در اعتراض به تشدید برخورد های قضایی و امنیتی

صندلی‌های خالی‌ یاران دبستانی مان به مثابه یکسان شدن دانشگاه با خاک

این روز‌ها سایه استبدد و تمامیت خواهی‌ فرصت طلبان و انسانیت ستیزان، سیاهی و سنگینی‌ اش را بر فضای دانشگاه‌ها گسترنیده است وما همچنان با تمام وجود، گرچه خسته و دلتنگ، حسرت تلخ دیدار رفیقان را به امید و باور فصلی سبز هر روز و هر ساعت به لحظه رهایی پیوند می دهیم.

زندانبانان و پرچمداران کذایی حقیقت و مهرورزی  سیاهچاله‌ها و بیداد گاههای سرکوب و خفقانی که برپا کرده اند تمام تلاش خویش را برای نابودی و کمرنگ کردن کامل دگر اندیشان و منتقدین به کار بسته اند.سفله پرستان پست سیرت که در خیال و وهم باطل، خود را پرچمدار عدالت و مهرورزی در سکان حقیر اقتدار صناعی جار می زنند با سیاهچال ها وبیدادگاه های نمایشی از هول و وراع توحش عیان می کنند و تمام خود را ازبرای محو و بی رنگ نمودن دگراندیشان و منتقدین به غمار “کوچک زمانی” پاکباخته اند.

تن فروشان عقیده، در پوستین هاله های کذایی، مشروعیت را بابهای دربند ساختن گرانقدرترین فرزندان این مرز و بوم چون شرف اهل قلم/دکتر احمدزیدآبادی، مبارزین نستوه/عبدالله مومنی، ضیاء نبوی، مجید دری،بهاره هدایت، میلاد اسدی، شبنم مددزاده؛حامد روحی نژاد، شرف جنبش دانشجویی/ مجید توکلی عزیز و دهها دانشجو و دانشگاهی دیگر و همچنین هم کلاسی همیشه در خاطرمان “ارسلان ابدی” در تصور بیمار خود به اسارت گرفته اند. در هر کوی و برزن در برابرتریبون ها حنجره می درند در وصف فضایل قانون مداری و عدالت محوری،جایی که گر کس به تظلم خواهیِ بیدادی نجوایی کند، زندان و شکنجه و تجاوزپیش کش می دارندش. دروغ می گویند، بی تعارف! فرزندان را یتیم می کنند ووالدین را داغدار، با لبخندی چرک مظلوم نمایی! اینجا هر روز بین آغوش پدران و مادران و فرزندان از سر مهرورزی خاک گور بر سنگ لحد افاضه میکنند و یا میله و دیوار و سیم خاردار می کارند.

اینجا هر روز از برای((حفظ)) لقمه ای چرب از کثافت و خون و عفونت بهر سیری شکمِ مفلوج فکرِپلشتی قربانی نذر می کنند برای طناب دار.عشق را هم بازیچه کرده اند، نخبهای را گروگان می گیرند برای التیام عقده های حقارت و پستی شان. دانشجو درتفکر سیاه آنان یعنی مجرم، زن یعنی مجرم، هرکس که می فهمد یا سعی بر آندارد که بفهمد مجرم می دانندش؛عهد بسته بودیم تسلیم این صفحه آرایی خطرناک نخواهیم شد،عهد بسته بودیم پاسدار آزادگی و حقانیت درسال صبر و استقامت خواهیم بود.

امید نیمه جانمان   بر این بود که بعد از گذشت بیش از ۱۶ ماه از انتخابات مخدوش دور دهم ریاست جمهوری و همچنین فرا رسیدن ماه مهر تحصیلی‌ مسئولین از تصمیم برای برای یکسان سازی دانشگاه‌ها با خاک تجدید نظر کرده و با آزادی تنی چند از فعالان دانشجویی در بند مهرمان را با “مهر” پاسخ دهند اما نه تنها این چنین نشد بلکه احکام سنگین تری صادر شد و بسیاری نیز طی پروژه “سازگار کردن دانشگاه با فرهنگ بسیجی”‌ بار دیگر احضار و دستگیر شده اند.  تعبیر مسئولین وزارت علوم از اتخاذ تصمیم بسیجی‌ سازی دانشگاهها مرادف است با تصفیه کامل آنهم با دستگیری ها و اخراج های گسترده  و نهایتا انقلاب (ضد) فرهنگی‌ توام با قهقرا شده است. اقدامات چند ماه اخیر سلطه جویان این مفهوم را به ذهن متبادر می‌سازد که اینان هیچ تمایلی به بازگشت آرامش و استقلال کم و بیش به فضای دانشگاه‌ها ندارند بلکه با اجیر ساختن شعبان بی‌ مخ‌هایشان در فضای دانشگاه عملا فصل جدیدی از خشونت و بربریت چندین باره خویش را به نمایش گذشته اند،

غیبت بیش از ۹ ماه همکلاسی رنجور از هجو قانونمان ((ارسلان ابدی))  قصه پر غصه ای را برایمان به ارمغان آورده که هیچ گاه از خاطرمان نرفته و نخواهد رفت .اقتدار طلبان نیک‌ میدانند که روانه کردن منتقدان و معترضان به سیاهچاله‌های خود ساخته شان حاصلی جز همگرایی و گسترش تفکر و مطالبات ازدیخواهان و قدرت ستیزان ندارد،فریاد‌ها و مطالبات همهٔ آن زندانیان و دگر اندیشان دانشگاهی آمیزه‌ای از مطالبات فراموش شده ملتی است که تنها جرمشان غیر خودی بودن و بیزاری از افراطیون و خشونت طلبان است.

سیاست‌های مفتضح و عوامفریبانه نا اهلان و نا محرمان انقلاب حاصلی جز زندانی کردن بیش از ۷۰ دانشجو،صد ها چهره فرهنگی،مدنی و نخبه های تراز اول ملی و دانشگاهی در بر نداشته است .براستی اینان پازل درماندگی و نا امیدی شان را با اعمال شکنجه و سرکوب دانشگاهیان و منتقدان تکمیل کرده اند براستی که شرف اهل قلم،احمد زید آبادی به درستی‌ پیام مان را به دیکتاتورها رسانده بود،پیامی که این روزها تبدیل به کابوس بازجویان و شکنجه گران شده است او زیر سخت‌ترین شکنجه‌ها و فشارها اعلام کرد که “حتّی اگر گردنم را زیر گیوتین بگذارید حاضر نیستم از مواضعم کوتاه بیایم” نامه‌های حماسه سازان اسطوره‌های مقاومت و جوانمردی عبدالله مومنی،مجید توکلی،ضیاءنبوی و مجید دری با صراحت و قاطعیت تمام پاسخ بازجویان شکنجه گران را داده اند، باشد تا مایه عبرت سرکوبگران و عوام فریبان باشد.

به قول مجید دری ((جنبش دانشجویی جنبش دانشجویی لقمه ای نیست که از گلوی هیچ دیکتاتوری پایین رفته باشد طلایه دار انتقاد و اعتراض هیچگاه سلاح بر زمین نمیگذرد و  کنار دریای خروشان مردم علیه زور و استبداد و دیکتاتور می ستیزد))مسئولین دانشگاه بین الملل قزوین نیز همگام با انحصار طلبان و زورگویان تلخکامی شکست و درمانده گی خویش را با صدور احکام بی‌ سابقه و همچنین  ممنوع الورود کردن تعدادی کثیری از فعالان  دانشجویی و نیز اقدام برای شکایت‌های گسترده بر علیه دانشجویان و اساتید منتقد و سبز اندیش کرده اند که عملا به رسوایی اخلاقی‌ و کاری شان منجر گشته است،رسوایی که اینان با  وارد کردن چهره‌های امنیتی و دانشجونما، استقلال و وجهه نیمه جانشان رانیز به فروش گذاشته و کنترل عرصه را به طور کامل از آنها گرفته است.طوری که آنها را تبدیل به ملعبه های مضحک در پنجه‌های نیروهای امنیتی قرار داده است ،  درطول چند ماه اخیر تمامی‌ احضار‌ها و دستگیری‌های دانشگاه و توام با آن پرونده سازی‌های گسترده برای فعالان دانشجویی حکایت از آن دارد که آنها فرسنگ‌ها با فرهنگ دانشگاهی و انسانی‌ فاصله داشته و شرف و عزّت خویش را فدای افراطی گری و تند روی پوپولیست‌های چوبین ساخته اند،

بر این اساس جنبش فعال دانشجویی امیدوار است مسئولین دانشگاه‌ها خرد دانشگاهی و انسانی‌ خویش را بازیابند و  جهت احقاق حقوق دانشجویان و و مادران مظلومشان و ملت ستمدیده به صف طویل مبارزه با دیکتاتورها و سرکوبگران قرون وسطایی بپیوندید،ما جمعی از دانشجویان منتقد و مستقل دانشگاه بین الملل امام خمینی قزوین مصرانه خواستار آزادی بی‌ قید و شرط تمامی‌ دانشجویان و زندانیان سیاسی و توقف احکام سنگین قضایی از جمله‌ هم دانشگاهی دیرینه مان “ارسلان ابدی” و “یاشار دارالشفا  (دانشجوی سابق این دانشگاه)” و حمایت کامل خویش را از احضار شدگان به دادگاه های انقلاب از جمله پیام حیدر قزوینی،فرهاد فتحی،سعید سکاکیان،فرزام معینی،مریم شفیع پور را اعلام  کرده و نهایتا خواستار توقف سرکوب‌ها و قانون شکنی‌های پی‌ در پی مسوولین قضایی و بازگرداندن آرامش و همچنین امنیت فعالان دانشگاه هستیم..خون های ریخته بی گناهان، آه و فغان دردکشیدگان رنجور، بر سریر زمان جاری خواهد ماند تا آن زمان که در وجود، با سلاله ی  ایمان با دم بهشتی بازدمی کفری از سینه سوخته بر تار و پود خرمان ظلم و بی عدالتی برفشانیم.سفر سخت است و جان کاه، توشه بردار بی هیچ کم که ره دراز در پیش داریم.این راه سبز را پایانی نیست به جز صبحی نزدیک، روشن پر از آزادی، صلح وعشق

منبع : هرانا

مطالب مرتـبط

    بدون نظر

    نظر بگذارید