دراویش ایران زمین از جمله اقلیت‌هایی هستند که سالیان سال است مورد هجمه نیروهای امنیتی و قضایی و بسیاری از اسلامگرایان افراطی قرار می‌گیرند. دراویش نه تنها نمی‌توانند آیین و مسلک خود را اجرا نمایند و سلوک دیرینه خود را در مجامع عمومی و حتی خصوص برپا کنند، بلکه در برخی از مواقع محل اقامتشان نیز مورد تخریب قرار می‌گیرد. در ماههای گذشته چند وکیلی که از دراویش دفاع می‌نمودند، تحت فشارهای روحی، روانی و جسمی قرار گرفته و علیه‌شان پرونده سازی شده و راهی زندان گردیدند. در حال حاضر تعدادی از وکلای دادگستری مدافع حقوق دارویش در بازداشت بوده و شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی تهران به تصدی قاضی صلواتی قرار است آن‌ها را در روز ۲۶ اردیبهشت محاکمه کند. بسیاری از دراویش نیز همراه با وکلایشان در بازداشت به سر می‌برند.

وضعیت دنیای امروز شبیه یک دهکده می باشد «دهکده جهانی»؛ و آنچه این اصطلاح را در شرایط فعلی قوّت می بخشد، وجود ابزار ارتباطی بین تمامی سکنه روی زمین است. به طوری که با همین وسیله، نفوسی که خواهان درستی و نادرستی مطلبی باشند، کافی است در هر گوشه ای از جهان با استفاده از پل ارتباطی الکترونیکی، به اصل موضوع پی برند. در چنین شرایـــــطی لازم می آید هر فردی در پراکندگی مطالب خود محتاط باشد، لذا برای وصول به حقیقت و درستی موضوع، نباید به انتشار هر مطلبی مبادرت کرد،

خبرگزاری هرانا - نمایندگان فراکسیون اهل سنت مجلس شورای اسلامی طی نامه ای خطاب به رهبر جمهوری اسلامی، خواهان رفع تبعیض از اهل سنت، رفع محدودیت های مذهبی ایجاد شده برای اهل سنت، و اجازه ساخت مسجد در تهران شده اند.

به گزارش تارنمای جلال محمودزاده، نماینده مهاباد در مجلس هشتم، اعضای فراکسیون اهل سنت مجلس شورای اسلامی در نامه ای به آقای خامنه ای درخواست های جامعه اهل سنت کشور را به رهبری کشور منعکس و خطاب به رهبری خاطرنشان کرده اند که «کمیته ویژه ای تشکیل تا نسبت به اجرای اصول معطل مانده و اصلاح اصل ۱۱۵ قانون اساسی اقدام لازم صورت گیرد.

طبق ماده‌ی هجده منشور جهانی حقوق بشر سازمان ملل متحد، «هر کس دارای حق آزادی فکر و ضمیر و دین است. لازمه‌ی این حق آن است که هر کس خواه به تنهایی یا با دیگران، علنی یا خصوصی از راه تعلیم و پیگیری و ممارست، یا از طریق اقامه شعایر و انجام مراسم دینی، بتواند آزادانه، دین و یقینات خود را ابراز کند.»

خبرگزاری هرانا - همسر وجیه الله میرزا گلپورشهروند بهایی ساکن ساری که در سن ۷۱ سالگی در ساری بازداشت و به تبعیدگاه نشتارود منتقل شد در رنجنامه ای به تظلم خواهی از خود و خانواده اش پرداخته است.

در بخشی از این نامه و با اشاره به مشکلات جسمی ایشان آمده است:" در طی این چند روز نه صدای آرام بخش همسرم را شنیدم و نه اجازه ملاقاتش را یافتم. نه از مکانش با خبرم و  اتهامش را می دانم که چیست؟  رگ قلبش مسدود است و با آنژیوگرافی نیز باز نشد، تحت شرایط سخت در تبعیدگاه نشتارود و بازجویی ها اگر سکته نماید، مسئولش کیست؟