خبرگزاری هرانا
امروز شنبه ۱۶ مرداد ۱۳۸۹, 24th of August 2017      آخرين بروز رسانی در ۱۳۸۹/۰۵/۱۶ ساعت ۰:۴۸:۴۴

    خانه  > سایر گروهها  >  مادر مجید دری: از”فاجعه” ای که در حال رخ دادن است پیشگیری کنید

مادر مجید دری: از”فاجعه” ای که در حال رخ دادن است پیشگیری کنید

خبرگزاری هرانا – در حالیکه نزدیک به یازده روز از اعتصاب هفده زندانی سیاسی می گذرد و شرایط جسمانی بسیاری از آنها نامناسب بوده و به بهداری منتقل شده اند، پیگیری های خانواده های آنان نیز تا به امروز به نتیجه نرسیده و مسئولین به جای پاسخگویی به تهدید آنها پرداخته اند.  

اخبار رسیده از داخل زندان نشان از وضعیت وخیم جسمانی این زندانیان داشته و بسیاری از چهره های برجسته از جمله میرحسین موسوی، مهدی کروبی، زهرا رهنورد، عبدالله نوری، دکتر احمد صدر حاج‌سیدجوادی و بسیاری از نهادها از زندانیان اعتصاب کننده خواسته اند تا اعتصاب خود را بشکنند. اسامی زندانی هایی که در اعتصاب بسر می برند عبارتند از: علی ملیحی فعال دانشجویی و عضو ادوار تحکیم وحدت ، بهمن احمدی امویی روزنامه نگار، حسین نورانی نژاد روزنامه نگار و عضو جبهه مشارکت، عبدالله مومنی فعال دانشجویی و سخنگوی ادوار تجکیم، علی پرویز فعال دانشجویی، حمیدرضا محمدی فعال سیاسی، جعفراقدامی فعال مدنی، بابک بردبار عکاس خبری، ضیا نبوی دانشجوی محروم از تحصیل، ابراهیم(نادر)بابایی فعال مدنی و از جانبازان جنگ ایران و عراق، کوهیار گودرزی فعال حقوق بشر و وب نگار، مجید دری فعال دانشجویی، مجید توکلی فعال دانشجویی، کیوان صمیمی روزنامه نگار ،غلامحسین عرشی، پیمان کریمی آزاد از بازداشت شدگان حوادث عاشورا.

خانم منوره هاشمی مادر مجید دری یکی از زندانیان اعتصاب کننده که حال وی وخیم گزارش شده است، در باره پیگیری های خانواده های زندانیان و نگرانی های خود با “جرس” به گفتگو پرداخته که در پی می آید:

خانم هاشمی پیگیری های خانواده ها در خصوص وضعیت نامناسب عزیزان در بندشان به کجا رسیده است؟

هفده تن از زندانیان در اعتراض به برخورد “نامناسب” زندانبانان به زندان انفرادی برده می شوند که بعد از آن این زندانیان نسبت به شرایط  زندان دست به اعتصاب غذا می زنند. با پیگیری های ما یکی از افراد که نماینده معاون دادستان می باشد به نام آقای نوروزی تمام ماجرای اتفاق افتاده در زندان را برای خانواده ها توضیح می دهد که برخوردی بین زندانیان با مامورین صورت می گیرد که تمام می شود اما شب زمانی که خبر آزادی یکی از بچه ها داده می شود زندانیان خوشحالی می کنند و ابراز شادی می کنند که همین امر سبب می گردد که زندانبانان خوششان نیاید و در نهایت هفده نفر را به سلول انفرادی می برند.

آیا بعد از این ماجرا پیگیری های شما برای ملاقات با زندانیان به نتیجه رسیده است؟

البته ما دو روز بعد از این اتفاق با خبر شدیم و بعد شنیدم که پسرم و چند تن دیگر از این زندانیان حالشان بد شده و به بهداری منتقل شده اند، اما تمام پیگیری های ما تا الان به نتیجه نرسیده است. علی رغم اینکه آقای نوروزی و آوایی قول دادند که یک نماینده به داخل زندان می فرستند تا به این موضوع رسیدگی شود و طی روزهای آینده این مشکل به شکل صد در صد حل شود و گفتند نگران نباشید زندانیان اعتصاب کننده هم حالشان خوب است. اما تا به امروز هیچ پاسخی نگرفته ایم و فقط اخبار انتقال فرزندانمان به بهداری را می شنویم که بسیار نگران وضعیت سلامت آنها هستیم. حتی دو نفر از نمایندگان خانواده های زندانیان اعتصاب کننده که با آقای آوایی دیدار داشتند جواب شنیدند که این موضوع به ایشان ارتباطی ندارد و به زندان اوین مراجعه کنید. اما در زندان اوین هم هیچ مسئولی حاضر به دیدار با خانواده ها نشد و جوابی هم ندادند. و در آخر هم یگان ویژه ضد شورش آمد و مادران و همسران خسته را تهدید و پراکنده کرد. در این دو روز آخر هفته هم که تعطیل بوده ما هیچ خبری از فرزندانمان نداریم و تماسی با خانواده هایشان نداشته اند.

بنا به اخبار رسیده بسیاری از ماموران، خانواده ها را تهدید کرده اند که اگر با رسانه ها مصاحبه ای داشته باشند و به تجمعات ادامه دهند دستگیر خواهند شد و حکم فرزندانشان افزایش خواهد یافت. آیا می توانید در این خصوص توضیحاتی بدهید؟

بله چنین خبری صحت دارد این در حالی است که در مصاحبه ها و تجمعات هیچ توهینی به کسی نشده است و ما فقط واقعیات و نگرانی هایمان را گفته ایم.  فردا هم قرار بر این است وضعیت زندانیمان را پیگیری کنیم و مسئولین باید متوجه این قضیه باشند که با دستگیری مادران و همسران مشکلی حل نخواهد شد. به جای این کار بهتر است با خانواده ها صحبت کنند و خانواده ها بتوانند با بچه های خود تماس تلفنی داشته باشند تا آنان را از ادامه اعتصاب منصرف کنند. خانواده ها می خواهند که بچه ها از انفرادی بیرون بیایند و با آنها صحبت کنند تا اعتصابشان را بشکنند تا بعد مسائل دیگر حل شود، آیا به نظر مسئولین این خواسته زیادی است که به جای پاسخگویی، تهدید می کنند؟ در خصوص افزایش حکم زندانیان هم آقای نوروزی گفته اند یکی از موارد اتهامی که می شود به این زندانیان اعتصاب کننده داد این است که نظم زندان اگر برهم زده شود می تواند پیگرد قانونی داشته باشد و پرونده جدیدی برای آنها تشکیل شود این درحالی است که فرزندان ما به خاطر احقاق حقوق اولیه خودشان اعتصاب کرده اند نه به خاطر یک امر سیاسی و برهم زدن نظم زندان.

آیا فکر می کنید پیام آقای میرحسین موسوی و زهرا رهنورد و پیامهای دیگر مبنی بر شکستن اعتصاب غذا به زندانیان اعتصاب کننده رسیده است؟

انشالله که پیام به گوش آنها رسیده باشد و حتی اگر مسئولین اجازه دهند که ما با عزیزانمان تماس داشته باشیم ما هم از آنها می خواهیم اعتصابشان را بشکنند. خواسته زندانیان هم خواسته نامعقولی نیست و خواهان احقاق حقوقشان در زندان شده اند که ملاقات با خانواده هایشان داشته باشند و رعایت مسائل بهداشتی بشود و خواهان برخورد مناسب ماموران با زندانیان هستند.

آخرین اطلاعی که از وضعیت فرزندتان دارید چه زمانی بوده است؟

ما در حدود دوازده روز قبل با ایشان ملاقات داشتیم و از آن زمان تا الان هیچ اطلاعی از وضعیت ایشان نداریم و خبرها یی که به بیرون از زندان درز می کند را می شنویم که وضع جسمانی زندانیان اعتصاب کننده وخیم است و به بهداری منتقل می شنوند. و در پیگیری هایمان نه دادستان و نه مسئولین زندان اوین، هیچکدام جوابمان را نمی دهند.

با توجه به صحبتهایتان که نه دادستان تهران و نه مسئولین زندان اوین پاسخ شما را نداده اند فکر می کنید چه مقامی می تواند در حل مشکلات زندانیان اعتصاب کننده و خانواده های آنان نقش داشته باشد؟

ما در جاهای مختلفی پیگیر وضعیت عزیزانمان شدیم که جوابی به ما ندادند و کلیه مسئولین از این موضوع اطلاع دارند و به یکسری دلایلی که ما اطلاع نداریم، نمی خواهند پاسخگو باشند تا مشکل حل شود. خانواده ها در طی این مدت پیگیری های زیادی داشتند و درخواست دیدار با مسئولین نهادهای گوناگون را کرده اند از آقای دولت آبادی و آقای آوایی و مسئولین زندان اوین به جز آقای نوروزی حتی حاضر به ملاقات ما نشدند. با این وضعیت دیگر نمی دانیم به چه کسی باید دادخواهی کنیم. البته ما قبل از این جریانات می خواستیم پیغامی از طریق نماینده رهبری آقای دری نجف آبادی در استان مرکزی به آیت الله خامنه ای برسانیم اما آقای نجف آبادی بعد از دو روز در گرما حاضر نشدند حتی به عنوان میهمان ما را ملاقات کنند. ما به همه جا مراجعه کردیم از طریق نماینده مجلس و نماینده ولایت فقیه و مسئولان دیگر پیگیری کردیم اما هیچکدام جواب ما را ندادند تمام درها به رویمان بسته است. اما از طریق این مصاحبه می خواهیم صدایمان به گوش تمام مسئولین  و رهبری برسد و پیغامی به آیت الله خامنه ای بدهیم که اگر می توانند وارد عمل شوند و مثل قضیه کهریزک که دستور به پیگیری دادند الان هم یک نماینده ای بفرستند که از این “فاجعه” ای که در حال رخ دادن است پیشگیری کنند. چون تا به امروز آنچه اتفاق افتاده نشان از آن دارد که مسئولین خواهان حل این مشکل نیستند و پاسخمان را نمی دهند ما هم سر درگم هستیم و نمی دانیم به کجا باید دادخواهی کنیم.

آیا با توجه به تهدید ماموران به ایجاد کهریزک دوم و برخورد نامناسب با زندانیان فکر می کنید با ماموران خاطی برخوردی صورت بگیرد؟

آقای نوروزی این موضوع را انکار کردند و گفتند اگر افراد رده پایین این تهدیدات را کرده باشند پیگیری شده و “برخورد” خواهد شد. اما فکر می کنم با توجه به اینکه آقای خامنه ای با حکم شخصی خودشان دستور به بستن کهریزک دادند، انشالله که در این مسئله دخالت کنند. چون ایشان در سال ۴۸ در زندان “شاه” بودند و به مشکلات زندان و زندانیان واقف هستند و الان می توانند خانواده های زندانی و خود زندانیان را درک کنند که چقدر دارند رنج می کشند.

به عنوان آخرین سوال چه پیغامی برای پسرتان دارید؟

من از زمانی که پسرم را دستگیر کردند از حکمش و از شرایطش در زندان نگران هستم، مخصوصا در این دوازده روز خیلی “نگران” وضعیتش هستم. هیجدهم تیر سالگرد دستگیری اش بود پارسال این موقع دنبالش بودند، امسال هم که اینجوری. پارسال این موقع ازش بی خبر بودم و امسال هم بی خبرم. دوست دارم صدایش را بشنوم و قد و بالایش را نگاه کنم. به خدا روز و شب فکر می کنم آیا دیگه پسرم را می بینم؟ آیا دیگه صدایش را می شنوم؟ پسرم ضعیف و مریض است، الان که تو اعتصابه چکار می کنه؟ فقط می خوام صدایش را بشنوم، ببینمش ، دورش بگردم، قربون آن بدن ضعیفش برم. الهی من نفس نکشم ولی اون زنده باشه و من فقط می خوام “سلامت” باشه، من فقط می خوام ببینمش…( به علت گریه این مادر رنج دیده گفتگو ناتمام ماند)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مطالب مرتـبط

    بدون نظر

    نظر بگذارید